De quadam puella olim in francia
Opus quoddam collatiuū de quadam puella que olimin ffrācia equitauit a mgr̄o Ioh̓egerſon editum¶ Ad gloriā benedicte trinitatis.glorioſeqꝫ ſꝑ virginis dei matrisac totius curie celeſtisIIlit me dn̄s cū ſequerertgregē et dixit mihi vade ⁊ꝓpheta ad ppl̓m meuꝫ iſrl̓.Amos vij. ppl̓us iſrael ppl̓us regnifrantie nō incōgrne p̄t ſpūalit̓ nūcupari quē fide dei ⁊ cultu xp̄ianereligionis notū eſt ſꝑ floruiſſe Adhuiꝰ regni filiū qͣdam iuuēcula paſtoris cuiuſdā filia q̄ et ip̄a grege̓ouiū ſecuta fertur acceſſit aſſerēsſe miſſā a deo qͣtinꝰ ꝑ ip̄am dictuꝫregnū ad eiꝰ obedīam reducat̉ Neaūt ip̄iꝰ aſſertio putet̉ temeraria eēſignis ſuꝑnaturalibꝰ vtit̉ ſicuti reuelare occulta cordiū et futura cōtingētia p̄uidere Refert̉ inſuper ꝙſit raſa capite ad modū viri et volens ad actꝰ bellicos ꝓcede̓ veſtihꝰ ⁊ armis virilibꝰ induta aſcēditequū q̄ dū in equo ē ferēs vexillūſtatī mirabili viget induſtria qͣi ꝑitus dux exercitꝰ ad artificioſaꝫ exercitꝰ inſtitutionē tūc qͦꝫ ſui efficiūtur aīoſi Eco̓n ꝟo aduerſarij timidi qͣſi viribꝰ deſtituti Ibi aūt dequo deſcēdit ſolitū habitū muliebrē reaſſumēs fit ſimpliciſſia negocioꝝ ſcl̓ariū qͣi innocēs agnꝰ imꝑita Fert̉ etiā ꝙ viuit in caſtitate ſobrietate et cōtinētia deo deuota ꝓhibens fieri occiſiones rapinas ceterasqꝫ violētias oībus his qͦ addictā obediam ſe volunt exhibere
Propt̓ hec ergo ⁊ ſil̓ia ciuitates opida ⁊ caſtra ſe ſummittūt regio flio fidelitatē ſibi ꝓmittētes. Quoita vt p̄fert̉ ſe hn̄te nōnulle qͥonesemergūt et ad ſui declarationē doctas animas alliciunt. Uerbi gr̄aAn credi debeat vera nature humane puella. an ī ſil̓eꝫ effigiē phantaſtica tranſformata. Scd̓a an eaque facit poſſint humanitꝰ fieri abipſa. an per eam ab aliqua ſuꝑioricauſa. Tertia ſi ꝑ ſuperiorē cauſaꝫan ꝑ bonā. ſcꝫ ſpūm bonū. an̄ malam vtputa ꝑ ſpūm malū. Quartaan eius verbis fiducia ſit exhibenda et eiꝰ opera tanqͣꝫ diuinitꝰ fc̄aſint approbāda. an phitonica ⁊ illuſoria. ¶ Quia ꝟo circa has aut ſimiles queſtiunculas alij et alij alij⁊ alit̓ ſentiunt quatinus vtriqꝫ proſua defenſione valeant ex ſacris litteris teſtimonia ꝓferre p̄ſens hochoc opuſculū nō aſſerendo ſꝫ collatiue dictando offert quaſda ꝓpoſitiones ꝓ vna ꝑte. Rurſus quaſdāpro alia mō ꝓbleumatico ꝓuocāsſubtiliora ingenia ad intelligentiēꝓfundiorē. Hoc tn̄ memoriter cōmendādo ꝙ ad ſentētiandū aliqͥdſecure in hac materia neceſſe ē huiꝰpuelle mores. ꝟba. oꝑa. ceteros qͣꝫgeſtus taꝫ quos habꝫ ſolitaria qͣꝫeos quos hꝫ cū alijs in publico ⁊ceteras ſue vite circūſtantias ad liqͥdū p̄agnoſcere. ⁊ an ea que reuelat et prenunciat ſemꝑ vera inueniant̉. Ierū in ſequentibꝰ ponendaaccipi debent iuxta communis fame relationem a pluribus fide dignis ad has partes tranſlatā.Prima propoſitio