Tractatꝰ henrici de hoyta
patit̉ Ip̄am ec̄ ꝯmēdabilē et cunctis deſiderabilē oſtēdit ſcriptureſacre auctoritas. nūc ad eā monēdo dū in pſal̓. dicit Sacrificate ſacrificiū iuſticie. et Ecc̄i. iiij. vſqꝫ admortē certa ꝓ iuſticia Hunc veroeius amatores ⁊ obſeruatores beatificādo In̄ dicit Btī qͥ eſuriuntet ficiūt iuſtitiā Mat. v. Et ibidemGtī qͥ ꝑſecutꝭ. patiunt̉ ꝓpt̓ iuſtitiāHec ē virtus deo acceptabilis etgrata. hōini vero vtilis ſalutariset nc̄aria De ip̄a nāqꝫ in psͣ. dicit̉Iuſtus dn̄s et iuſtitias dilexit Etꝓuerb̓. xv. Qui ſequit̉ iuſtitiā diliget̉ a dn̄o et iterū in psͣ. dicit̉ Ac.ceptabis ſacrificiū iuſticie ¶. Quāſic aūt homini vtilis apparet ex eoꝙ ipſa exp̄ſſe noīat̉ int̓ illa qͣtuorquibꝰ nihil vtiliꝰ ē in vita hōinibꝰSap̄. viij Quā ſit etiā hōini ſalubris manifeſtat̉ ex tribꝰ. primo exmercede d̓ qͣ in psͣ. dicit̉ Retribuet mihi dn̄s ẜm iuſtitiā meā Et ꝓuerb̓. vi. Semināti iuſtitiā mercesfidelis Scd̓o exinde ꝓueniēte ſalute Ecc̄i. xix. Salꝰ aīe in ſc̄itate iuſticie Tertio ex merito corone. dequā. ij. ad Thim̄ iiij Repoſita ē mͥcorona iuſtitie ¶ Ꝙ ſit etiaꝫ hōiniip̄a iuſticia nc̄aria. ex hͦ oſtēdit̉ ꝙſine ip̄a nec regi nec eſſe p̄t in vllagēte aut regiōe vere ppl̓us aut reſpublica. ꝓut Augꝰ. ij. li. de ciui. deica. xxi. oſtēdit ex diffinitiōibꝰ qͥbẜm ciceronē vtit̉ ſcipio ī libris derepublica. vbi breuit̓ rēpublicā diſfinit eē rē ppl̓i. et populum eē diffinit cetū multitudinis iuris ꝯſēſu ⁊vtilitatis cōione ſociatū Ibi aūt
iuſtitia vera nō ē nec ius p̄t eē. qd̓em̄ iure fit. ꝓfecto iuſte fit Et ecōnvbi nō eſt vera iuſtitia iuris cōſenſu ſociatꝰ. cetꝰ hominū nō p̄t eē. etideo nec populꝰ. iuxta illā ſciptōiset etiā cicerōis diffinitionē p̄dictāEt ſi nō populꝰ nec res populi. ſꝫqͣliſcūqꝫ multitudinis q̄ populi nomine digna nō eſt Ac ꝑ hͦ ſi reſpublica res ē populi et populꝰ nō ē qͥꝯſenſu nō ē ſociatꝰ iuris. nō ē aūtius vbi nulla iuſtitia ē ꝓculdubiocolligit̉ vbi iuſtitia nō ē nō eē rempublicā Un̄ et ſcipio ille qͥ cartaginē deſtruxerat cū de republicadiſputaret hͦ veriſſimū dicebat ſine ſūma iuſtitia rēpublicā regi nōpoſſe ꝓut narrat Augꝰ. li. ij. de ci.d̓i. c. xxi. Et ibi d̓ li iiij. c. 2. hāc īfertꝯcluſionē dicēs Remota vtiqꝫ iuſtitia q̄ſo qͦd ſūt regna niſi magnalatrocinia? Et ad hͦ adducit exemplū dicēs Alegant̉ em̄ ⁊ veraciteralexādro illi magno qͥdā ꝯp̄hēſꝰin mari rn̄dit. nā cū idē rex hōinēīterrogaſſet qͥd ei videret̉ ꝙ marehabe̓t infeſtū Ille libe̓a ꝯtūaciaQuid tibi inqͥt vt orbē terrarum;Sꝫ qꝛ ego exiguo nauigio facio.latro vocor qꝛ tu magna claſſe. imꝑator Hec oīa ſolerter attēdēs ſapiētia de celo miſſa doctrinā ſuamīcipit a iuſtitia dicēs Diligite iuſtitiā Et ſi aliqͥs q̄rat cur nō dixeritdtligite prudētiā vel aliqͣm aliamvirtutē Rn̄r ꝙ habita iuſtitia cōſequent̓ habent̉ virtutes cetē et oīavicia excludunt̉ Quia ẜm Ariſtꝭ. vEth̓. Iuſticia nō. eſt ꝑs virtutis. ſꝫtota virtꝰ Nā iuſtū idē ē qd̓ lega-
lO3. l.vſl. tat5351 03