Cractatus Magiſtri Henrici de hadia

cōpellerent̉ ſꝫ ꝯẜuarēt ad tpūs inquo plus valē ꝯſueuerūt His magis peccāt qui cupiditate nimia agitati n̄ pn̄t expectare donec vinavl̓ blada colligant̉. ſed a pauꝑibpecunijs indigētibꝰ emūt. talia lon.ge an̄ qn̄ adhuc cōir eſtimari nonp̄t qͣntū vini vel bladi vel qͣntumbonū ſit ꝓuenturū Ip̄i aūt die acnocte ſoliciti de lucrādo hoc p̄ſcire ſtudēt vndecūqꝫ ſꝫ ſepe fallūt̉ ⁊digne etiā occaſione taliū p̄ementiū ſepe fit cariſtia vini tꝑe vindemie qꝛ ſic̄ illi p̄emerūt Alij vina dūꝑueniūt dare volūt vel cariꝰ Apparet itaqꝫ ꝙ oēs p̄tactis modisa pauꝑibꝰ dū nc̄itate cogunt̉ emētes vel p̄emētes rep̄hendēdi ſuntde vicio auaricie Ad tertiū rn̄det̉ꝙ ex qͣnta ꝯcl̓one Ad dubiū ꝙ cōſtitutio illa nō videt̉ ꝓceſſiſſe ex ꝯſenſu libero ſubditoꝝ. et iō nō poterat ꝓcede̓ ex ꝯſēſu cleri. cū manifeſte p̄iudicialis ſibi eſſet vt viſū ēnec id̓o ex ꝯſēſu laicoꝝ. qꝛ nullꝰ ſēſatus hō hn̄s cēſus ꝑpetuos ꝯſētiret niſi coactꝰ ꝙ redditus ſui ātiqui mobiles fierēt et redēptibilesꝓ octo libris ꝓ qͥbꝰ de cet̓o redditus eqͣles ꝑpetuos ꝯꝑare n̄ poſſꝫCōpulſio ergo ad hoc iniuſta eſt ⁊iniurijs plena Itē ꝯſēſus ppl̓i etiāſi liber fuerit nō face̓t licitū aliqd̓qd̓ de ſe eſſꝫ irrōnabile aut iniuſtūcū ergo ꝯſtitutio illa p̄cipue qͦ adclerū ſit talis nō poterat ip̄am iuſtificare aliqͥs ꝯſenſus populi ⁊ͣ.Ca. xxiij. in qͦ oſtēdit ꝙẜm p̄miſſaꝫ ꝯſtitutionē ēpti reddi

tus nō ſūt idonei dino cultui.Oſt hec redeūdo iā ad ioIn quo erā Quid dicendūadhuc de illis reoditibusẜm p̄tactā ꝯſtitutionē emptꝭ. ꝓmiſſis Aōaſterijs ecc̄ijs vel altaribꝰnūqͥd ſūt idonei d̓ino cultui et ſn̄pcc̄o retinibiles ⁊ nō auferibiles;Uideri poſſet ex p̄miſſis ꝙ nō ſintidonei. qꝛ fūdatō Aoſterioꝝ ecc̄arum et hmōi debꝫ eē abſoluta ſtabilis ⁊ ꝑpetua. q̄ enī ad honoremdei dant̉ abſolute ⁊ pleno aīo dari dn̄t et ſtabilit̓ ꝑmanētes. cōnriūenī derogat d̓ine honorificētie iugiter ꝯtinuāde ⁊ nūqͣꝫ diminuēdevel deſtruēde Hoc enī exigit ineifabilis dine maieſtatis altitudo.talis aūt fundatio redditibꝰ inſtabilibus fieri nō p̄t Igit̉ Itē vt patuit redditus illi vident̉ iniuſti autpauꝑibꝰ gͣues Deus aūt nō vultſuo cultui mācipari quicqͣꝫ iniuſteaut in gͣuamē pauꝑm vt elicitur exꝟbis dauid pͥ. ꝑalipp. xxi. ca. et. ij.℟. ca. vltꝭ. vbi habet̉ ꝙ ip̄e noluitreciꝑe gͣtis areā qͣnda ꝓ erectiōealtaris in ea qꝛ nouit poſſeſſorempauꝑem eſſe nec placet deo ad pos vius applicari res cum damnoaut gͣuamine alioꝝ. et id̓o abraānoluit etiā recipere gratis agrumephron pro ſepultura Geneẜ. xx.iij. Et generaliter nō vult deus ꝙſibi offeratur. quod ab alijs cū impietate abſtrahitur Et ergo dixitxpūs quibuſdā cōtrariū faciētibIte ⁊ diſcite quid ſit miſericordiāvolo et nō ſacrificium Ozee. vi. etidē eſt Mathei duodecio Uiderel̓