Collatioeiuſdem

nido ſuo varijs periculis expoſitaeſt ſic vir qui relinquit ſuum locum.Prouerbioꝝ. xxvij. Scd̓o qͥd ſtasperiturus. tuam pete alacriter domum Deut̓. vi. Meditaberis ſedēsin domo tua quēadmodum helizeſedebat in domo ſua. Sedendo em̄et quieſcendo ẜm ph̓m aīa fit prudens. Quidam vero non in domoſed in monumentis manent. Luceviij. quia inter obſcena vitioꝝ cādauera volūtantur. Tertio quid extraſtas te viſurus domū intra ſagaciter tuam. Exodi. xvi. Maneat vnuſquiſqꝫ apud ſemet ip̄m nullus egrediatur de loco ſuo. Hec tāta de domo morali hominis precepta ſint.¶ Nūc de adeundā iuxͣ anagogiābeatifice domus habitatiōe quartam et hanc ſupremā orationem texuri ſtilum admouimꝰ et eam finirepatimini precor finis eſt equanimit̉tolerate. Iade in domū tuam. Homo viator. homo terre incola. homo qui peregrinans nō habes hiccompoſitam ciuitatem vel domummanentem. ſed futurā inquiris. Eiarumpe moram. fugam precipita. nōin via terminū. non rapidis in fluctibus portum conſtitue. ꝓperat curſuvita citato ait tragicus. ſol qꝫ in occaſuꝫ volucer ruit et negligis. tū tn̄diſſimulas. et medio in itinere ſtratus iaces. vbi ſi te vicina dire mortis nox occupauerit. hercle periſti.⁊ de te tuaqꝫ ſalute actum eſt. Agecur ceſſas? Quare feſſi debilitatiqꝫviatoris inſtar lentus vadis ⁊cͣ. Sꝫ

agnoſco. paralyticus es. ⁊ dum niteris ſurgere in molimine pͥmo relaberis Tui eqͥdeꝫ ꝑs viuax eſt partēhumor nimius carnalitatis paralyſi mortificauit. Nimirū ſi progredinon vales tractus ad varia et tibimet oppoſitus Uult inquit. ſapiēs.et non vult piger. Naꝫ dum viuidāpars volūtatis diuinoꝝ capax ſurſum erigitur. a parte ſenſualitatisemortua deorſum trahitur et in ip̄oconatu humi ꝓcliuius deprimitur.¶ Potate comꝑationem Uirgilijtertio eneid̓. ꝓprijſſimaꝫ ¶ Qualisſepe vie depreſſus ī agere ſerpensCirca quem obliquū rota tranſijtaūt grauis ictū. Seminecē liquit ſaxo lacerumqꝫ viator. De quicqͣꝫ longo fugiens dant corpore totꝰ Parte ferax ardēsqꝫ oculis et ſibila colla. Arduus attollens pars vulnereclaudā retentat. Rex autē nodis ſequoqꝫ in ſua membra plicātē. Hecille ¶ Sperandū tamen eſt tibi cōſule et plena fide ante xp̄i pedes expoſitus ſpiritualem. ideoqꝫ nequiſſimāparalyſim mitigari pete. Etem̄ liberari penitus non eſt preſentis viteniſi quibus rariſſime admodum cōceſſum eſt. Dehinc exurge dupliciamoris timorisqꝫ ſtimulo ꝑfoſſusſpe ſalutis hilaris et alacer caritateac vade de virtute in virtutem donec videas deū deoꝝ in ſyon. quedomus eſt beatitudinis ſempiterneAtuero fortaſſis vt verbo Goetivtar velut ebrius quo tramite domuꝫ reuertaris ignoras. quo duce