Sermo in
pram ſcpͥturā ꝓ immenſa capacitate ſui domū ex om̄i ꝑte ampliſſimāexiſtere. in qua fabricatrix ſapiētiamenſam poſuit copioſiſſima ciborūomniū ſuauitate refertam Sapiētienōno Ceterū veluti ſpeculū cōcauūquatuor facies ex reflexione variaradioꝝ viſualiū oſtendit nō aliterinſpector ſolers verbi diuini quatūor ſaltē veritates ẜm quadruplicēexpoſitionis modū poterit intueri.Quod vt manifeſtius fiat ⁊ ad collocandū nr̄e collationis fundamēta ordinēqꝫ in dicendis obſeruandum ad thema nr̄m ꝯuertat̉ intuitus. Iade inqͥt in domū tuā. Pōtcerte domꝰ iſta ad materialeꝫ hōisinhabitatione referri iuxta ſenſū litteraleꝫ qūo ſumptū eſt in locis ſcripturaꝝ innumeris nōiatim Lucꝭ. ix.vbi xp̄us ad zacheū dicit In domotua oportet me manere. Poteſt? ſecūdo ꝑ domū eccleſia militans intelligi iuxta ſenſum allegoricū pͥmead Thimotꝭ. ſcd̓o Scias qūo oportet te in domo dn̄i cōuerſari. Et. ij.ad Thimo. ij. In magna domo nōſolum ſūt vaſa aurea: Loquitur deꝓſperitate hominū in eccleſia. Poteſt ſubinde domus iſta humanamſignificare cōſcientiā iuxta moraleꝫintellectū Hebreoꝝ. iij. Filius in domo ſua eſt. que domꝰ ſumꝰ nos. dequa ꝑ p̄s Ambulabā in innocentiacordis mei ī medio domꝰ mee. Rurſū quarto. ꝑ domū hanc celeſtis accipit̉ paradiſus ẜm ſenſū anagogicū. Ioh̓. xiiij. inqͥt xp̄s In domo patris mei manſiones multe ſūt. Et in
dominica. xixpͣs. Beati qͥ habitant in domo tuadn̄e. Quis igitur ꝓhibet. R. p. hisanimaduerſis arbitrari ſaluatoremnr̄m Ih̓m xp̄m quadruplicē ad minus in preaſſumptis verbis dediſſemonitionem quaſi dixiſſetAn domū tuā que eſt materialis ſtructura iuxͣ pͥmūIn domū tuā que eſt militans eccleſiaUade An domū tuā que eſt propria conſcientiaPoſtremo in domū tuamque eſt felicitas et gloriāDum hec iacta ſūt fundamēta aitLactantiꝰ ex verbis Tullij quibusſuꝑedificare volens quatuor cōponā orōes moderaturꝰ vtriuſqꝫ qͦadpote̓o ſtilū pͥus magnoꝑe p̄cauensac ſtudens ne ſermo friuolꝰ illiberalisqꝫ difformet ac ſordeat. dehincęlaborās vt tal̓ ſit qͥ intelligat̉ ſꝫ abintelligētibꝰ tū verbaqꝫ latina ſciētibꝰ. Prima aūt or̄o nr̄a erit ẜm hiſtoriam miraculi xp̄i cōmendatiua.Secūda erit ẜm allegoriā ad eccleſie gubernationē hortatiua Tertiaerit ẜm moralitatē ad cōſcientie habitudineꝫ inductiua. Quarta veroerit ẜm anagogiā ad felicē beatitudinē inductīa. Et has duas vltiasꝓ collatōne reẜuatis eſſe volo. Primā q̄ aliquātulū ſpeculatōis hꝫ aggredior reſerare. Magnum eſt pr̄esincliti magnū et ad erigēdū ſurſumaīos p̄cipuū hodierni euāgelij miraculū. qꝛ et piā fidelium corroboratcredulitatē. et execrabilē īcreduloꝝꝯtra deitatē xp̄i blaſfemiā radicitꝰ