de origine cēſuūScd̓a pars
C Cę.
ſibi fit ſi obliget̉ a ſuꝑiori ad reye̓dendū illā ꝓ libito vēditoris a qͦemit faceret tn̄ in hoc caſu ēptorgr̄am ſi obligaret ſe ad reuendendū ſn̄ dāno ſuo vēditori tꝑe poſteriori ꝓ p̄cio qd̓ res tūc ē valituraCapi xj. in quo obijcitcontra dicta et ſoluit.Ed dicis ꝙ imo ꝓpter obligatione ad reuēdendumobligatio q̄ cadit ſolū in ꝑſonampōt res remiſſiꝰ emi. Connō diminuit rei valorē venalis ſic̄obligatio q̄ cadit in rē ip̄am aliqͦcenſu vel ſeruitio grauans et ergoꝓpter obligationē ementis ad reuēdēdū rem emptā nō valet minꝰres ẜm ſe qͣꝫ ſi illa obligatio imꝑtinēs valori rei nō eſſet Irrōnabl̓rergo p̄cipue rōne hmōi obligātionis remiſſiꝰ res emit̉ Itē qͥd eſt p̄ſciſe rōne taliſmōi obligatōis vellerem emē remiſſiꝰ qͣꝫ velle emere ꝙaliqͥs det ſibi fidē vel iuret vt rememptā ei reuēdat qn̄ voluerit. hocaūt abſurdū eſt cuꝫ hmōi non ſintp̄cio mēſurabilia quia ſūt ſpūalia.Sꝫ videt̉ adhuc obuiare p̄dictisduabꝰ ꝯcl̓onibꝰ ſcpͥtura leuitici xxv. vbi dicit Cūcta poſſeſſio regionis vr̄e ſub redēptiōis ꝯditiōe vēdet̉ et nō in ꝑpetuū. vbi p̄cipit̉ vēditio reꝝ ad tꝑūs et ſub ꝯditioneredēptionis Igit̉ tal̓ eſt licita Rn̄det̉ ꝙ nō obuiat qꝛ deꝰ voluit vtſi aliqͥs a ꝓxio pauꝑe facto emēitpoſſeſſionē ꝓ iuſto p̄cio ẜm curſūterre illiꝰ in hoc pietatē facēt vēditori ꝙ ad redimēdū ſibi daret qn̄
p̄ciū hr̄e poſſet Un̄ ita ibi diciturSi attenuatꝰ fr̄ tuꝰ vēdiderat poſſeſſiūculā ſuā et voluerit ꝓpinquꝰeiꝰ pōt redimē qd̓ ille vendideratSi aūt nō habuerit ꝓximū et ip̄ep̄ciū ad redimendū potuerit inuēire ꝯputabūtur fructus ex eo tꝑe qͦvēdidit et qd̓ reliquum eſt reddetemptori ſic ꝙ recipiat poſſeſſionēſuā Ibi pꝫ ꝙ deꝰ voluit ēptorespoſſeſſionū a pauꝑibꝰ duplicē eiopietatē impendere. Prīo in hoc ꝙredderēt ip̄is qn̄ redimere poſſentScd̓o in hoc ꝙ fructꝰ vſqꝫ ad redēptionē leuatos ꝯputaret in ſortem. hec autē pietas nulla eſſet Sꝫobligatio ad reddendū iuſte recōpenſaret̉ emptori ꝑ diminutioneꝫiuſti p̄cij rei empte. Attēdant hecxp̄ianoꝝ diuites qͥd eis incumbatſub lege plene charitatis Si deusvoluit talē pietatē fieri pauꝑibꝰ ſt̓rigore legis vet̓is qn̄ ꝓximꝰ attenuatꝰ cogebat̉ vēdere poſſeſſionēſuā alicui ditiori.Capi. xij. de valore reꝝad redemptionem.On licet ciuiliter p̄ſidētibꝰrebus venalibꝰ noͣbilit̓ ciItra iuſtū ip̄aꝝ valorē p̄itūſtatuere ꝓ quo vendi debeant adredemptionē ptꝫ qꝛ hoc eſſꝫ cōtranaturalē equitate recte rōnis iudicio ex reꝝ habitudine eſtimandā.Sil̓r ex tali ſtatuto vel lege fieretiniuria venditoribꝰ in eo ꝙ ꝓhiberent̉ pro ſuis rebꝰ reciꝑe iuſtū valorem qui ſumi debet ⁊ qͣntificaripenes exigentiā regionis tēporis
D 2
y