Druckschrift 
4 (1484)
Entstehung
Seite
LIIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Sermo in

plenaria vt paralitico iuberet xp̄sTolle ⁊cͣ. Sed ecce in domū iſtamvbi xp̄s operat̉ veluti quondaꝫ irdomū Loth irruit ꝑfida incredulo diuinitatē xp̄o eripientiū turbaque incondito murmure obſtrepēsdat ſine mente ſonū vt Maro ait.acclamans fragilia hec eſſe imo nulla ad diuinitatis in xp̄o atteſtatioNueſſiō argumenta. Qualit̓ inqͥunt proij LyAbat xp̄i diuinitatē pcc̄oꝝ reſaxatio moſaycꝰ ſacerdos purꝰ indubiehomo id habuiſſe legat̉ officiū. Leuitici. iiij. ſi reſponderis nonabſtuliſſe peccata auctoritatiue vtxp̄s. ſed duntaxat ad peccatoris deo reconciliationē ip̄m ſacrificij et precū fiebat oblatio. euadis inquit hereticꝰ. obijcio nanqꝫ tibi preſditeꝝ noue legis qui auctoritatiuo verbo inſtar xp̄i vtit̉ dicensEgo te abſoluo ⁊cͣ. qd̓ plus aucͣtoritatis arguere videt̉ qͣꝫ dicere. dimittunt̉ tibi pcc̄a tua. Hanc calumniāde medio tollit trimēbris de ptātediſtinctio que ſuꝑ. iiij. ſnīaꝝ. diſt. ij.cōiter notata eſt ſto. arguit Bonauentꝭ. Eſt itaqꝫ in relaxandis criminibꝰ. poteſtas auctoritatis. ptās excellentie. ptās nuda miniſterialisſumma eſt vt nulli alteri in ſua actione innitat̉ et illā ſoliꝰ dei ꝓpriācōſtat. Ptās excellentie quāuis abaltero fluat atqꝫ deriuet̉. hec tn̄ eſt p̄rogatīa quā miniſtēialis ptās obtinet. Et que ſine ſacrificio ſine ſacramento ſine forma verborū

dominica. xixdeterminata crimina diluit et miniſterialem ordinat tribuitqꝫ ptātemConcedat̉ igit̉ ſacerdotibꝰ miniſteriū peccata dimittendi. nec tn̄ diuinitas eis aſcribat̉. In xp̄o autē duas alias infuiſſe ptātes aucͣtoritatꝭ.ſcꝫ et excellentie ſi ꝯuincimꝰ. eundeꝯcludimꝰ deū eſſe qꝛ nemini de eſſet collate ſunt nec vt ꝯmunicarent̉ ꝯgruebat. Cōuincimꝰ aūt. Iides em̄ qm̄ peccata ꝑalitici abſqꝫconfeſſione ſiue ſacrificio orationeſacramento ve deleuit merito hūsnitatis diuinitatis imperio iuuatnr̄am hanc aſſertioneꝫ paralitici fides ob quā in aninis pariter et corpore ſanatꝰ eſt. Tredidit itaqꝫ filiūhōis illa preditū eſſe potentia quāſibi ineſſe iudaica impietas d̓trectabat Illa aūt que alia erat qͣꝫ aucͣtoritatiua excellens qꝫ ptās cuiusatteſtatōne miraculū patens ſubinde monſtratū eſt. vt ſciatis inquitIh̓s qꝛ filiꝰ hōis ptātem habet interra dimittendi pcc̄a Tūc ait ꝑalitico. Surge et tolle grabatū tuū ⁊cͣAc ſi dice̓ iudeis eſtimares. Perhāc quā foris intuemini curationiinteriorē negare poteſtis. nec arguere me mendacij in re occulta qn̄Ptāteꝫ auctoritatis dicimꝰ que ſic palā miraculoſe verba ꝯfirmo. In 3ſurgit rurſuꝫ ſcd̓o hēticꝰ clamor et iiimpugnare caſſareqꝫ nitit̉ alteꝝ diuinitatis in xp̄o aſſeuerāde ægumē de cogitationū ꝯgnitōe. Nam etꝓph̓e inqͥūt. qͥbꝰ nll̓a d̓initas t̓buit̉ ſecreta aliqͣ cordiū penetrati ſūt qͥnetiā pl̓ima ab hōibꝰ nōdū

R