Tractatus mngrī henrici de haſſis
a. ad. b. ita ſe habꝫ. c. ad. d. ſꝫ hͦ eſtfalſū. qꝛ lōge maior eſt ꝓportio. a.ad. b. qͣꝫ ſit int̓. c. et. d. ¶ Qd̓ ex hͦmanifeſtū ē ꝙ aliqͣnti ē valoris reciꝑe redditꝰ floreni vniꝰ in qͦlibetduoꝝ annoꝝ. et dupli valoris eſtreciꝑe florenū in qͦlibꝫ qͣtuor ānorū et ſic deinceps Igit̉ valor eiusqd̓ ē reciꝑe florenū ꝑpetui infiniteexcedit valorē recipiēdi florenū ꝑānos vite alicuiꝰ. qd̓ fuit oſtendendū Irrōnabiles ergo vident̉ ꝯtrectꝰ illi vel ſaltē alt̓ illoꝝ Et ſi emptio redditꝰ ꝑpetui ē irrōnabilisa fortiori emptio redditꝰ ad vitaꝫillicita erit qd̓ ē ꝓpoſitū Confirmat̉ ſic emptio redditꝰ ꝑpetui nōp̄t eē iuſta ſeu eqͣ vt videt̉. patꝫ qꝛvt iā deductū ē ibi valor ꝑceptionis ſine ꝓportiōe excedit omneꝫ finitā pecuniā. Igit̉ ibi nō p̄t eē adeqͣtio debita p̄cij ad appreciabilequā tn̄ iuſtitia cōmutatiua reqͥrit.ergo ſi ille ꝯtractꝰ de qͦ minꝰ videt̉eſt iniuſtꝰ. A fortiori alt̓ .ſ. emptionis ad vitam qͥ multis et magnisde iniuſtitis ſuſpectꝰ eſt igit̉ ⁊cͣxxx. Hoīatis doctoCapitull ribꝰ contrarijs inhac materia arguit̉ ꝙ emere redditus ad vitā ſit licitumBIs et alijs hmōi rōnibusviſū ē magnis viris vt doctori ſolenni et ceteris ꝙemē redditꝰ ad tēpus vite vel ꝑpetue. mō qͦ hͦ cōit̓ fieri ſolet ſit diſſonū iuri naturali ac ꝑ hͦ illicituꝫ vtpatꝫ qōne t̓tia pͥmi qͦdlibeti eiuſdē doctoris. et. q. xxiiij octauo qͦduibeto. ⁊. q. xv. qd̓ libeti ſcd̓i vbi in-
ter cete̓a narrat qn̄qꝫ impetratasfuiſſe bullas papales ad reſtituendū ꝑcepta vltra ſortē ab his q̄ deemptis redditibꝰ ad vitā plꝰ leuauerūt qͣꝫ a pͥncipio dederunt ex eoꝙ cuilibꝫ illoꝝ vere ꝯpetē videat̉illud Luce. xix. Hō auſterꝰ es toll̓qd̓ nō poſuiſti et metis qd̓ non ſeminaſti ¶ Uerū ē ꝙ his nō obſtātibꝰ ꝯtrariū viſū ē qͥbuſdā doctoribꝰ alijs poſterioribꝰ licet nō itafamoſis vt Gotfrido de fōtibusqͣnto ſuo qd̓ libeto. q. xiij ⁊ alijs nōnullis ¶ Igit̉ etiā ꝓ illoꝝ opiniōeAd ꝓpoſitū arguēdū ē aliqͦt rōnibꝰ Quarū pͥma arguit̉ ſic pn̄t emirōnabilit̓ redditꝰ ad octoginta annos vel nonaginta vel cētū. cū valor ꝑceptiōis alicuiꝰ boni ꝑ determinatū tempꝰ iuſte eſtimari poſſitIgit̉ etiā ad tēpꝰ cōius periodivite hūane redditꝰ emi pn̄t. qꝛ iaꝫhūana ꝑiodꝰ. cōiter nō ſolet ſe extende̓ vltra dictos nūeros ānorūſicut diu an̄ nos ſcriptū ē Si in potētatibꝰ octoginta anni āpliꝰ laborDet dolor ¶ Scd̓o arguit̉ ſic qꝛ licite emi pn̄t redditꝰ ꝑpetui vt habetcōius fideliū ꝯſuetudo Igit̉ a fortiori emi pn̄t ad tēpꝰ vite qꝛ facilius et veritati ꝓpinquiꝰ eſtimari p̄tvalor ꝑceptionis alicuiꝰ rei vtiliszo ꝑ tēpꝰ finitū qͣꝫ infinitū igit̉ ¶ Itētertio qꝛ nō ē veriſimile ꝙ fidelesvtriuſqꝫ ſexꝰ eligētes religioſe viuē et in toto ꝯferre ſe deo emēdoredditꝰ ad vitā vt negotiatiōibſeculi et laboribꝰ nō impedirent̉ tāto tꝑe errauerūt Ita ꝙ nec ꝯſcientia ꝓpria nec viri docti et religioſi
xͣ II99
51