de contractibus ſcꝫ redditibus
¶ Cxli
contractus ille quantū eſt de ſe licitus eſt nō repugnās legi naturalidiuine vel humane ꝓut patet ſufficienter ex his que dicta ſūt in ca. vimmediate precedēti Si aūt. viij. libre ſūt notabiliter minꝰ iuſto p̄ciodari conſueto pro redditu ſeu cenſu vniꝰ lib̓. perpetuo. tūc diſtinguēdum eſt. quia illa minoratio preciaut ſit ꝓpter aliquā piam et rōnabilē cauſam cū cōſenſu mere volūtario venditoris vt ſcꝫ redditusemantur ad prouiſionē qͣncūqꝫ piam ⁊ rōnabilē pauperū vel aliaꝝperſonarū vtiliuꝫ in republica etob hoc vēditor ꝑatus ſit dare deſuo et remittere partē de p̄cio tūciterū licitus eſt contractꝰ quia ſic̄venditor poſſet dare gratis altericenſum aliquē talē ſuper domumvel aliā rē ſuā Itā ec̄ pōt dare velvendere pro p̄cio qͣntūlibet paruo Aut talis minoratio p̄cij fit ſine conſenſu mere volūtario venditoris quia ſcꝫ anguſtiatꝰ cogit̉ rēſuā vendere ꝓ minori qͣꝫ valet etemptor non habꝫ cauſā minorādipreciū niſi p̄ciſe ꝓpter adiectioneꝫꝯditionis reemendi. et tūc cōtractus ex parte emptoris eſt illicitvicioſus et iniuſtꝰ repugnans eqͥtati iuſtitie ꝯmutatiue et legi naturali ac diuine ꝓut ſupra oſtēſum ēin. ca. v. precedēti ¶ Itē confirmatur hoc idē qꝛ dicit hugo de ſāctovictꝭ. libro pͥmo de ſacramētis ꝑtexij. ca. iiij. Sub lege naturali duop̄cepta fuerūt ſcꝫ qd̓ tibi non visfieri. alteri ne feceris. et quecunqꝫvultis vt faciant vobis homines.
ea ⁊ vos facite illis. Sꝫ ꝯtra vtrūjqꝫ iſtorū preceptorū facit emptorminorando p̄ciū dicto mō in contractu p̄dicto. qd̓ probatur. qꝛ qn̄talis minoratio p̄cij fit p̄ciſe ꝓpteradiectionem ꝯditionis reemenditūc venditor ex indigētia et neceſſitate qua vrget̉ minꝰ iuſto preciorecipit pro ſua re et patit̉ ſe dānificari ꝓpter hoc vt vrgenteꝫ nc̄itatem ſua ⁊ indigentiā aliqualit̓ releuet Conſtat aūt ꝙ emptor nō vellet hōc ſibi fie̓i ꝙ in tali caſu ſic dānificaret̉. ſꝫ potiꝰ vellet ꝙ iuſtū preciū ſine diminoratione ꝓ ſua re ſibi daret̉ et cū hͦ ptās reemendi rēſuā qn̄ poſſe ſibi ex ſuꝑna clementia ꝯcederet̉ igit̉ dū ip̄e emptor īhoc caſu dat venditori minꝰ iuſtop̄cio ꝓ re ſua ꝓpter adiectionē cōditionis facit alteri qd̓ ſibi nō vellet fieri. et ſimilit̓ nō facit alteri qd̓ſibi vellet fieri. qͣre ſequit̉ ꝙ facitꝯtra vtrūqꝫ p̄ceptuꝫ legis nature¶ Itē ẜm hugonē li. et ꝑte qͥbꝰ ſupra. ca. i. hec duo p̄ceptaⁱ natural̓legꝭ. ꝑ legē ſcriptā latiꝰ explicataſt̓ ⁊ diſtincta ꝑ alia ſeptē p̄cepta q̄ſcd̓a tabula ꝯtinebat in qͥbꝰ oſtēdit̉ qͣlē ſe debeat hō exhibe̓ ergaꝓximū quēadmoduꝫ in tribꝰ p̄cedentibꝰ p̄mōſtrat̉ qͣlē ſe debeat hōexhibe̓ ergā deū. In̄ pꝫ ꝙ ēptorin caſu p̄dicto faciēs con illa duop̄cepta legis naturalis facit cōtraſeptē p̄cepta ſcd̓e tabule/ legis diuine de qͥbꝰ habet̉ Exod̓. xxix. ꝑ q̄p̄dicta duo precepta naturalis legis diſtinctiꝰ ſūt explicata q̄ rurſūquaſi in vnum redigēs dn̄s ſalua-
H i