Sermoin die

dulgentia humiliqꝫ pietate. que oriuntur ex deſidioſo torpore. vl̓ certequod mirandū ē ex vana inſtitutione ⁊ gloriatōne ſuꝑbiſſima. ad hocduntaxat vt patientie et miſericordie laudem cū magnis viris meruiſſe credatur. Sic furor incautus etemulatio maledicta. quia zelus qͦꝫnon ẜm ſciētiam. durus. ceruico ſusinexorabilis imperterritus. neminicedens. nullum ſcandalum reformidans. ſed dicens. ſi damnari volūtquā ratōne ſaluare potero vel teneor inuitos; talis inquam furor mentitur ſe zelum boni publici et cōmunis lib̓tatis Sic implicatio friuolaet ſtultus labor in minimis tanta ſediligentia ſimulās. ſic perplexa ſcrupuloſitas ſemper vacillans. nihil expediens. bone ſibi conſciētie nomēvſurpat. que eſt ex radice ſuperbie.nolentis ſe peritorum iudicio cōformare. Sic ambitus honoris palliat ſe. ꝙ non pro ſe. ſed pro dignitatis honore et alioꝝ ſignificatiōe ꝑquirit̉. Sic ambitio retentio ve dignitatuꝫ. in perniciem eccleſie ſubtili malo fingit ſe velle multis proficere. nec eccleſiaꝫ exponere diſcrimini peruerſorum. Et hoc plane ē demonium meridianū. quod facit qͣndoqꝫ eſſe martyrem diaboli. duꝫ eēgloriatur quis in perſequentibusmartyr dei. Monet inſuꝑ dicere hominem. quia diues ſum et nullius egeo. Et neſcit quia pauper eſt et miſerabilis et cecus et nudus. Sꝫ qͥdinnumerabilia diaboli machinamēta dinumerare contendimus. qͥbusmentitur ⁊ blanditur iniquitas ſibi

quaſi plena ſit gratia dei. Dicamꝰpotius. quis euāſurus ē illa Reſpōdeat nō ego ſed propheta per oraculum. quale factū eſt Antonio Humiliatus ſum ⁊ liberauit me. huiliatus intellectu. humiliatꝰ affectu. In Eyterrogata nimirum gratia dei. queeſſent ſigna eius quibus apparet inhomine. Reſpondit Primū et precipuum ſignuꝫ meum. eſt humilitas.hec ſedes mea. hec requies. Deusitaqꝫ humilibus dat gratiaꝫ. Cognoſce igitur humilitatem. et tu meahabitationē ignorare non poterisInterrogata vero humilitas de ſignis ſuis. multa numerans. ea tandem ad duo perſtrinxit que ſūt humile et ſapere. adiungens de homine quem inhabitauerit ꝙ eum reddit tractabilem. quaſi perfuſū oleoleritie. ſuaſibilē. bonis conſentientē.minus ſemper proprio qͣꝫ alieno fidentem conſilio. abiectus ē et vilisin oculis ſuis. non ſe iactans. nō iuſtificans. non magna promittens.non ſolicite ſe excuſās. Ex aduerſocognita ſunt ſuꝑbe elationis ſignaſi ſe colit. ſi amat. ſi complacet in ſeſibi. ſi ſapiens eſt in oculis ſuis. alienū vel non requirens vel odiens vl̓non implens conſilium. pro ſanctoiam ſe habet. et ꝓ tali qui dignꝰ ſitreuelationibus atque miraculis regi Et quoniam obſtupuit in malis.neqꝫ ſe neqꝫ morbum ſuum nouit. ſehumiliorem ſe ſanctiorem omnibusiudicat. ſolos qͥ loquūtur placentiaretinet. ſibi alios odit. tandeꝫqꝫ abijcit quocūqꝫ queſito colore. et ſi adhoram diſſimulet/ amare ſe veritatē

v ¶F elavois ⁊ ꝓb..