domini factus
xxv
culpa nō deſtruat Sil̓itudinē offerat apl̓s pͥ. corꝭ. xij. Et ad rhoͣ. ſil̓rxij. de corꝑe ꝟo in quo manꝰ oꝑat̉ꝓ oculo et ꝓ manu videt oculꝰSuꝑaddamꝰ tertiā ꝯſiderationēon̄dentē ex p̄miſſis qͣliter idē hō ēin vnū diues ⁊ pauꝑ Iel vt apl̓sloquit̉ Nihil hn̄s et oīa poſſidensſciēs abūdare et ſciens penuriampati. et in altiſſima pauꝑtate ſuꝑabundās. ij. corꝭ. viij. Hoc ita cōcipiendū eſt vt idē hō ſit pauꝑ mundo et diues in deū Sic enī loquit̉xp̄ūs luc̄. xij. Nihil hn̄s ſalteꝫ quoad effectu ciuilice ⁊ politice. ⁊ oīagratuite poſſidens Tales inuenimus oēs iuſtos nolētes vti rebusẜm traditiones hūanas defendēdo eas in ꝯtentioſo iudicio ꝓptercuras inextricabiles que dn̄iū tl̓evt pl̓imū ꝯſequūtur Mat. v. Sufficit eis titulus gr̄e. et volēti tolleretunicā aūt bn̄ficiū dimittūt et palliū. aut ip̄o facto ſi expedit. aut ſicagere ꝓmptus et p̄ꝑatus eſt animus pͥ. thi. ij. hn̄tes alimēta ⁊ qͥbtegant̉ his ꝯtenti ſt̓ Etiāſi diuitijsoībus t̓renis opulētiſſimi videāt̉Erūt igit̉ tales dicet nobis aliqͥsſoli religioſi et pauꝑtatis ꝓfeſſores. Nequaqͣꝫ itanc̄e eſt Nō oꝑtetvt voto aut ꝯuerſationis mutatione res a ſe terrenas abijciāt Pauꝑtas eſt introrſus in aīo ſibi beneꝯſcio que effugās tyrannidē ſeuācupiditatis dilatat regnū charitatis. et ambulare facit in latitudinein innocētia cordis ſui q̄ eſt gratia
Hic attendite doctiſſimi et ſapientiſſimi viri hic intelligite quā rōnepriores argutie carnaliū facili diſtinctione ſoluūtur Nam etſi iuſtoom̄ia ſūt cōia et data in manꝰ nonoportet ꝙ in iure fori aūt ad oēmvſū ciuilē qui ſibi frequēter abuſeſſet. ſed iure poli et ad vſum ꝯformē pͥncipijs diuine iuſtitie Aniaduertite rurſus obſecro quēadmodū omnis peccans in eo ꝙ re aliqͣꝑuerſe vtitur iniuriat̉ cuilibꝫ iuſtotanqͣꝫ fur et raptor rei ſue Eſt enīfurtū cōtrectatio rei aliene inuitodn̄o Tractat aūt iniuſtus abutendo re aliquā rem illā que iuſti eſtip̄o nō conſentiēte. nam ꝯſentiēdopeccaret Hec eſt radicalis rō curfraternalis correctio cuilibꝫ iuſtocōpetit. qm̄ de re ſua agit̉ duꝫ peccatur In hoc vere cōperi ꝓprijſſimū ⁊ ph̓icum eſſe intellectū iacobidicētis ꝙ qui in vno offendit fc̄useſt oīm reus Iacobi. ij. Nā peccāsin vno peccat in omēs. tremēda nimis ſed vera ſn̄ia Peccans in vnopeccat in oēs. imo in ip̄m celum ⁊omnia que celi ambitu cōtinenturIis audire hoc ab ore vnius quiabierat in regionē lōginquā diſſimilitudinis qui ad ſe reuerſus a qͦpͥus qͣꝫlōgiſſime aberrauerat dicebat Surgā et ibo ad pr̄em meū ⁊dicā ei Pr̄ peccaui in celū et coraꝫte Luc̄. xv. Si rō magis placet eaaccipe Homo itaqꝫ per pcc̄m ſe ⁊res qͥbus abutit̉ ſurripit vi qͣntuꝫin eo ē ab alijs. abrūpens mēbra
d i.