Sermo factꝰ in ſolennitate

nitudinis ſuper egyptios ſēſualitatis. aſcendat anima gratulabundalibertate per deſertū huius infelicitatis in terrā celeſtis ꝓmiſſionis. recogitet vehementer ꝓfunde ac frequenter ſtatū ſuū. conditionē ſuamfineꝫ ſuū. Audiat qͣꝫterribilis in cōſilijs deus ſuꝑ filios hominū Penſet qͣꝫincerta ſuper ipſam ſūt diuineſeueritatis ſeu miſericordie iudicia.Clamet proinde cū Ancelmo. Heuvbi ſum. et vbi nō ſum. quoniā vbifutura ſū neſcio. Ponat aſſidue coram oculis ſuis in lumīe fidei qͣntaeam ſi recte vixe̓it merces manet incelis. Sinautem qͣꝫhorrendo adijcienda eſt ſupplicio. Sic o dn̄e exultauerunt filie iude anime videlicet cōfitentes ꝓpter iudicia tua. Sic poſtfletum et lachrymas exultationeminducis Thob̓. iij. Sic proinde quiſeminant in lachrymis in exultatio.ne mētent Hec ē exultatio cū tremore per quā aninis deſerit propriaꝫcarnalitatis domū et ab omnibusvoluptatū illecebrarūqꝫ tenacibusvinculis ſemet abſoluit. Et ſiquidētres iſti grādꝰ ſcāle noſtre euangelice incipiētes r̄ſpiciunt. Subſequēsgradus proficientes docꝫ quem ꝑquartū beatitudinis ſaltuꝫ attingigimus. Et hic ē eſuries ſitisqꝫ iuſticie Hic anima ſe ipſam exit et deſerit dū affectu ꝯmodi ſepoſito nō iāq̄rit q̄ ſua ſunt. Sed affectione iuſtitota ſuccendit̉ et ipſius eſurieſiti qꝫtorq̄tur dicens. Concupiuit animamea deſiderare iuſtificatiōes tuasin om̄i tempore. cuꝫ illis de quibusꝓpheticus ſermo eſt ad dn̄m in iuſti

cia tua. exultabūt ſic̄ exhortat̉ alibiExultate iuſti in domīo Iuſtos accipe qui eſuriunt fitiuntqꝫ iuſtitiamTunc hoc agit anima tunc exilitet exultat. dum eleuata triplici gradu pͥori videt adhuc qͣꝫlōge ſit abilla iuſticia beatorum. qꝫ impar exiſtat tali tanteqͣꝫ retributioni gratiarū et lauduꝫ. qualem et quantamapud ſe meret̉ creator ſuus. reparator ſuus protector et ſoluator ſuuset agnoſcens imperfectum ſuum. iānon in ſe manet. ſed clamans exultat. deficit caro mea et cor meū deus cordis mei ⁊ pars mea deus ineternū Priuſqͣ ad vlxeriora pergamus atendere libeat ſub palpabilimanuductione qualiter in medita.tione noſtra ſic exardeſcit ignis dilectionis diuine. quemadmodū ⁊ inipſa lignoꝝ exuſtione proſpicere ēde quibus in pſalmo. Exultabuntomnia ligna ſiluaruꝫ a facie domini qui ignis conſumens eſt ẜm aliūprophetam Primo omniū conſumitur humiditas extrinſeca aliūde cōcreta conformiter ad abiectionemdiuitiarū. dehinc cortex vicinior cūſuo humore reſoluitur. habes ſcd̓mgraduꝫ. Subinde calor intimus agēs pene trat poros cosqꝫ ab humore rationali ſenſum euacuat. habes tertium Deinceps dominat̉ ignis ſuper lignuꝫ adeo ꝙ propriāincipit deſercre formam ſubſtantialem. habes quartum. Relinquit̉ tādem carbo viuus. vbi iam non eſtfumalis euaporatio nō flāma ſubobſcurior quēadmodū in pͥma duplicitate. Nec eſt ibi volatilis ſcintil-