apubCarthuſienſes. cccxxi.
apubCarthuſienſes. cccxxi.
ip̄i carth̓. cur non magis attollant̉laudibꝰ ſuꝑ eorū charitate. qͥ qn̄qꝫa ꝓprijs peccatis immunes ⁊ expurgati. nihilominꝰ ferūt ſuꝑ ſe crimina alioꝝ in abſtinētijs et infirmitatibꝰ plurimis. et quodāmō animaꝫſuā ꝓ alijs ponūt. Collaudādi ꝓfecto ſūt obtrectatore̓ eoꝝ opprobrio digni. preſertim ſi eccleſiaſticiſūt Nā que impietas eſt eos illudin alijs inculpare qd̓ ſuū deberet eſſe officiū; exercere ſemet ip̄os in talibus abſtinētijs et nō om̄ino taliterſꝫ ꝓ ſalute fideliū et diuīa placatione ꝓmerenda ⁊ aduerſis ptātibusdebellandis. Naꝫ arma clericorumſūt ieiunia. planctꝰ et lachryme.Ceteꝝ in quarta ratione poſuimꝰeuitatione ſcandali ꝓ quo non dico mala valitudo ſꝫ ip̄a etiā morsſub eundā nōnunqͣꝫ eſt. Audiamusapl̓m. Si eſca inquit ſcādaliſat fratre meū nō manducabo carnes ineternū. Sit ẜm hoc aliqͥs poſitꝰ invltima neceſſitate famis coraꝫ idolatris nō alijs cibis veſci ꝑmittūteū qͣꝫ idolothitis. nunqͥd ſb̓ibit tal̓priꝰ mortē ferēs qͣꝫ comedat in ſcādaluꝫ ſue fidei apud idolatras autapud fratres xp̄ianos ſimplices ſiex hoc eſu pati ſcandalū ꝓbabilit̓formident̉. Puto inſuper ꝯpl̓m magis ad euitationē ſcandali puſillorū qͣꝫ ad ꝓpriā corꝑis refrenatiōeꝫaſpexiſſe cū dixit. Caſtigo corpusmeū et in ſeruitutē redigo Gur hocagis Paule Ne inqͥt cū alijs p̄dicauero ip̄e reprobꝰ inueniar. Nolo di
cant auditores mei. Iſte plenꝰ ventre de ieiunijs predicat Iſte repletaburſa aut arca argento auro et veſtibꝰ plurimis. frugalitatē nobis liberalitateqꝫ et indumētoꝝ ꝑcitatēſuade̓ conat̉ Aedicꝰ ē curet pͥmo ſeip̄m Uidētis hic mgr̄i et fr̄es qͣꝫneceſſaria eſt amplior vite auſteritasin p̄dicatoribꝰ p̄latis et curatis qͣꝫin alijs. et ſi nō ob aliud ad hoc tn̄qꝛ alioqͥn inefficax reddūt v̓bū ſuūaut oblocutōes a ſubditis ſuis patiūt̉. Nec excuſant̉ penitꝰ qͣꝫuis edomitā ſētiāt carnē ſuā. aut ſi obindepati vite carnalis diſpendiū ꝑtimeſcāt Traducamꝰ nc̄ ad rē q̄ tractatrōeꝫ hmōi ¶ Sit aliqͥs carthuſien̄.vir ꝓbatꝰ in vltima egritudine conſtitutꝰ a qua libe̓abit̉ ſi carnibꝰ vtat̉⁊ ſciat hͦ ip̄e ſeu ꝑ reuelationē ſeu ꝑmedicoꝝ finalē atteſtatōeꝫ. ſeu qꝛtale eſt ſuū dictamē ꝯſcie. Aīaduertat nihilominꝰ quēadmodū veriſimile eſt ꝙ comeſtione ſua fr̄es alijvel pn̄tes vel abn̄tes ad qͦs famavolauerit ſcandaliſabunt̉. tū qꝛ inſolitū eſt. tū qꝛ nō ſufficient̓ erūt infoͣrti de caſu ncc̄itatis ſue extremeDeniqꝫ qꝛ temptabūt vehementerad exemplū illiꝰ aſſume̓ carnes incibis etiā ſi p̄ter et extra ncc̄itatemextremā eſt. formidabit ꝓinde virhmōi nō abſqꝫ ratione ne rigor ordinis paulatim laxatus tande funditꝰ euaneſcat neqꝫ remedij locꝰ habeat̉ Que rō. qꝛ nimiꝝ ſemel lapſar̄ligio vt exꝑti ſcripſerūt nūqͣꝫ ⁊ vixreꝑari p̄t Noua faciliꝰ a fundamē-