Druckschrift 
4 (1484)
Entstehung
Seite
CCXXVIIr
Einzelbild herunterladen
 

deᵐ contractibus ſcꝫ reoditibusC Cxxvij

āniuerſaria aut alios diuinos cultus qͥ talibꝰ redditibꝰ ꝑagant̉ autetiā mō aſteria hoſpitalia et hmōi Indecima qō an redditus ẜmmodū p̄dictū ēpti ꝓ ecc̄ijs vel altaribꝰ vel miſſis vel ꝓ monaſte̓ijset ita de ſil̓ibus ſint idonei diuinocultui et poſſint ſine pcc̄o retineri Duodecima qō qͥd ſit ex ſtatuto ſiue ordinatione pͥncipis bonares iura cultꝰ diuinꝰ et alia bonumſtatū ecc̄iaꝝ ātiqͥs redditibꝰ iuſtefūdataꝝ reſpiciētia ſint diſtractadiſſipata ⁊ diminuta. nūqͥd nō illaſint reformāda ⁊ in ſtatū pͥſtinū reducēda Decimat̉tia qō qͥs adhmōi reformationē et reſtitutionēde qͣ p̄cedens q̄rit qō teneat̉Xiiij qō an pͥncipes et alij de qͥbdc̄m ē poſſint aut potuēint in caſup̄dc̄o excuſari a pcc̄o ꝑ ignorātiā Decimaqͥnta qō an p̄latis ⁊ eccleſiaꝝ rc̄oribꝰ in caſu iſto veritatē ignorātibꝰ vel diſſimulātibꝰ ⁊ tācētibꝰ nec ius ſeu cauſā ecc̄iaꝝ predicādo aut iudicialit̓ agēdo ꝓſequētibꝰ. vel ec̄ volūtarie ī hmōi rerū ⁊ iuriū ecc̄iaꝝ diſtractionē ⁊ diſſipationē ꝯſētiētibꝰ laici talia in p̄iudiciū ecc̄iaꝝ faciētes in ꝯſciētijsſint ſalui. ita vt abſqꝫ ſatiſfactiōedebita ad ecc̄iaꝝ reformationē reqͥſita ſint ī via ſalutis et poſſint ſaluari Decimaſexta qō. an̄ p̄latiet rc̄ores ecc̄iaꝝ in hͦ caſu diſſimūlātes et tacētes ſint ad ſatiſfactionē obligati et obnoxij Decimaſeptima qō an in reformatiōe et reſtitutiōe hmōi rerū et iuriū ecc̄iaꝝmorā facē poſſint ſeu dilationē illiqͥ ad eā tenent̉ de qͥbꝰ p̄dictuꝫ eſt

Decimaoctaua qō an̄ pecūia vſuraria trāſeat in dn̄iū vſurarij eamrecipiētis Xix. queſtio vtrū licitū ſit alicui hōi hr̄e ꝯmertiū cuꝫdo ⁊ vedēdo Priiū dubiūvſurario emē.ITruꝫ ꝯſtitui redditꝰ pecuniarū vel aliarū rerum ſcꝫbladi vini ⁊ hmōi in re aliqͣ vel ꝑſōa licitū ſit et expediēs inrepublica Rn̄det̉ ꝑ talē ꝯcluſionē Ꝙ ꝯſtitui redditꝰ pecūiarū velaliarū rerū .ſ. bladi vini vel hmōiin re aut ꝑſōa vel vniuerſitate ſeucōitate licitū ē et expediēs eſt in republica. dūmō hͦ fiat intētione rc̄aet ex rōnabili cā cū diſcretiōe d̓bita et eqͥtate. Probat̉. ꝯſtitue̓ cū debita diſcretiōe et eqͥtate redditꝰ inre aut ꝑſona ea intētiōe et ob hāccauſā vt de illis redditibꝰ ſuſtētent̉illi qͥ alijs p̄ſūt in ſpūalibus et etiāilli qui preſunt ciuitatibus et tꝑalibꝰ atqꝫ etiā vt exinde ſuſtētēt̉ paupe̓s et infirmi et ſerui dei in religionibꝰ et extra diuino cultui vacantes. qͦrū p̄cibꝰ et meritis adiuuant̉ceteri de ecc̄ia ad ꝯſequēdū a d̓obn̄dictionē ⁊ multiplicationē tā inſpūalibꝰ qͣꝫ in tꝑalibꝰ et vt etiā exillis redditibꝰ fūdēt̉ hoſpitalia fūdent̉ ecc̄ie altaria moͣſteria et aliaad diuinū cultū ꝑtinētia. impēdāt̉qͦqꝫ ꝓ mūitiōe ⁊ defēſiōe et bonoſtatu ciuitatis alicuiꝰ aut ville autpr̄ie licitū ē et expediēs in re publica. igit̉ ꝯcluſio vera. ꝯn̄s de ſe nota ē ſꝫ an̄s pro pͥma ꝑte que ē dehis qͥ alijs p̄ſūt in ſpūalibꝰ. ꝓbat̉auctoritate ſacre ſcripture vtriꝰqꝫſcꝫ noui ⁊ veteris teſtamēti Nam

F 3