deᵐ origine ceuſuū Secūda parsC Cxix

ſicut de tertia ſine fine Tertio ſequit̉ ex eodē caſu ꝙ illicitꝰ eſt ꝯtractꝰ quo aliqͥs certa pecūia ab aliorecepta obligat ſe illi ad dādū annuatim tot ſolidos qͣꝫdiu vixeritqꝛ hͦ eſt directe ꝑſonā cenſualē facere nō habēdo reſpectum nec adeius laborē nec ad rē aliquā ip̄iCapiculli cadit per ſe in iusxxxiij. Ꝙ ēptio nōpoſſidēdi rē vel aliqͥd de ip̄a hn̄diEcūdꝰ caſꝰ videt̉ ſupponēFalſū. videlicꝫ ꝙ ibi oīa adveritatē emptiōis reqͥſitacurrāt Nam contra hͦ ſūt pluresrōnes ſuperiꝰ facte In̄ cū aliqͥsemit cēſus vniꝰ libre ſupͣ monāſterio aliqͦ. qͥd emit nō ꝑtem bonoꝝmonaſterij nec ꝑtē fructuū eiꝰ necaliqͣ res pn̄tialit̓ eſt quā emit Sꝫdicat̉ vt quidaꝫ dice̓ ſolēt. ꝙ emitius habēdi tātū pecunie vl̓ oladide bonis monaſterij ānuatim. Cōtra monaſteriū habꝫ ius hn̄di aliqͥd de vineis vel agris ⁊cͣ ex hocꝙ ſūt res ip̄ius Igit̉ ius hn̄di rēvel aliqͥd de ea ꝯſurgit ex ſuitaterei Hāc aūt monaſteriū nō tranſfert in emētē redditꝰ ſuꝑ ip̄m. igit̉Itē emptio alicuiꝰ rei vt vinee veldomꝰ facit emēteꝫ habe̓ ius poſſidendi illā et vtēdi ꝓut vult p̄ſciſeet pͥmarie. ex eo ꝙ emptio facit rēillā eſſe ſuā et ita non cadit ēptiopͥmo et ꝑ ſe in ius poſſidēdi. ſed hͦius ꝯſequit̉ rei ſuitatē quā facit pͥmarie ip̄a emptio Iteꝫ qͥd eſt emiredditꝰ vniꝰ modij ſuꝑ bonis monaſterij niſi ip̄iꝰ bona ꝑ eos q̄rumſūt obligari emēti ad modiuꝫ ſibi

porrigendū vbi nihil occurrit qd̓emat̉ qꝛ nō modiꝰ bladi cū longeminꝰ valeat qͣꝫ pecunia data Nechͦ ꝯplexū qd̓ eſt modiū quolibetanno in ꝑpetuū reddi qꝛ hͦ infinite valet plꝰ qͣꝫ modiꝰ. qͣre impreciabile eſt Si leges q̄dam ſcripte dicant ius aliqd̓ eſſe emptibile. hocideo dice̓ pn̄t ꝙ inſeꝑabiliter cōſequit̉ rei emptionē. nō ꝙ emptio pͥmarie et de ꝑ ſe terminari poſſit īius ip̄m Apparet ergo ꝙ nō licꝫ eiqͥ cēſum emit ad vitā reciꝑe plꝰ qͣꝫdedit. qꝛ ꝙ aliqͥs poſtqͣꝫ de re em̄pta recepit tātū qͣntū ꝓ ea dedit.adhuc vltra licite recipit prouenitvel ex fructu vel vſu rei illiꝰ vel exingenio quo habēs eam exercendo lucrat̉ Cū ergo nullo tali mōexcuſari poſſit ille qͥ iaꝫ recipit pl̓qͣꝫ dedit ꝓ cenſu ſuper aliqd̓ monaſteriū iniuſte recepit amplius: xxxiiij. In quo oſtēCapitull dit qūo emptio cēſus ad certuꝫ tēpꝰ ſit licita et qn̄qꝫillicitaIrca tertiū caſū cōſiderāaliquot annos ſuꝑ aliquati occurrit ꝙ ſi cenſus adre. vt ſuꝑ domo ꝓ tāto p̄cio ematur qͣntū ex locagio de domo illahaberi poteſt per tot annos licitꝰeſt contractus. quia fit gratia vendenti in eo ꝙ ſimul recipit pecuniam quā ſucceſſiue ꝑ tot ānos eſſethabiturus Si ergo ematur tantcenſus ꝓ minori qͣꝫ eſt locagiuꝫ ꝑtot annos contractus illicitus videtur. eo ꝙ ſolum ratione expectationis emens minus dat et ſic ex

EI