Cractatus Magiſtri Henrici de hauia
ẜm doctores ſola ſpes hmōi facitvſurariū Sed aſſūptū ptꝫ qꝛ ꝓpoſito tꝑe per qd̓ emens recipiet ſucceſſiue tm̄ qͣntū nūc dat. certū ē ꝙip̄e cupit et ſꝑat vltra illud viuereſicut de hoc int̓rogatꝰ indubitant̉qͥlibet ꝯfiteret̉ ergo oīs talis ſꝑatplus qͣꝫ dedit reciꝑe Un̄ niſi vltratātū tpūs viuere ſꝑaret qͣre potireoditꝰ emere vellet qͣꝫ pecuniā ſuam alicui ſecure repoſitā ſucceſſiueꝯſumere Nō videt̉ rō nec eſt et eodem mō in hoc ꝯtractu venditorcupit de alieno gratis reciꝑe ſperans emptorē cito morituꝝ Ob hͦenim receptis pn̄tial̓r pecunijs ſeobligat ad ānuales redditꝰ vt inpl̓ibus reꝑitur Dat etiā hic ꝯtractus multiplicit̓ occaſionē peccandi qꝛ deſiderandi mortē ꝓximi exp̄ſſe vel interp̄tatiue Et fortaſſisnōnūqͣꝫ mortē inferēdi Tū igiturhis mōis et alijs ex tali cōtractuplura mala ſequūtur ⁊ parum velnihil boni in republica. ip̄e rc̄a lege ꝓhibendus eſt et introductusminime ſuſtinendus ⁊cͣ.Capi. xxviij. arguēs adidem alijs conſiderationibusEptimo arguit̉ ſi vēdensIredditꝰ alicui ad vitam ꝑreuelationē ſciret illum victurū lōge vltra tꝑūs ꝑ qd̓ ſucceſſiue reciꝑet tātū qͣntū emēs iā ſiml̓dat. certū eſt ꝙ nō vēderet ſibi volūtarie redditꝰ ad vitā niſi egeſta.te coactus qn̄qꝫ hoc face̓t In quocaſu ꝯtractus iſte originē ex impietate vēdentis cepiſſe videt̉. quare
ergo mō vendēs de vita ementisoīno dubiꝰ intēderet ſimpl̓r ⁊ penitus libere ꝯſentiret ꝙ emens etiāvltra dictū tpūs eqͣlem penſioneꝫdeberet reciꝑe Et ſi forte vēdenshoc qn̄qꝫ voce dicat tn̄ rōne murmurāte ſepiſſime aliud corde ſentitSit huiꝰ rei exꝑientia teſtis. Octauo cū in ꝯtractu de quo agimꝰ eqͣliter dubiū ſit an emēs vel an vendens lucret̉. qͥd eſt aliud eos in hͦcaſu ſibi mutuo ꝯſentire qͣꝫ vtrūqꝫſe ad fortunā pone̓ ſi lucret̉ vel ꝑdat; ac per hoc recte ſil̓is eſt iſtecōſenſus illicito ꝯſenſui illorū quicū equalit̓ dubiū ſit qͥs in taxillisplures ꝓijciet oculos poſito denario con denariū ſe ad fortunā referūt quis lucret̉ id ē quis illud qd̓alteriꝰ eſt recipiet Iſte aūt ꝯſēſusluſoꝝ plane illicitꝰ eſt neqͣqͣꝫ excuſans a reſtitutione lucri. ergo parirōne in ꝓpoſito reſtitutio fieri dꝫſi vltra ſortē recipiat̉ lucrū. Nonoqͥd eſt aliud emere redditꝰ pecūiales qͣꝫ ꝓ pecunia iā ſiml̓ data emēpecuniā ſucceſſiue recipiendā. qd̓pͥmo eſt con naturā ſeu rōnem numiſmatꝭ. inuēti ad hͦ vt ſit mediūꝯmutatiōis ⁊ n̄ t̓minꝰ. nō eī vēdēsdr̄ eme̓ denariū ꝓ pane ſibi datūſed denariū dās panē emē dicit̉.Id̓o in qͦcūqꝫ ꝯtractu pecūia traditur nō tqͣꝫ mediū vēditiōis ſꝫ vtextremū mutuo tradit̉. Igit̉ ſpesrecipiēdi aliquid ꝓ hmōi pecunietraditōne vſurā facit Scd̓o illudvidelꝫ fatuū videt̉ qꝛ qͥlibet mallet ſiml̓ reciꝑe aliquā ſūmā pecunie qͣꝫ reciꝑe eā minutim ⁊ ſucceſſi