circūciſionisdomini
xciiii
tus in curia iuſticie. ſi nemini datꝰeſſet locꝰ appellatiōis ad curiā gr̄eſi nō ſuꝑaret miſericordia iudiciuꝫ?Dicamꝰ iterū ꝙ pͥus ſempit̓na deivirtꝰ atqꝫ diuinitas. teſte apl̓o exeis q̄ facta ſūt intellecta ꝯſpiciebātur. ſicut antea dixerat ſapiens ꝙex magnitudine ſpeciei et creaturep̄t viſibiliter eaꝝ creator agnoſciSed ⁊ ſapiētiā eiꝰ ex oꝑibꝰ agnouit qͥ exclamās dixit. qͣꝫ magnificata ſūt oꝑa tua dn̄e. omnia in ſapientia feciſti. Poterat quoqꝫ dei beniuolētia vtcūqꝫ agnoſci in reꝝ dignātiſſima ꝯſeruatiōe et directiōein ſuos fines. ſicut potētia ex creatione. et ſapiētia ex gubernationevidebat̉ Quaꝓpter forte gr̄aꝫ appellat ſapiēs nutricē omniū Sedex reꝑatiōe lapſi ex recreatiōe deperditi. ex iuſtificatiōe impij. maxime apparuit gr̄a dei. Nā q̄ gratiamaior q̄ liberalior. vel dici vel exiſtimari potuerat. qͣm vt tātum daret deꝰ homini. vt pauꝑ fieret. qͥshͦ crederet. ſi nō ꝯſcius ſecretoruꝫdei paulꝰ aſſereret. qꝛ ꝓ nobis egenus factꝰ eſt vt illiꝰ inopia diuiteseſſemꝰ; Gr̄a inſuꝑ qualis mirabilior qͣꝫ vt talit̓ ꝯpateret̉ homini miſero deꝰ. ꝙ miſer fieret. opprobriuꝫet abiectio plebis. Iſta nōne ſuntviſcera miſericordie dei nr̄i. in qͥbviſitauit nos deꝰ oriēs ex alto; Inqͥbꝰ apparuit gr̄a dei et ſaluatorisnr̄i hodie circūciſi Amplius verodn̄a natura vt humano more loqͣmur. quāuis in ſuo creaturarū ſpe
culo pulcerrimo. in libro capaciſſimo. in carmine ſonoro. et armonico mōſtraret potētiā dei efficiētēet ſapiētiā exēplantē. et bonitateꝫcūcta finiētē. primuꝫ ex vnitate. ſecūdū ex veritate. tertiū ex bonitate creaturarū Rurſus pͥmū ex eaꝝmō. ſcd̓m ex ſpecie. tertiū ex ordineSil̓it̓ ex creaturaruꝫ mēſura poͣmEx earū nūero ſapiētiā Ex pondētrahente in ſuos fines bonitateꝫ.vt qͦdā circulo intelligibili ex ipſocreante et ꝑ ip̄m exēplantem et inip̄o finiēte ſint omnia. nihilominꝰmūdꝰ hāc ſapiētia dei potētiaꝫ etbonitatē ꝯgnoſce̓ habēs nō glorificauit deū neqꝫ gr̄as egit Sꝫ viluerāt ſibi oīa ⁊ obſcuratū factū ēinſipiēs cor eoꝝ. et defecerūt ſcrutātes ſcrutinio. Quāobrē ordinauit deꝰ face̓ opꝰ noue gr̄e ſupͣ naturā. vt eſſꝫ gr̄a dn̄a regina qꝫ nature Nā gr̄a eiꝰ q̄ ⁊ miſericordia. ſuꝑoīa oꝑa eiꝰ Que gr̄a licꝫ ſuꝑboꝝoculos ſua lūinoſitate cecauerit. illuſtrauit mētes hūiliū. ſic̄ exultansih̓s ī ſpū Cōfiteor inqͥt tibi pr̄ celi⁊ terre. qm̄ abſcōdiſti hec a ſapiēaibꝰ ⁊ prudētibꝰ. ⁊ reuelaſti ea poruulis Ita pr̄. qm̄ ſic placitū ē apd̓te Placitū. nō meritū. vt nō gl̓eturan̄ eū ſtulta p̄ſūptio oīs carnis. q̄in ſapiētia deū nō ꝯgnouit Iō placuit ꝑ ſtultitiam p̄dicatiōis nouegr̄e. ſaluos face̓ credētes Hhoc ātopus gratie. apparuit manifeſte ineo ꝙ verbum caro factū eſt vbi totū operatur gr̄a. totum ſibi datur