Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
CCCXXIIIIr
Einzelbild herunterladen
 

lonemcaritate inſtituta eſt ꝯtra caritateꝫmilitare dꝫ. Sequit̉ detinēs alienā detinet ea inuito dn̄o ẜmiuris naturalis et ciuilis interp̄tatꝭonē hꝫ ſufficient̓ vnde ſtatiꝫ reddat. differt nihilominꝰ reſtitutionēin p̄iudiciū vel in dānū eiꝰ cuiꝰ debitorē. pꝫ qꝛ altē̓i fac̄ qd̓ velletnabilit̓ ſibi fieri Itē qꝛ aliter ꝑiret illa maxīe ſeruāda p̄ferendaqꝫ eſtciuilis cōicatio ſi patēt viā defraudandi creditores. et ſi redderet̉lcaſu tali vnicuiqꝫ qd̓ ſuū ē. et hocin toto vel in parte. Hec aūt eſtdamētalis vatio quare doctoresleges ponūt ſeruꝰ et obligatusrōcinijs publicis pn̄t libe̓ ꝓfiteri. et hec eadē in caſu nr̄o ſe oſtēditnec valet allegatio de diminutioneſtatus ſui qꝛ eſſet ſtatꝰ ꝯſeruatio. ſed deſtitutio et deſtructio. ſi exbonis alienis fulciri q̄reret̉. Sequitur ſicut fama. eſt vitā quedaciuilis p̄t ſufficient̓ pecunia menſurari qꝛ ſūt diuerſoꝝ geneꝝ. Et ſapiēs bonū nomē plus amat qͣꝫ theſauꝝ. ſic iniuſta ablatio fameprie ꝯtinet̉ ſub furto ſꝫ excedit ip̄mHoc ꝯtra detractores deo odibiles ꝯtra ſpariores libelloꝝ diffamatorioꝝ. Sic inferri poſſet de auferente vitā liberi hōis vel vxoremalteriꝰ. et ita de reliqͥs. ꝓpter quodfurtū ꝓprie dicit̉ de illis ſed dere que in poſſeſſionē cede̓ ſolita eſt.Sequit̉ obligatꝰ alteri rōne furti vel ratione pecunie mutuate nonp̄t rōnabilit̓ ſe redde̓ ſcient̓ ſpon-

cxxiiijte impotenteꝫ ad ſatiſfaciendū velſoluendū. ptꝫ qꝛ aliter peccarettra legē naturalē qͣꝫ diuinā humanā de reſtitutōe ablatoꝝ vl̓ debitoꝝ ſolutione et de reddēdo vnicuiqꝫ qd̓ ſuū eſt. et de faciēdo alteri qd̓ ſibi nollet fieri. Nec valetallegatio ad frugē melioris altioris vite vult ꝓgredi. qm̄ ſuntfacienda mala vt bona eueniāt necaliqͥs ditādꝰ eſt iactura alienaSequit̉ obligatꝰ p̄dc̄o vouet licite aliqͥd abſolute vn̄ reddat̉ꝑpetuo impotens ſatiſface̓ habita licētia vel ꝯſenſu illiꝰ cui manetobligatꝰ. vel niſi aliū de pateat ꝓhabilit̓ modꝰ ad ſatiſfaciendū. pōt tn̄vouē ſub ꝯditione vel quantū in ſefuerit aut alio tali ptꝫ qꝛ reputaret̉ hoc ſibi vel in fraudem vel indolū quēadmodū de ſeruis exp̄ſſeleges cōdite ſūt. Secꝰ vbi neſcient̓ quadā bona fide ꝯgnoſceret̉ vo emittē qd̓ tunc apparebit adinſinuationeꝫ mali ꝓtinꝰ reſipiſcet.Sequit̉ obligatꝰ vt dictū eſteſt admittēdꝰ ad ꝓfeſſionē facien in aliqua religiōe niſi religioſe vel alios ſe obliget ad ſatiſfaciē ſic ꝓfitēte Et ita rōnalis ē etſtabili iure diuino qͣꝫ naturali ethūano fundata ꝯſuetudo petit aꝓfiteri volētibꝰ ſi liberi ſūt et a debitis abſoluti contra quā inſtitutō ſi ꝓfeſſio querat̉ fieri fraudeꝫvel dolum ꝓfitētis religio manetlibera vt poſteriꝰ eundē abijciat. Siaūt religio ſic ip̄m obligatū prece-

S 4