Franci et Angli
Clxxvj.
i ta et patres nr̄i fecerunt. viuimusin lege patrum F Et ideo ꝟbuꝫdn̄icū per os ꝓph̓icū ſamuelis loquentis hely. ſemel dies veniūt vtp̄ſcindā brachiū tuum ⁊ brachiūdomus pr̄is tui. vt non ſit ſe nex indomo tua ⁊cͣ. tabeſcat aīa et magͣꝑs domꝰ tue A Oportet ſequiveſtigia patrū F fateor A Ergo habeo optatū f Quia pr̄eꝫequiuocās loq̄ris de corrupto etmortali. ego āt fateor de veſtigijspr̄is eterni et creatoris et redēptoris qui in celis eſt. cuiꝰ vtiqꝫ voluntas fiat ſicut in celo et in t̓ra nr̄aet vr̄a A Itinā vtinā et vtinaꝫF videris aliqͣntulū reductus copunctus A ſum etenī ſed illū nōcognoſco pr̄em f Si teip̄m noncognoſcis quō illum cognoſces?A Rogo igitur quis ſū dic; IUas ſterquiſinij. cōcha. putridusplenꝰ ſtercore et horrore cecꝰ. pauper. nudus. ignorans introitū tuūet exitū cuiꝰ vitā ſicut vmbra queqͣnto magis creſcit tāto decreſciſet tāto magis ad mortem ꝓperāttāte ſubiecta mutabilitati vt vnanō maneat hora in eodē ſtatu. ſedes miſerior. quia licet nil certiusmorte. tn̄ illius hora nil incertius ⁊tn̄ illi nō ꝓuides ſed ſpē vana quetibi cāduca blanditur. falleris Aſi tā vilis ſum quō deū videbo etpr̄em vocare p̄ſumā nō videboF Quia es in tenebris A Exirecupio F Clama igit̉ ad lucē Aquō: neſcio qͥd dicā F Dic Ieniclaritas q̄ illuminas oēm hominēvenientē in hūc mundū ſed nō di-
ligentē qꝛ qui diligit mundū inimicus lucis efficit̉ et offuſcat̉ Et iterum dic. Illuſtra oculos meos luxincōprehenſibilis fulgura coruſcationes et diſſipa eos vt nō videātvanitatē Et iterum clama Tribuelux inextinguibilis duꝫ te videamcrea nomē alpha cum odore vitequi poſt te in odorē vnguentoruꝫtuoꝝ currat guſtem ſana q̄ ſapiaꝫcognoſcā ⁊ diſcurrā qͣꝫ magna eſtmultitudo dulcedinis tue quā abſcondiſti timētibus te Et iteꝝ magis cōpunctus dic Cur faciē tuāabſcondis. forte dicis. dn̄e Nō videbit te homo et viuet. Eia dn̄emoriar vt te videā et videā vt hicmoriar et ignoſce ſeruo tuo qui p̄ſumit loqͥ dn̄o ſuo. calamitas quāpatior me cogit exclamare cecꝰ ſūad lucem ꝓpero tu es medicꝰ ⁊ luxvera viā et vita et fons miſericordie miſerere mei A peccator ſumforte nō exaudiar F Dic domīepeccaui et faciendo nihil factꝰ ſumnihil et ita confiteor quia cōfeſſioeſt via ad te per quā egrediar delimo et redibo ad te viam qꝛ verbum dixit Ego ſum via veritas ⁊vita. ſeꝑatus a te factꝰ ſine via qͥaſine ip̄o factum eſt nihil et qͥa nullum bonū ſine ſummo bono qͦtiesa te ſummo bono deb̓lo nihil efficior Uidit eniꝫ deus cuncta que fecerat et erant valde bona. malumaūt factū ſine ip̄o verbo nihil alid̓ē qͣꝫ pͥuatio boni. ſic̄ cecitas pͥuatōviſus Et iterū dic Dn̄e nulis meritis p̄cedentibꝰ placuit tue ſumme⁊ miſericordiſſime bonitati ad eſſe