Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
CCCVIIv
Einzelbild herunterladen
 

Delaude

traditiones ordine doctrinali ſcrutetur Alioqͥn rectū in addiſcendodeſerēs ordinē letos iuxtā boetiūexitus haberet Primū ſimplicitati clauſtraliū religioſoꝝ Alterūmagis appropriatuꝫ ē ſtudioſitatiſapientia p̄dicationis officiofiteri q̄rentiū Tu deniqꝫ ſi non potueris amplos libroꝝ manipulosad aream ecc̄ie reportare vel paruulos et paucos. imo ſi gregoriocredis vel vnū afferre ſtude vt intabernaculo dn̄i vacuꝰ appareas. ſi ſolos etiā caprarū pilos hahueris vel minuta duo Decima cōſideratō ſcriptor ecc̄iam armat.Criptor noſter eccleſiā armat Cōparat ſalomon incāticis ecc̄iam turri dauidque edificata eſt ꝓpugnaculiset mille clypei pendēt. ex ea omnisarmatura fortiū Et apl̓s nomīatverbū dei nūc clypeū ignitū nuncgladiū ancipitē et penetrantē nūcgladiuꝫ ſpūs Et pͣſta ſagittas potentis acutas. Quiſqͥs igit̉ habetzelū legis (et hr̄e debet ſūmustifex p̄cipue p̄latis et cleo) vigilet oportet hanc armaturā librisminiſtratā augere aduerſus omnēſciam extollentē ſe cōn xp̄ianā religionē Sed heu qͥd dicit apl̓s Omnes que ſua ſūt qͣrunt que ih̓ixp̄i Qui nec opponūt ſe murū necarmis ſpūalibus induūtur nec ſcripta qͥbus alij ſe fidemqꝫ dilatent.

abūdare ꝓcurant Vide ſi carior eſt hodie ꝯſcriptor citationūqͣꝫ euangelioꝝ Mentior ſi non pluris emūtur. ſi ſedulius apd̓ qͦſdam xp̄ianos ꝯparant̉ ſcpͥture fabuloſe qͣꝫ religioſe. et ꝓphane qͣꝫ ſacre. et lubrice qͣꝫ caſte Inunc et eccleſiā inter has manus ꝓſꝑarifide Si eat animus ad ſcrutan iuxta xp̄i iuſſionē ſcripturas illas tn̄ multiplicare reẜuare qꝫnc̄itatibus oportūitatibus equūerat ip̄i etiā theologi meoriter om̄es incorporent Hoc enī nequaqͣꝫ factibile eſt vel temptandū ſit conſultiꝰ paucis rite digerēdis immorari Ierū expedit reponere repoſitaſqꝫ cogitare ſcripturas velut in ſūma qͣdam qͣtūs proloco et tꝑe poſſint hr̄i cōfeſtim vtita loqͣmur ad manū infidelibꝰvel ꝯuertendis vel reuincēdis Aderudiendū etiaꝫ nūc hoc nuncillo fideles Talis ſit oportet oīsſcriba doctꝰ in regno celorū ſimilhomī pr̄ifamilias qui profert detheſauro ſuo noua et vetera. Guiꝑabolice ſil̓itudini nōne videt̉ alludere ſponſa blandiēs ſponſo. oīapoma noua et vetera dilc̄e mi ſeruaui tibi? Offert hoc loco ſe ꝯſiliūqͥd per comꝑatione ad armaturādei quā eſſe dicimꝰ libros legis. ſitde armis diaboli libris reꝓbis faciendum Legat qui neſcit illud deactibus capi. xix. multi ex eis quifuerant curioſa fectati ꝯtulerunt libros. et combuſſerūt corā oībus.