de ſacramento altaris

Cxxix

alios petere p̄t qͣꝫ corporales ſpūales ſacrales; et hec om̄ia ſunt vnuspanis. vnus dn̄s et trinus. qui ſolē panis ẜm veram noīs interpretationē. Panis enim dicit̉ a pan qd̓ ētotū. Et quid totū niſi ſolus deus:Sicut et nihil aliud ꝑfectuꝫ eſt. quieſt omne bonū iuxta illd̓ dictū Moyſi Oſtendam tibi omne bonū Propterea vt ad compenoiuꝫ veniamPanis ſacralis ſolus et ꝓprie dicendus eſt quotidianꝰ et ſuꝑ ſubſtantialis. qui noſter eſt nobis datus. nohis natus nobis mirabilit̓ ſuper ominē eſtimationē vtiliter miniſtrat̉ꝰMiniſtrat̉ itaqꝫ ſicut hoſtia et oblatio. ſicut ꝯmunio ⁊ incorporatio. ſic̄viaticū ⁊ refectio. et recipit̉ ad inhabitationē ꝯſecrationeꝫ et ſanctificationeꝫ. recipit̉ ad ſui tranſformationem ⁊ vnionē. recipit̉ ad nutritionēet oblectationē. et hec omnia per excellentiam omnimodaꝫ. qm̄ exceditomnes hoſtias oblationes ⁊ holocauſta veteris et noue legis qͣntuncunqꝫ multiplicatas. Copulat inſuper omnia eccleſie membra influēsmotū et ſenſum meritorū ⁊ virtutūvt fiāt cor vnū et anima vnā ⁊ vnūcorpus in dn̄o. Extendit ſe deniqꝫad refectione ſeu reparationeꝫ oīsꝟtutis taꝫ corporalis qͣꝫ ſpūalis ꝓut eſt neceſſe. ⁊ ſicut penitꝰ dicentespane noſtrū quotidianū et ſuꝑſubſtantialem vt ait Lucꝭ. da nobis hodie. Et dat ꝓfecto amico petenti q̄renti pulſanti perſeuerāter quot qͦthꝫ neceſſarios. ſicut ille qui verus ⁊ſolus amicus et adiutor eſt in oportunitatibꝰ in tribulatione. qui dixit

Nunquid p̄t mr̄ obliuiſci filij vteriſui vt non miſereat̉ eius. etſi illa fuerit oblita. nō tn̄ obliuiſcar vos. Etrurſus. ſi noſtis bona data dare filijs veſtris. quāto magis pater vr̄celeſtis dabit ſpiritū bonuꝫ petentibus ſe; Tripliciter āt offert̉ panisiſte ſacr̄aliter Primo in ꝑſona totiecc̄e ꝓ ſua generali refectione. ſcd̓oin ꝑſona ꝓpria ſacerdotis ⁊ debitaminiſtratione. tertio in ꝑſona ꝯferētiū ſtipendia ꝓ miniſtri ſuſtentatōeRurſus offert̉ vt ſatiſfactō ꝓ peniset vt deletiua macule venialis. et vtimpetratiua gratie primicialis. Offerentis aūt intentio habitualis bona eſt. virtualis melior. actualis optima. Oblatio ſil̓r ſi fiat abſqꝫ conſcientia pcc̄i mortalis ⁊ alteriꝰ impedimenti legitimi licet cū ſcrupulortepore bene fit. Si ſine ſcrupulo etcuꝫ feruore. melius fit. Si cū exultatione ſpūs iubilatione optime fit.Si enim dicit̉ de primitiuis ecc̄ie diſcipulis ꝑſeuerantibus in cōicatiōefractionis panis Actꝭ. ij ꝙ ſumebātcibū cuꝫ exultatione et ſimplicitatecordis. ⁊ hoc quo ad ſe. collaudantes deū ⁊ habentes gratiam ad oninē plebem et hoc quo ad deuꝫ ⁊proximū. Sequit̉ fructus: Dn̄s ātaugebat qui ſalui fierēt quotidie inid ip̄m. Sumendus eſt panis iſte iubente chriſto qui ē panis ip̄e in memoriā ſui. et hoc tripliciter fieri pōtQuāuis ſi chriſtū ẜꝫ carnē ꝯgnouerimus. non tamen ẜm carnē cognoſcimus ſupple tanquam moriturumnihilominus in lumine fidei reuoluentes ocl̓os ad ea que pro nobis

.i.