Frauci et Angli

Clxxx

Auinione ad tractandum de paceet āno. lv. pͥnceps de gal̓. deſcēditet eodē anno rex Anglie vſqꝫ caleſium et inde ad locuꝫ de hedin. cuirex francie venit obuia et obtulitbellū dicto anglorū regi. qui illudrenuit et cum cōfuſione retroceſſit.Demū anno. lvi. cōtra pͥncipeꝫ de¶ Rex Io. franciā venit ⁊ habuerūt bellū ꝓpe ciuitatem pictauien̄. in quo prohdolor multi nobiles hincinde occiſi et francqui ſuperati. ſed rex Ioh̓s fuit reputatꝰſtrēnuior miles illius belli. quē vosanglici hōraſtis. ſꝫ finaliter pꝰ multa ip̄m occidiſtis. et tātoꝝ maloꝝfuiſtis actores ꝙͣ deū debetꝭ. timēvltorē. Ecce iniuſtitiā ſeu iniqͥtatevr̄am A aliud dixit mihi pontifex meus F. Dic p̄cor qͥd dixit.¶ A dixit ꝙ pro iuſtificatione ſuaobtulit rex noſter ſtare ꝯſilio generali. qd̓ francie rex renuit. qd̓ nonrenuiſſet ſi de iure ſuo cōfidiſſetPer p̄miſſa tibi liquet ſatis reſpōſio. nōne queſtio ſopita ſi que eſſetper ꝯſenſum regis et regnicolaruꝫfactum cū tantis deliberatione etdilatione om̄ia potuerūt rex et regnicole ſinguli aūt nō Cuꝫ igiturrex tuꝰ cum ꝓcerū et regnicolarūconſilio regi francoꝝ homagiū fecit et regem agnouit et aꝓpbauitquō ꝯtra ꝓpriū iuramentū homagiū et fidelitatis ſac̓mentū venirenō verentur anglici Nōne felloniācōmiſit rex veſter imo leſit maieſtateꝫ dn̄i ſui Nōne iſtā exceptō aliaselidit. quomō igitur debuit frācieindubitatus cō ꝓmittere de tanto

regno in homines. pauci eniꝫ reperiūtur hodie a populo aurum ſpernentes. dicit enim ſalomō ꝙ omīaobediūt pecunie. et alius dicit Audito numo quaſi quodā ſūmo pͥncipe Reſiliūt value nihil audit̉ niſiſalue Nonne de dicta felloniā ipſerex iudex competēs tanqͣꝫ dn̄s feudi et ſaltem cū paribus quomodoſūmittere debuit vel potuit alienoiudicio nūqͣꝫ fecit nec facere debuit. nec legi fuiſſe de hoc actum Preterea quelibet ꝓuintia nō ſubditaimperio poteſt ſibi regem eligerevt francia et hiſpania non ſb̓diteimperio Cuꝫ igitur deficeret in regno francie filius pͥmogenitus etalij capaces in ſanguine in ꝓprietate p̄cederent. quare nō potueruntillum ſibi eligere regem iudicio etelectione parium et magnatū ꝓutfecerūt illum victorioſuꝫ philippūcui inerat ſplendor nobilitatis regie. et cuius vocem intelleximꝰ nōbarbarum ſeu anglicū vel ſaxonēcuius vocē nō intellexiſſet populꝰfrancus. erat enim dn̄s philippꝰ ꝓpinquior. et ideo cū naturaliter inregno ſuccedatur et naturaliter inregno cum natura imitetur et abea ſeparari nō poſſit iuxta doctorū approbatas ſentētias Nec etiāꝓcerum ſuorū conſilio dictus rexanglicus contra fidelitatē ⁊ homagiū prefatū venire p̄ſumpſiſſet niſide facto ad ſuggeſtioneꝫ diabolicam medio illius diabolici Rob̓tide artoys impij et quaſi per indignationē deſperati illi tyrones etiuuenes poſt vinū ⁊ dn̄aꝝ ꝑſuaſio

3 4