Sermo
emūdet Sed vnde ſordes in nobUndiqꝫ ꝓrſus Polluit nos ſuꝑbia Inuidia Ira Acidia ⁊cͣ. Polluit nos ſicut olim in lege immūdꝰcibus et hoc ꝑ malā delectationēPolluit nos immūdus morbꝰ vtlepra per malū ꝯſenſū Immūdustactus in oꝑe Immūdus locus inꝑuerſa ꝯſuetudine Polluit nos ꝑoēm modū pars quā arbitramurnoſtrā eſſe mūdana cupiditas. q̄ ēꝑs vilis vana fragilis et dānoſaTalē parte figuratā habemus innabugodonoſor. de quo danielisiiij. Cū feris ꝑs eius in herba t̓reCor eius ab humano ꝯmutetur ⁊cor fere detur ei Attēdite vileꝫ ſocietatē. qꝛ cū feris carētibus ſenſuEt nōne hō cū in honore eſſet nōintellexit ꝯꝑatus eſt iumentis infipiētibus ⁊cͣ. Uide vilē poſſeſſionēqꝛ in herba terre Et qͥd herba creniſi terrena felicitas. de qua ꝓpheticus ẜmo Mane ſicut herba tranſeat. mane floreat et trūſeat veſꝑedecidet induret ⁊ areſcat Deniqꝫꝯfidera vile̓ ꝯmutationē. et cor fere detur ei Ferā etſi nō habꝫ ſapiētiā retinet tn̄ crudelitatē Sic illotibeſtie ſūt in humana effigie latitātes ẜm ꝟbū ſenece ⁊ boecij Deductionē omitto Sed vn̄ nob̓ lotioAttēdite qꝛ lauat nos ab inquinamētis nr̄is magr̄ ⁊ dn̄s nr̄ Ih̓usxpūs Effūdā inqͥt ſuꝑ vos aquāmūdā Alioqͥn ſi nō lauerit nullusmūdabit̉. nemo nō pͥuabit̉ ꝑte ſuaLauat aūt Quō lauat; Miniſterio
pn̄le ſalutaris. q̄ velut lotrix ſagaciſſima diligens et ꝟtuoſa p̄parataquā in ꝯtritione. abluit in ꝯfeſſione. extergit in ſatiſfactione Sic reſtituit̉ pars nr̄a deus in ꝑfecta recōciliatione ffelix ꝑs. qꝛ velut ꝑsbeniamyn ſuꝑat in quinqꝫ ꝑtibusꝑtem immūdoꝝ In bonis natureque reparant̉ In bonis fortue q̄poſſident̉ In bonis gr̄e gratꝭ. date que multiplicant̉ Deniqꝫ in bonis gr̄e gratificātis. et glorie beatificatis a qͥbus alij pͥuant̉ Animaduertat. vnuſqͥſqꝫ noſtrū. quid dicat xp̄s quid ve intelligat ad noſtrū documentū. ſi nō lauero te ⁊ͣ.Ita dicebat in ip̄a meditatio meaꝯtexere ſermonē ꝯn̄ter de lotionepcc̄oꝝ per miniſteriū pn̄ie cuius ēhoc officiū deſuꝑ cōmiſſū ꝓ reſtitutione ꝑtis nr̄e Offerebāt ſe ꝯcordantie ⁊ diſtinctiones ſine nume̓ode ſcpͥruris ꝓ dilatione ꝓſecutōisp̄miſſoꝝ. dū ecce int̓ meditandū ⁊ſtudendū irrūꝑe viſa eſt ſecretumthalamū cordis mei. peſtis improba ſcīa inflās curioſitatꝭ. noxie germen portētuoſa mr̄ eadem et filiaNonſtrū heu horrendum ingens.Hic ambulat in magnis ⁊ mirabilibus ſuper ſePonit in celū os ſuū⁊ lingua eius trāſit in terra. caputquoqꝫ inter nubila condit. qꝛ ibi ētenebroſa aqua in nubibus aeris.Hec poſtqͣꝫ aniaduertit ꝑgere mevt de penitentia loquerer. pepulitme. ad cuius impulſū cum tremuiſſem et faciē conuertiſſem. ip̄is me
C
0