Sermo in cenadomini
vobis vt quēadmodū feci vobisita et vos faciatis Tria hūilitatꝭ.exēpla ſumemꝰ ẜm tres vires aīeiraſcibilē rōnalem ꝯcupiſcibilem ⁊tres virtutes theologicas fidemſpem et charitatē ⁊ tria d̓inis ꝑſonis attributa ſapīam potentiaꝫ etbonitatē Et iuxta tres ſtatꝰ eccl̓iep̄latos doctores religioſos. ⁊ ẜmtres ſcripture auctoritates Primahumilē ſpū ſuſcipiet gl̓ia. ꝓuerbiorum. xix. Scd̓a aucͣtas vbi humilitas ibi ſapīa ꝓuer. xi. Tertia Deſuꝑbis reſiſtit. hūilibus auteꝫ datgram Iacobi. iiij. Prima ꝯſideratio humilē ſpū ſuſcipiet gl̓ a Itaqꝫhūilitas vera nō eſt qui ſe nequit̉humiliat Ecc̄i. xix. Uera inqͥt hūilitas duꝫ felicit̓ exit a ſūma potentia et gl̓ia ⁊ magnificētiſſima maieſtate dei in ſua impotentiā ignominiā et ẜuilitatē intuendā ſentiendam qͣꝫ efficit̉ potētiſſima glorioſiſſima et imꝑatrix liberrima atqꝫmonarchica ſuꝑ om̄ia Nultis audire rōem; illā accipite. Perhibetſeneca ꝙ facilis ad diuitias per ꝯtemptū via Itaqꝫ dicimꝰ de potētia et gl̓ia et reliqͥs que mūdus offert. et q̄ contemnēdo fieri nr̄a teſtatur ābroſiꝰ In̄ vero meliꝰ qͣꝫ ꝑhūilitatis egreſſū a deo cōtemptꝰiſte generat̉ qn̄ in cōꝑatione d̓initatis ꝑſpicue cernit̉ ꝙ vanitas vanitatū et om̄ia vanitas. om̄ia mēdaciuꝫ? Quidni libeat exclamarecū ꝓph̓a filij hoīm vſqꝫ quo grauicorde vt qͥd diligitis vanitate et
q̄ritis mēdāciū? Quidni p̄terea ꝯtempta vanitate et mēdacio faciciat hec ſublimiſſima hūilitas hecditiſſima pauꝑtas ſolū deū gl̓iamſua. potentiā ſuā. opulentiā ſuā. ethanc arbitrat̉ eſſe ꝑtē ſuā hereditatē p̄clarā et portionē vberrimāin terra viuentiū cum illo qui dicebat Pars mea deꝰ in eternū Et ingallico ſonantiꝰ dicit̉ Ceſt grādeportion et bone ꝑti Porro qͥd adiſta ꝯueniētius qͣꝫ vt hec hūilitasſit gl̓ioſiſſima cuiꝰ gloria ſolus deus eſt Hec vilificatio ſit nobiliſſīahec abiectio vbiqꝫ famatiſſima qꝛdeus fama ſua nūqͣꝫ abeſt. vt hecdeniqꝫ impotētia hec ẜuitus ſūmaſit potētia imo oīpotentia ſūmaqꝫlibertas Om̄ia poſſū inqͥt apl̓s ineo qui me cōfortat xp̄s Ad phil̓.iiij. Uideat qͥd pōt qͣnta ſit ex aduerſo oīs ſuꝑbe vanitatꝭ. egeſtasimpotētia et vilitas Nā qua rōnerepleret vanitas. ſaciaret egeſtasdn̄aret̉ abiectio. cōſolidaret infirmitas Attn̄ qͥd aliud ſunt hec omnia niſi vanitas vanitatū et om̄iavanitas et afflictio ſpūs Ex his ꝑſpicuū ē quo pacto vim iraſcibilēcuiꝰ eſt in arduā tēdere ꝑficit hicbtūs humilitatis exitus a deo. exdeſꝑatione ſui totali. ſūmā de xp̄oſpem gerēdo. et ita ẜm om̄s aliasſuas ꝟtutes quas enūerauit guilhelmus ꝑiſien̄ reliquas Ponit itaqꝫ humilitas hec ſolū deum ſpemſuā fortitudinē ꝓtectionē magnificentiā et ita de ceteris. Propte̓a