Germoin die
fraternā correctionem cui legi nemo nō ſubiectꝰ eſt ¶ Quid ſi petrverſa vice. paulo reſtitiſſet in faciēnolēs adquieſcere An paulꝰ ſe abeo ſubtrahere. an nō obedire Anad ecc̄ie ꝯſilium appellare potuēatSi cōciliuꝫ in hͦ ſuꝑius erat petrovel ecōtra. ſi paulꝰ reſtitit petro vteius cardinalis exiſtēs. vel vt eqͣlem ſe deputās et nihil a petro auctoritatis. ſicut nec euāgelium ſuūrecipiēs; Quid ſi de facto in paulum excōicationis ſn̄ias ꝓmulgaſſet. an eas paulꝰ tenuiſſet; Quidſi petrꝰ ꝑſtitiſſet in hͦ errore. nūqͥdeo facto papatū ꝑdiderat? ꝙ ſi nōnūquid tn̄ deponendꝰ erat et ꝑ qͦs⁊ qūo; An cōciliū ſine eo potuiſſetin hoc caſu celebrari; Quid ſi petrus vi armata errorē ſuum defendere voluiſſet. nūquid ip̄o etiā manente papa. vim vi licuiſſet repellē̓aut verbis aut carceribꝰ. aut ipſadeniqꝫ morte; Hieronymꝰ p̄tereaet Augꝰ doctores eximij cū diſcordent in hac materia. nūquid altereorū dicendꝰ eſt he̓ticꝰ. Ille paulūdiſpēſatiōe mētitū. hic petrū iuſterep̄hēſuꝫ fuiſſe defendit ¶ Porrocur in concilio de ceſſatiōe circūciſionis petrꝰ ſūmꝰ pontifex nō tulitſn̄iam ſꝫ iacobꝰ. Innuebaꝫ ſtudioſitati vt taceret et nō pone̓t in celūos ſuū Tūc exclamās dixit. Nunquid nō expedit de talibꝰ inqͥrere.vt ſciat qͥlibꝫ magnꝰ cū puſillo qͣlitatē ſue potentie. ſue ſubiectionisſui cordis. q̄ ſibi competit iure diui
no. naturali. vel humano. Alioqͥnerror facile ſurriꝑet. et cōfuſionishorrore cūcta fedarētur Quid eſtigit̉ qd̓ innuis mihi qͣi nō liceatde potentia petri diſputare. Nōnede omnipotentia dei qͦtidie ꝑquirimꝰ? Sed tn̄ vis vt iſta nūc preterea. reuertamur ad pueruꝫ Ieſum¶ Dic ſi puerū iſtum circūciſiōisdolor attigit. cū vtiqꝫ gaudio magno frueret̉. Sic et forte tantꝰ qͣntus in paſſionē nūc p̄uiſa ¶ Dic ſicor eius motibꝰ oppoſitis dilatation ⁊ conſtrictione ſimul mouebatur. Rn̄ſio nō oportet. qꝛ gaudiuꝫſuꝑioris portionis. nō redūdabatin corpꝰ ¶ Dic ſi vere cōpatiebat̉ei mat̉ ſua ꝯſcia tāti gaudij. tātiqꝫmyſterij nō ignara? Rn̄ſio cōpatiebat̉. vtiqꝫ ⁊ valde compatiebaturet iam ꝑtranſibat gladius aīameiꝰ. vt nō eximeret̉ ab illa regula.ꝙ ꝑ multas tribulatiōes. oportetnos intrare in regnū dei. et hͦ horrendū ꝓ pcc̄oribꝰ. qꝛ aut hic eruntin labore hominū ꝑ pn̄iam. aut inſocietate demonū ꝑ dānationeCeteruꝫ dic cur hͦ potiſſimum diexp̄us circūcidi voluerit. dū ſuꝑſtitiones impie in his ianuarij kl̓ pl̓ꝰvigebāt. Rn̄ſio vt eas deſerēdasoſtenderet ¶ Cur nōdum ceſſauerunt neqꝫ in clero. neqꝫ in ppl̓o. taꝫſuꝑ encenijs et alijs obſeruationibus vanis et varijs. qͣꝫ ſuꝑ ritibꝰimprobis ꝑ eccleſias. quos appellant ludos fatuoꝝ. ſicut vere fatuitates ſunt. imo inſanie ſacrilege.