Tractatꝰ Henrici de hoyta
magna diſcretiōe opꝰ ē ſine qͣ necec̄ deo aliqd̓ ſacrificium eſt acceptū. qd̓ bene figuratum ē Leuit. ij.Quicqͥd obtulēis ſacrificij ſale cōdies vbi ſalis nomine diſcretio inom̄i oꝑe hn̄da deſignat̉ qd̓ ec̄ attendens apl̓us ad Roͣ. xij Poſtqͣꝫdixit exhibeatis corꝑa vr̄a hoſtiāviuētē ſc̄aꝫ deo placētē. ſtatiꝫ ſubiūxit roͣbile obſquiū vr̄m Manifeſtū ē āt ꝙ n̄ ē face̓ deo roͣbile obſequiū foue̓ hoīes ocioſos ⁊ īutilesin alioꝝ et totiꝰ reipublice grauamen iacturaꝫ et magnū p̄iudiciūUbiū ſcd̓m vtꝝ redditꝰ peIcūiaꝝ vel aliaꝝ reꝝ .ſ. bladivini ⁊cͣ roͣbilit̓ ꝯſtitutos ī re aliqͣ aꝑſōa aliqͥs emē poſſit licite ꝓ pecūia ¶ Pro ꝑte negatīa iſtiꝰ dubip̄cipue qͦ ad ēptioneꝫ reddituū pecūiaꝝ ꝓ pecūia ſeu pecūijs Videtur eē opio doctꝭ. ſolēnis mgr̄i. hde gādauo viij. qd̓l̓. q. iij. vbi dicitꝙ pecūia ē tale qͥd ī qd̓ ꝑ ſe nō cadit ēptio vel veditio vt extremū. ſꝫvt mediū vt̓uſqꝫ Et iō vbicūqꝫ ⁊qn̄cūqꝫ tradit̉ pecūia ī ꝯtractu tāqͣꝫ extremū et nō tqͣꝫ mediū ēptionis et vēditiōis mutuo tradit̉ Iōſpes accipiēdi aliqͥd ꝓ hmōi pecunie traditiōe. vſura ē Si gͦ pecūianuda dat̉ ⁊ nll̓a ēptō ⁊ vēditō int̓uēiat ſiue vt toͣ ſil̓ accipiat̉ pꝰ lapſūtꝑis ⁊ aliqͥd āpliꝰ. ſiue ꝑ qͦtā aliqͣꝫſingul̓ ānis recipiat̉ intētōe plꝰ recipiēdi forte vl̓ ꝑ ſe qͦ ad vitā vnius vel ꝑ ſe et he̓des ſiue ſucceſſores ſuos ad vitā pl̓ium aut ad ꝑpetuū ꝓculdubio nō video qͥn fitvſura Nec em̄ ī aliqͦ dr̄t emē talesredditꝰ ad vitam qͣꝫ ad ꝑpetuū ni
ſi ꝙ maior ē cupiditas āpliꝰ recipiendi vltra ſorteꝫ ad ꝑpetuū qͣꝫ advitā nec in rei ꝟitate e ēptio lꝫ ſicſoleat appellari. vt palliet̉ viciū qꝛextrema hꝰ ꝯtractꝰ ſūt pecūia ſiml̓data ⁊ pecūia ꝑ qͦtas r̄cipiēda ſꝫ ēpurū mutuū Hec ille doctꝭ. Cōtrariū tn̄ illiꝰ tenꝫ aliꝰ doctor. ſmagr̄gofredꝰ d̓ fōtibꝰ. v. qd̓l̓. ſuo. q. xiii.¶ Ut aūt clariꝰ eluceſcat veritasin hac ꝑte ſciēdū ꝙ ẜm iura reꝝ q̄venire ꝯſueuerūt in ꝯtractu ēptionis et vēditiōis q̄dā ſūt corꝑalesvt domꝰ p̄diū. equꝰ. blada vinū ⁊hmōi de qͥbꝰ māifeſtū ē ꝙ ꝓ pecunia emi et vēdi pn̄t Alie ꝟo ſt̓ resīcorꝑales ⁊ ſpūales. vt ſūt ius hē̓ditariū. ⁊ ius agēdi ad rē hēditariā vel ad certā pecūiaꝫ vel ad rēaliā. et ẜuitutes tā ꝑſōales qͣꝫ reales et hmōi ꝯſil̓ia q̄ oīa licite ⁊ emiet vēdi pn̄t Et ẜm iura alid̓ ē iushēditariū. aliud ē res hēditaria qꝛius he̓ditariū qd̓dā īcorꝑale ſiueſpūale ē qd̓ ꝯpetit hē̓di et dici p̄tptās quā hꝫ he̓s ad iuſte poſſidēdū aut vēdicādū ſibi rē heditariēRes ꝟo he̓ditaria ē res corꝑalisq̄ debet̉ he̓di ꝓpt̓ tale ius Aliud ēec̄ ius agēdi ad certā pecūiaꝫ velrē aliam; et aliud ē pecūia vel resad quā alicui ꝯpetit actio Aliudec̄ ē ẜuitꝰ ꝑſōalis vel realis. aliudfructꝰ inde ꝓueniēs Ita in ꝓpoſitoaliud ē redditꝰ pecuiaꝝ ſiue reruꝫaliaꝝ corꝑaliū. aliud ꝟo ſūt pecunie ſiue res alie corporales. quarūeſt redditus Nam redditus ē iuspercipiendi pecunias vel res alias et tale ius ē incorꝑale ſeu ſpūale aliud ab ip̄a re corꝑali q̄ tali iu
5PlhaS27 q 1. iº3