Sermo indominica. xlx

de miraculis. Narratqꝫ Tarquiniūcotem nouacula ſecuiſſe. et veſtalemvirginem cribrum aqua tybris impleuiſſe. Cōmemorat et hoc ide cūalijs Augl. x. de ciuitate dei. ca. xvi.Suetonius quoqꝫ tranquillus. lib̓.de. xij. ceſaribꝰ Ueſpaſianū imperatorem refert celū illuminaſſe. et alterius debile crus ſolo calcis tactuſolidaſſe. Ioſephus p̄terea ſecūdoantiquitatū ab alexandro macedone pamphilicū mare fuiſſe diuiſumnarrat ſicut a moyſe rubrum. Prohis vide ſi libet Gragd̓. vbi ſupra.Ad extremū mirabiles artiū magicarum effectus quis non audiuit. lege in litteris Exo. ca. viij. de magispharaonis. et qd̓ vrgentius eſt vide phitoniſſam Samuelis ꝓphetevere ſuſcitatriceꝫ ꝓut littera fonatpͥmi Regū xxviij. ca. Et auguſtinꝰopinar̉ in epiſtola ad felicianū. Etponit̉ in gloſa ordinaria primi Regu. ca. allegato. Quis ergo non deſiſtat xp̄m eſſe deū cōcludere ex miraculoſis operibꝰ. cū hec audiat videat et ꝑpēdat. Magna vtiqꝫ. R. p.T xaadifficilis et ꝑplexa hec queſtio eſt.vbi de veroꝝ a falſis miraculoruꝫdiſcretōe tangit̉. et eā a doctoribꝰpraro funditꝰ euacuatā reꝑimus.Nimiꝝ ſi ad me altior ꝑuenerit qꝫaut ingenio tenui ꝯp̄hendere valesaut arido breuiqꝫ ſermonis eloqͥoꝯplecti. Dicā tn̄ aliqͦd ne de ſilētionr̄o gaudeat ſuꝑ nos inimicus. Etteneamꝰ in pͥmis nullū ꝓprie et vtdictū miaculū ab alio qͦꝫ a deo poſ

ſe creari. qm̄ ſolus eſt qui ſuꝑ omnicauſaꝝ naturaliū curiū et ordinemdn̄at̉. Nō p̄iudico tn̄. pͥuilegio hūanitatis xp̄i ſingulariſſimo. Neqꝫ em̄demonioꝝ neqꝫ angeloꝝ neqꝫ tꝑate ꝯplexionis nec aſtroꝝ nec huma xtene imaginis quaſi miraculoꝝ factri Xzgacem Auicenna. iiij. ſui de aima poſu l.it Tante virtutis ſunt vt vel creel̓aliqͥd vel abſqꝫ certo cauſaꝝ naturaliū cōcurſu formet̉. qͣꝫuis plerūqꝫtā ſecreto celeriqꝫ fiat motu hmōicauſaꝝ applicatō ꝙ actio que nature eſt miraculo deputet̉ p̄ſertim abindoctis et in ph̓ia ceterisqꝫ artibparum eruditis. Amplius ſcire conuenit ꝙ ſicut apud homines moriseſt ꝙ in atteſtatione litteraꝝ ſigillūappenditur vel apponit̉ ſignū ꝓpritinon aliter deus miraculoꝝ verorūoperationem veluti figillū ⁊ ſignūprium inducit in robur veritatisilliꝰ quā iubet credi et nulla vnqͣꝫ inuocatione miraculoꝝ conditor ſitvl̓ erit in opere mendoſo quin reclamet et quin ꝑ ſcripturas ſacras. ꝑꝓphetias. ꝑ reuelationem vel aliterillam falſitatem non eſſe credendaedoceat. Deus enim veritas eſt. ſeip̄m negare non poteſt: Multorumſiquidem et inter alios vt opinorAuguſtini ſententia fuit deum permalos nonnunqꝫ mirabilia opersri. et hoc non vt ſit falūi teſtis. abūt.ſed in damnationem tam illius quifacit taꝫ illoꝝ qui ſeduci ⁊ erroribꝰexcecari meruerūt Et quēadmodūdicūt de atixp̄o ad ꝓbatōꝫ elcōꝝ.