Propolicio facta Maſſilie per Ioh̓em garſon

ſicut vicium ad virtutem Ipſa eniꝫtaliuꝫ manſuetudo non pro diuinohonore et auctoritate quam ſpernebant et tu colis vineam. ſed inanem iactantiam quaꝫ tu calcas anhelabat. Tollaudabūt alij cruētasbellorū victorias et ambicioſos exhis triumphos mirabuntur. Plusapud me valet aſſertio ſapientis ꝙmelior eſt ſapiens viro forti et quidominatur animo ſuo expugnatote vrbium. Quam ſententiam alijsverbis lyricus explicat. Latius regnas fragilem domando ſpirituqͣꝫ ſi lidiam remotis gͣdibꝰ iungas⁊ vterqꝫ penus ſeruiat vni Quamobrem agnoſce pater beatiſſime cūquanta conſcientie ſecuritate. cū qͣliſerenitate cordis fas habet dicerereligioſiſſima deuotio tua dum crebro vel orat vel miſſā celebrat Pater dimitte mihi debita mea ſicut⁊ego dimitto debitoribus meis. Etrurſus cū propheta. Dn̄e deus meuo ſi feci iſtud ſi eſt iniquitas in manibus meis ⁊cͣ Ita pater beatiſſimeimitaris chriſtum. qui cum malediceret̉ non maledicebat. qui tentateſt per omnia vt miſericors fieret.quem videmus propter paſſionemgloria et honore coronatuꝫ. tm̄mōnō eripiat tibi blanda proſperitasmiſericordiam illam. illam patientiam pene diuinam quaꝫ ſeuiens aduerſitas et ſeruauit et indidit clariorem. Da veniā ſi ſcrupuloſior ſimin hac parte Nam fit aliqn̄. ſuadente pacis iimico nūc per ſe nuncꝑadulatores qui ſunt arma ſua ⁊ ſagitte. vt homo qui calamitate preſ

ſus equanimiter omnia nedum tolerauerat ſed indulſerat. poſtmodūſuccedentibus proſperis repetit omnia a debitoribus ſuis cum rigore et feruore. vt appareat indulgētiaꝫ priorem non ex virtte ſed vindicandi impoſſibilitate natam. necdimiſiſſe ex corde. ſed ī tempus more ſimearū diſtuliſſe. Non cadat inhanc exprobrationem vera ⁊ perfecta dilectionis tue manſuetudo. neqꝫ fallat eam ſimulacrū fictum iuſticie. quaſi nō melius ſit viciſſe malaper indulgentiam qͣꝫ ſeueritateꝫ. qͣtrurſus non ſit preclariſſima iuſticiaindulſiſſe ſupplicibꝰ et ſubditis peperciſſe Sic miſericordiam et gratiam inuenias in conſpectu tremendi iudicij dei. qui ſub bullis patentibus promiſit miſericordiam miſericordibus. qui ſemel dimiſſa non repetit. qui iuſſit nō eſſe memorem iniurie ciuium ſuorū. Sic in orationetua confitēs dn̄o exaudiaris. ⁊ nōaudias horrendū illud improperꝭum dn̄i iraſcentis. Serue nequa nōne om̄e debitū dimiſi tibi ⁊cͣ. Sic jterea cum Dauio cōſequaris ſedr̄gni in miſē̓icordia. ⁊ mititate pofideas terram. et delecteris in multitudine pacis ſuper eam. Tandepropter mititatem doceat te dn̄svias ſuas. vt abſqꝫ offendiculis adimpatientie lapideꝫ dirigat pedestuos in viam pacis. quam a te pacem petimus pater beatiſſime dice̓tes Bn̄dic hēditati tue. Non qͣi humana ꝟtus q̄libet hāc pace̓ p̄berenon inſufficiēs ſit ⁊ infirma niſi maior agat deꝰ vt apd̓ Uirgilium eſt.