Frācie aduerſus ducē Burgūdie

Clij

Sequamini inquit veſtigia eiꝰ quipeccatum non fecit. et hic eſt chriſtus ieſus quē inuenimus ꝓpriasiniurias equanimiter. indulſiſſe qͦcum malediceretur ſicut ſubdit petrus nō maledicebat cū patereturnō cōminabat̉ Ip̄m vero pr̄is ſuidei diuineqꝫ legis ſue cōtumeliasacriter repuliſſe legimꝰ ſemꝑ. adeoꝙ referente Marco dictū eſt qn̄qꝫde eo ꝓpter feruorē defendēde legis dei qm̄ in furorē verſus ē Notat iſta Chryẜ ſuꝑ illud mat. Usde retro ſathanas vbi nos incupat qui mites in iniurijs dei ſumacres ꝟo et implacabiles imo crudeles in noſtris vindicādis inuenimur Nō ſic moyſes qͥ māſuetiſſimꝰexn̄s omniū qui erant in terra mira ſeueritate preuaricatores legisdiuine vindicare curauit Rex igit̉xp̄ianiſſimꝰ et ve̓ māſuetiſſimꝰ atꝫtotꝰ amabil̓ ſequēdo veſtigia eiusqui pcc̄m nō fecit ꝓnꝰ fuit ac īdulgētiſſimus in ꝑſonalibus iniurijsſic et fuerat ip̄e frater ſuus. quo iubente nemo vnqͣꝫ vita priuatus ēRecogitat idem rex velut ad ſe dictum ꝙ reges iſrael clementes ſūtEt illud Salomonis Aia et veritas cuſtodiūt regē et clementia roboratur thronus eius Quāobremſicut tradit in his patentibus lr̄i?mīa in eo ſuꝑexaltauit iudiciū. dide fratris amantiſſimi nece vindictam nō accepit Atuero dū ad iniurias diuine legis ac fidei duꝫ inadulterationē ſacrilegā verbi deiꝓceſſum eſt. ip̄e nulla rōne potuitactenꝰ induci vt diſſimulant̉ eas

ferret. approbando iuſtificationeꝫſcelerata hereticalē et impiam huius execrande necis Tenuit miſericordiā in primo. veritatē in alterocuſtodiuit Accipite patres cōſcripti memoriter quēadmodū collaudauit. et gratias egit ip̄e rex huicſacro conſilio. ꝙ hanc aſſertionemQuibus tyrannis ⁊cͣ. damnaueratvt hereticā. Que quidem aſſertioſicut referūt predicte littere inuētaeſt ex teſtimonio fide digno ſufficienter contineri in damnata ꝓpoſitione defuncti Ma. Io. parui quiiuſtificare morteꝫ hanc nititur horribileꝫ Et ecce teſtimoniū. xvi magiſtroꝝ in theologia in his litterꝭ.quales ſunt apud iudices Lecturavero tam iſtarum qͣꝫ aliarū litterarum atqꝫ cedularū placeat vt refuetur in finem ne fiat interim nr̄aveluti cicat̉coſa narratio. Porrolicet habeat paruitas mea hoc loco patres celeberrimi grandem ⁊multā aduerſus calūniantes mern̄dendi materiam nihilominꝰ pudet me et pudere debet qui ſū puluis et cinis. ſi nō ad imitationemxp̄i capitis noſtri. ſi non exemploxp̄ianiſſimi regis vt p̄fertur. ſi nōad publicam huius ſacri conſiliiuſſionem. quanqͣꝫ velut e celo ſonantem libens accipio. ſi nō inquānūc agam diſſimulanter circa ꝓprꝭas iniurias quatenus illas dei atfidei moroſius. et eo efficaciꝰ quopatiētius poſſim ꝓſequi. Decreuip̄terea nō inſiſtere circa relationēeorū que ſunt in facto. de quibuscōſtare poterit et pōt quis vē̓a vl̓