Tractacus Magiſtri Henrici de hagia

libre ſunt minꝰ medietate iuſti p̄cijvl̓ plus viſū eſt in p̄habitis Quicquid ſit certū videt̉ ꝙ eſt longe minus iuſto p̄cio cēſus vniꝰ libre ẜmdiſpōnem tꝑm et hoīm in hac regione habito reſpectu ad p̄teritain eadē et ita ẜm ius poli talis em̄ptio eſt iniuſta qꝛ deceptoria ⁊ da̓nificatoria ꝓximi ꝯmutatione em̄ptionis et vēditionis releuādi vta pͥncipio on̄ſuꝫ fuit Abſqꝫ dubioſi pͥnceps vel magr̄atus ciuitatisſū magͣ ⁊ cuidēti cā ꝑuū p̄ciū rebꝰvēalibꝰ q̄ ẜm ꝟitatē lōge plꝰ valerent imponeret quicūqꝫ ſciēs fc̄memerit res illas tali p̄cio tenet̉ venditori recōpenſare damnū ẜm veram iuſtitiā. etſi ẜm hūanas legesnō ſemꝑ ad hoc poſſit ꝯpelli Itaeſt in ꝓpoſito Securiª ergo etiamrōne dubij ab emptiōe hmōi reddituū abſtinet̉ qͣꝫ talis exerceat̉ etin ꝯſuetudinē deducatur Maximeadiecta pena graui in nō ſoluētesip̄os in certis t̓minis ꝑ ānū verbigr̄a vt in qͦcunqꝫ triū t̓minoꝝ velqͣtuor ſolue̓ negligat̉ poſt. xiiij. dies teneat̉ ſoluere duplū et iteꝝ pqͣtuordēcī duplū donec ſic ml̓tiplicatū equaleat rei ſuꝑ quā emit cenſum q̄ ſibi tunc adiudicat̉ Reueraattēto ꝙ vendēs cenſū ip̄m ꝓ minori dedit qͣꝫ valeat. et ꝙ multiplici euētū ip̄e a ſolutiōe ẜm dc̄m modū impediri pōt Impiū ē vt pauperi ꝯfficto ſuperaddat̉ afflictio qͣſic ſubito penitꝰ ext̓minet̉ et exheredicet̉ Un̄ ſi aliquis mutuās alicuigratis pecuniā vellet taleꝫ penamapponi ſi recipiēs aſſignatis tꝑibꝰ

pecuniā nō reddēt ſuſpectus eēt ⁊merito de impietate arguēdus. taceo de ſolutiōe cēſus de quo noneſt clarū an iuſte ſoluēdus ſit. tl̓isenī pena ita abſolute adiecta tēderat ad exhereditatiōem pauperuꝫvl̓ inopiate infortuniū paſſorū cūqͥbus nō eſt ita crudelit̓ agenduꝫa diuitibꝰ qui ſolēt tales cēſꝰ emē.alioqͥn ſuſpecti erūt ne talē penaꝫexcogitauerint cupiditate obtinēdi bona alioꝝ q̄ meo iudicio exactiones tal̓ pene in pcc̄o poſſidentCa. xxj. in qͦ arguit ꝙemptio vniꝰ libre pro octo teneatet ſoluit.CEd videt̉ iā dictis ⁊ pͥoriIbus obuiare ꝙ int̓uentioiuſti ⁊ adequāti p̄cij non ēde eēntia ꝯtractus empciōis ⁊ vēditionis et ꝙ ita emptio vnius libre ꝓ octo teneat Patet qd̓ aſſumitur qꝛ ſi interuentio adeqͣti p̄cieſſet de rōne ꝯtractus emptiōis ⁊vēditionis. tūc raro vel nūqͣꝫ eſſetcertū emēti ꝙ res ꝓ tali vel tali p̄cio recepta eſſet ſua Itē ſi ſic tuncenēs fere poſt oēm talē cōtractuꝫpoſſet ꝯuenire vendentē corā iudice on̄ſurus ſe deceptū eſſe Et ſil̓rface̓ poſſet vendēs qͦtiens poſt ꝯtractū ſibi videret̉ ꝙ res ab eo em̄pta eſſet ꝓ mīori qͣꝫ valet. hoc aūtadmittē̓ eſſet infinitis litibꝰ et ſcrupuloſitatibus turbare pacem ciuilis cōitatis que ſine crebris contractibus emptōnis ⁊ vēditionisꝯuenienter perſiſtere nō valꝫ ſicuta pͥncipio huiꝰ tractatus declara