de origine cenſuūScd̓a pars
C Cix.
extremā inopiā ꝑueniūt Iſte eſt ꝯtractus quē pr̄es noſtri pͥoris euiquo adhuc charitas viguit ⁊ pietas inopibꝰ ſubuenit feliciter veſtiuerūt. refrigeſcēte aūt charitate etcreſcente cupiditate. quidā eorumpoſteri oīno filij huius ſeculi factihūc ꝯtractū cum alijs multis ſibimediū lucrādi tātū ſine labore ſubcolore emptionis ꝯſtituerūt qͣntūlucrari poſſent pecunias mutuando ad vſuram.¶ Ta. ix. de deulationeprediſti contractusOntractus emptiōis et vēditōnis ad tpūs deuiat svero fine emptionis et vēditionis et a plena rōne earundeꝫApparet qꝛ vt patuit emptio ⁊ vēditio fuerūt ꝓ releuādis indigentijs et miſerijs ementiū et vendentiū. nō vt vnꝰ alterū indigentiorēredderet aūt vnꝰ cū alterius iactura locupletaret̉ que om̄ia vt viſūeſt p̄cedēti capl̓o fiūt per ꝯtractūmemoratū igit̉ ⁊cͣ. Ꝙ iteruꝫ plenerōem emptiōis et vēditionis nonhabeat cōtractꝰ ille apparet. pͥmoqꝛ de ꝟitate emptionis et venditionis eſt vt qualit̓ et qͣnte dn̄iumrei emptoris tranſfert̉ in venditorē taliter fiat econuerſo ſicut manifeſtū eſt ex ꝯtractibus emptiōis etvēditiōis qui fuerūt an̄ numiſmaqn̄ dabat̉ vna res ꝓ alia. hoc aūtnō fit hic cū pecūia illa qua quisemit domū ad ānū fiat ſimplicit̓ ⁊abſolute ip̄ius venditoris et nō inemptione ad tꝑūs res fit ip̄iꝰ em-
ptoris Igit̉ Itē ſi vera et iuſta vēditione domus aliqua qͣntū ad ꝓprietatē et vſū fit vere ⁊ ꝓprie ip̄iemētis ꝓ centū libris quo res ẜmſe tāti valoris pōt vere dici ⁊ fie̓ialteriꝰ ꝓ decē librꝭ. Nō videt̉ etiāquō res aliqͣ eſt ꝓpria alteriꝰ ꝓ tꝑein quo de illa nō pōt face̓ qd̓cūqꝫplacet vt vēdendo ſimpl̓r a̓ quōcūqꝫ voluerit ad vtilitatē ſuā diſponedo Iteꝝ ſi vi illius ꝯtractus fitdomꝰ mea altēius tūc qͣntūcunqꝫille domū peiorauerit vel deſtruxerit ꝓ tꝑe quo erat ſua nihil p̄t rōedamni ab eo petere vēdens qꝛ qͦlibet eſt dn̄s rei cuiuſlibet pro tꝑequo eſt ſua Itē ſi tali mō emptōisfieret res vere emptorꝭ. ſeq̄retur ꝙaliqͥs cū vno denario face̓ poſſetꝙ vere diceret̉ ⁊ eſſet ditior qͣꝫ rexvngarie qꝛ exquo res ꝓ mīori tꝑeſemꝑ minus valēt poſſet maius regnū ꝓ aliquo paruo temꝑe ꝓ denario emere Sic ⁊ bohemia poſſꝫfieri vere mea ꝓ vno obulo quodridiculū eſt Si ergo his et ſil̓ibuscōuictus dixerit ꝙ tali emptionedomꝰ nō fit quo ad ꝓprietatē ip̄iemētis Tunc ſequit̉ ꝙ hēbit ſe magis ſeu veriꝰ in rōne rei impignēateqͣꝫ rei empte. ⁊ ergo qd̓ ſub colore emptionis de re illa ꝑ ānū recipiūt vltra capitale. rōem vſure hItē quō res aliqͣ ꝓ tꝑe illo dice̓t̉et eſſet ꝓprie meā ꝓ quo nō eēt inmea ptāte ip̄a vti. qͣliter cōtingētſi emerē vnū vas vini ꝑ ānū Si dicatur ꝙ emptio rei ꝓ det̓minatōtꝑe ſolū habet fieri in rebꝰ quarūvſus nō ē ip̄aꝝ cōſūptio Tūc ſeqͥD