lxxxiiijomniū ſanctoꝝ
te Idcirco beati qui habitāt in domo tua dn̄e in ſecl̓a ſeculoꝝ laudabūt te. et cantabūt canticū nouū inchoro et tympano cordis et organo. Totus p̄terea mūdꝰ cōcinet auribus beatoꝝ carmen pulcerrimuꝫet armoniā numeroſam ſuauēqꝫ reſonabit. Ita etiā vt qd̓ mireris infernales gemitꝰ ſtridoe̓s horridoset rabidi vlulatꝰ demonioꝝ concurrunt ad integritatē melodie hmōidulciſone. qͥa in inferno tenor eſt iuſtitia et in celo mollior cantus miſericordia. Iuxta illud Miſericordiāet iudiciū cantabo tibi dn̄e. Quodꝓfunde notatū eſt in hymno palſchali. Tū em̄ p̄mittit̉ aurora lucisrutilat ⁊cͣ Sub infert̉ pro integritatecarminis gemens infernus vlulatAmpliꝰ eſſentialis beatitudo ſcōꝝinſtar tenoris cuiuſdā inenarrabil̓ꝯſeuerat. Accidentalis vero inſtardiſcantus varij. Nunc intenſior accreſcit alteriꝰ nūc remiſſior depreſſins ſonat. Qua in re nihil eſſe dicitdeuotus Bern̄. ꝙ magis ſtatū glorie celeſtis rep̄ſētet qͣꝫ alacritas deum laudantiū eiqꝫ iubilantiū ⁊ exuilrantiū hilaritas. Hilaritatē intellige nō petulantē. effrenā d̓ſſiolutāet neſcio quo lenocinio notulaꝝ. laſtiuā et eiuſdē repetitione faſtidioſam. quali ꝑſtrepūt magnatū tēplapomꝰ ſiue ꝯuiuia. Hec nempe hilaritas in ſe plus libidinoſe et veſanediſſolutionis qͣꝫ ſpiritualis ſuauitais quicquam habet. Ip̄a vero hilaritas deuotorum ſobria eſt grauis modeſta et miro ieffabiliqꝫ dulcore rapiens animū dilatans et ab-
ſorbens. vt ſe iā nō capiat in ſe defiiat. fiatqꝫ neſcio quis ſpaſmꝰ extaſis vel exceſſus. vt alaudā et philomenā videre eſt cadendo deficere.Uel tunc exultat animus .i. extra ſeſaltat ꝑ geſtus corꝑis decoros tn̄et iubilat inenarrabiliter Hūc veromuficalē ſuccentū non admittit niſipuritas cordis. verūqꝫ illud. Lausiocūdā decora qm̄ voci concanorapuritas eſt cordiū. Ex his et alijsque circa facultatē artiū agunt̉ perque quid agit̉ in celis vtcūqꝫ ꝯgnoſcimꝰ Colligite p. d. et .ſ. qͣꝫ rationabiliter exhortat̉ nos rector vniuerſitatis illius dicens Exultate ⁊cͣ Sb̓ſequenter obijcit̉ noſtre conſiderationi facultas medicine cuius finiseſt ſanitas. res omniū que hic optātur deſideratiſſima. qͣnqͣꝫ innumerabiles ſint morboꝝ ſpecies qͥbꝰ mederi ars humana nō ſufficit. Satisqꝫ ad hanc rem ꝓbationis affertipſum ſenium quod vlla nequit arte reſtaurari. Quid aūt in celis vbinec languor nec ſeniuꝫ. non morsnon eſtus febrium. ſed perpetuo vigore iuuentutis qͣttuor dotes corpus ipſum ornant perficiunt conſolidant. vt ſit p̄fulgidū. agile. peruiūpulcruꝫ. impaſſibile. Exultate ergoquibus cura eſt ſanitatis quoniaꝫmerces veſtra copioſa eſt in celis.Sed eſt fortaſſe quiſpiaꝫ cui regnorum ⁊ principatuū placeret regimēleges decretaqꝫ cognoſcere. cognitas ad ciuiū pacem et amorem dirigere. et ꝑ has coercere flagicioſos⁊ premijs iuſtos allicere. ꝯformiteregregij poete qd̓ pro ſingulari lau-
l ꝝ