ſanctis

lxxj.

vtrobiqꝫ queritur contineat veritatem. ſic ꝙ ſancti ꝓ ſuis amicis magis orant. et. eis ſaluatis cumulatius. gloriant̉. ꝓ eis maxime qͥ ſueſaluationi verbo vel exēplo vel oꝑere quolibet cauſam prebuerūt. queadmodū dānati ſuos acriori odioparticipes infectabunt̉ ¶ Dic. xiiij.Si de pena damnatoꝝ ſancti colletant̉. Colletant̉ reſpondi dū videntvindictam. non quidē pro afflictione vt afflictio eſt. ſed vt ip̄a iuſtitievoluntati qꝫ diuine cōformat̉. Propterea nihil ꝓhibet dicere eos cognoſcere imo viſitare poſſe localiterpenas et gernitus ſtridores qꝫ damnatoꝝ. quibꝰ reſonantibꝰ cū gaudijs ſaluationis fit carmen ameniſſimū quale canebat pſalmiſta cū aitMiſericordiaꝫ et iudiciū cantabo tibi domine O armonia vere mirabilis ſatis apprehēſibilis que reſultatcanēte inferno tenorē iuſtitie. ⁊ mollem cantū miſericordie paradiſo reſonante. ¶ Dic xv. Si letitia ſāctorū ex reſumptione corpoꝝ augebit̉Augebit̉ reſpondi ſaltem extenſiueſed an intenſiue ꝓbleumā eſt ad vtrunqꝫ ꝓbabile. et habet ꝑs vtraqꝫcauſas et doctores. ¶ Dic. xvi. Siletitia ſanctoꝝ in ſuis corporibuserit ꝑ ſenſatiōem extrinſeca ꝓprioꝝobiectoꝝ. vt ꝙ viſus delectat̉ in lu⁊dis ⁊ pulcris. tactus in mulcētibꝰguſtus in dulci et ſapido. ſimilit̓ deceteris. Reſpondi ꝙ principalis incorporibꝰ glorificatis letitia ab internis ꝯſcientiaꝝ cubilibus emans

bit. Fiet quoqꝫ ex redundantia beatitudinis anime ad corpus ſua letaiocūditas ſua quādruplex dotatioPorro de ſenſatiōibꝰ forinſecis nulam imꝑfectionis dicentibꝰ indigētiā. vt ſunt viſio ⁊ auditio. nihil ꝓhibet illas exerceri. vt in decoris ⁊ armonicis corpus hilareſcat. Secusde tactu videt̉ et guſtu quos vel adnutritione vel generationem ip̄e nature deus viantibus ingeniauit qͣnqͣꝫ imperfectione ſecluſa quis audeat determinare quoſdaꝫ ꝓprios horum ſenſuū actus non ibidem reperiri ¶ Dic. xvij. ¶ Si cubicularie animarum ſic em̄ beatitudines nominate ſunt ſeptem. Si preterea ancille cetere quas virtutes cardinaleset theologicas dicimus letificabūtcubilia animarū in gloria. Hoc eſtquerere ſi beatitudines et virtutesomnes in illa felicitate manebunt.Non manebunt reſpondi quantumad id quod imperfectionem ſonatpro vie ſtatu. vt ꝙ ſint moderatiuepaſſionū vel incōmodorum toleratiue. vel expectatiue futuroꝝ aut lucentes in ſpeculo et enigmāte. Ceterum quo ad reliquā que decorē animaꝝ quendaꝫ operant̉ illos habitus pulcerrimos remanere. ſicut nōeſt penitus improbabile. ſic nec eſtcontentioſa temeritate ponendum.¶ Deniqꝫ quo ad tres iſtas queſtiones vltimas ꝓportionabilit̓ ſatisdici poteſt de horrenda triſtitia damnatoꝝ quod et augebitur per reſūptōnē corpoꝝ vtiqꝫ fetidiſſimoꝝ