De temperantiaprelatoꝝ

vel numeꝝ aliquē egenoꝝ ſuſtentare quo caſu non eſt dubiū qͦn omiſſio culpabilis iſtoꝝ et reſtitutioneꝫobliget quo ad deū. et ſepe quo adforū extrinſecum. Et in hoc eſt ſil̓ede elemoſinario qͥ vltra ſtipēdia recipit centuꝫ libras ꝓ diſtribuendopauꝑibꝰ ſi ꝓdige aliter exponatpeccat ⁊ īſtitue̓ tenet̉. Si āt boͣ tl̓iaſint data gene̓alit̓ ⁊ indiſtincte alicui eccleſiaſtico tā ꝓ ſuſtētatiōe ſusqͣꝫ ꝓ exercitio pietatꝭ tunc p̄t hmōieccleſiaſticꝰ mediocrit̉ vti ill̓ bonisẜm decentiā ſui ſtatꝰ eēt vbi nihilreſidui ſuꝑeſſꝫ Qualit̓ ꝟo eſtimabit̉hmōi decētia ſtatꝰ nō p̄t ſub vl̓i regula diffiniri. ſꝫ eſtimabit̉ ī certa latitudīe ꝓut ſapiēs iudicabit Et qm̄nimis afficimur ad nos ip̄os et adextollentiā oculoꝝ nr̄oꝝ tutius eſtatqꝫ ſalubriꝰ cuilibet ecc̄iaſtico declinare ad frugalitatem et parcitatē ſtatꝰ ſui vt aliqͥd relinquat̉ pauꝑibꝰ. Tutiꝰ inſuꝑ eſt pauca ſibi q̄rē.q̄ vid̓lꝫ ſatis ſibi eſſe debeant qͣꝫ inmultis bn̄ficioꝝ adminiſtratōibusvelle abūdare. qm̄ ꝓculdubio apd̓bn̄ eſtimātes illa n̄ ſt̓ niſi one̓a ⁊ aīeꝑicula vbi locū hꝫ illa regula. Guiplus ꝯmittit̉ ab eodē plus exigit̉.An̄ ſiqͥs habeat bn̄ficiū quo rationabilit̉ dēat ꝯtētari ẜm vtilitatēquā offert aūt offerre p̄t eccleſie. etvltra hoc beneficiuꝫ aliud aſſumitip̄e cū hoc peccat ꝙ ꝑ ambitioneꝫaccumulat ſibi nouū onus miniſtrationis q̄ nunqͣꝫ aūt vix fit ſine ꝑiculo infidelitatis alicuiꝰ Nā nūc q̄rit̉

inter diſpenſatores vt fidelis quisinueniat̉. Ꝙ ſi ꝓdige diſꝑgat bōahmōi in alios vſus vt auare retineat. ip̄e vltra ſcandalū qd̓ alijs datꝓfecto peccat grauit̓ et nō minusſepe qͣꝫ ſacrilegꝰ. Sꝫ ꝙ ad reſtitutōnē teneat̉ n̄ auderē diffinie̓. et ꝓpt̓ hͦillā obligatōne vagā ⁊ incerte tā ībonis qͣꝫ in ꝑſonis. Sil̓r nō eſtimocertū eſſe quo ad ſcd̓aꝫ queſtione⁊ꝙ eccleſiaſtici nō faciētes ſeruitiuꝫꝓpter qd̓ dat̉ bn̄ficiū et ſi grauiterpeccent ad reſtitutione iūt aſtricti.Scio tn̄ ꝙ tutiꝰ eſſet apud tales vtde cetero vel renūciarent pluralitati bn̄ficioꝝ ſuoꝝ vel parciꝰ viuerētſolito quatinꝰ in aliquo pͥores infidelis diſpenſatōis offenſas delerevalent. Ita locū hic hꝫ illud Augꝭ.ꝯſiliū. Tene certū. dimitte incertu.Ita deniqꝫ ꝯcludamꝰ tū ex pͥoribꝰcauſis. tū nōiatim ex hac radice ililā quā ab initio poſuimꝰ ꝯcluſionēexpediētiꝰ ſcꝫ eē p̄latū declinare adparcitatē et auſteritatē vite ⁊ cibiset potibꝰ ⁊cͣ Et nō erubeſcē paupertatem chriſti. qͣꝫ laxare in his frenaet hōibꝰ ſecl̓aribꝰ ꝯformæi Tm̄mōbn̄ viuat. In alijs affirmo ꝙ pauꝑtas et vilitas eū magis exornabitet honorabit qͣꝫ alios ſua ꝓdigalitas atqꝫ ſuperbia.¶ Finis