omniū ſanctoꝝ

lxxxi

alijs ſuis inueſtigationibus credere equū ē Itrinqꝫ em̄ par eſt ratiocinationis fulcimentū in experientia ſitū vt palam tradit dionyſiusviij. c. de diuinis nominibꝰ. Et dn̄sAnthiſiodorenſis in ca. de dono ſapientie. Liceat igit̉ non ſola credulitate ſed etiā cū intelligentia fideliter aſſerere thema ꝓpoſitū. Geatiqui lugent qm̄ ip̄i cōſolabunt̉. Stabilita veritate fidei noſtre ſuꝑ hoctriplici fundamento triū terminorūſumpti thematis. beatitudo luctusconſolatio. et fide ad intellectioneꝫſicut arbitror deducta. nō ad meriti euacuationē. ſemꝑ em̄ prime veritati nō rationi fides innitit̉ ſed adeiꝰ ꝯtra reprobos irriſoēs p̄coniū.tota in āmonitione tranſeat et finiatur oratio. Lugentes et penitētesaudite cum gaudio premiū vr̄m nevos abſorbeat triſtitie exercitium.Audite beatos eſſe qui lugent qm̄ꝯſolabunt̉ Beatꝰ vero luctꝰ ad cuimenſam in ſecreto mentis cenaculoduodecim fructus ſpūs miniſtrant̉enumerati ab apl̓o ad Gal̓. v. Charitas gaudiū. pax. patiētia. benignitas. bonitas. longanimitas māſuetudo. fides mundicia. ꝯtinentia. cāſtitas. Salubris luctꝰ qui egyptiacā vitioꝝ turbā funditꝰ mergit. quicapita draconū hoc eſt initia malarū ſuggeſtionū ꝯtribulat in aqͥs ſuis. qͦ ſuꝑ aquas babylonis ſedenset flens allidit paruulos eiꝰ ad petrā. qui ſordes carnalitatis abluēsobliuionē etiam inducit luxurie magne: cuiꝰ ꝯſolationi nō miſcet̉ alienꝰcui cedit luctꝰ infelix mundane ad-

uerſitatis tanqͣꝫ ſi clauus clauo retundit̉. Et o deus equiſſime ſi tamobſtinate refugiūt hōies luctū querentes ꝯſolatione. quo pacto nō intelligūt qm̄ ideo ſaltē lugere deberent vt cōſolarent̉. Experiant̉ licetquanta eſt in luctu bona iocūditasquāuis cortex amarus videat̉ Autſi nondū iſtud exꝑti ſunt vel exꝑirinolunt. credant exꝑtis credant demōſtrationibꝰ ph̓icis. fidē habeāthis om̄ibꝰ Qui ſicut ſoli vtrāqꝫ ꝯſolationē exꝑti ſūt carnalē pͥmitꝰ. poſtea ſpūalem. Ita ſoli de vtraqꝫ certiſſimum ex mutua collatione ferrepn̄t iudiciū quēadmodū fuit Auget alioꝝ. plurimi quibꝰ guſtato ſpūꝯtinuo deſipuit oīs caro. et horro.ri etiā fuit. Et audi ex me. parū em̄eſſet auctoritatis in exꝑientia meaſed exꝑto crede. Dic tu nobis Bernarde Quid de hac ꝯſolatōe iudicas; Qui ſemel in ꝯtemplatione diuinā dulcedinem deguſtauit. neſcioan ip̄aꝫ gehennā ad tꝑs horribiliexꝑiri penaliꝰ ve ducat qͣꝫ pꝰ ſpūalis ſtudij huiꝰ deguſtatōnē aut ſuauitatem exire denuo ad moleſtiascarnis et ad carnaliū ſenſuū tumultus. Hoc exꝑtiſſimꝰ taliū et teſtisveraciſſimꝰ dixit cui diſcrede̓ nefaseſt. Sed his auditis ſuſpirat ꝓtinaīa ad cōſolationē hāc habendaꝫ.vt igit̉ lugeat neceſſe eſt Sed lugerevolo inqͥes nec valeo. quaſi videlꝫnulla et non penitus vberrima eſſꝫfletus materia et eo maior quo minus flet̉ Nihilominus accipe conſiliū tu hodie ad aliquē ſanctoꝝ conuertere vt tibi gr̄am hanc luctꝰ ſua

l l