Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
CCXCVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

De modo ſe habēdicōtra malas

De modo ſe habēdiendū. ꝓut clare patꝫ in regula ſc̄bn̄dicti et alioꝝ aꝓpbatoꝝ ordi inſtitutionibus eſt enī aliqͣcogitatio turpis abomīabil̓mala et execrāda quā inueniatdeteſtāda ocioſitas cor vacātis otio eſt ad inſtar molēdini. qd̓ habet ad molēdū bonū frumētū qꝛ in ꝯtinuo motū eſt. molitet ꝯſūit ſe ip̄ꝫ. etiā vſqꝫ ad toͣlē ſuiꝯſūptōnē deſtructōnē niſi ꝓhibeat̄ alicꝰ diligētia Et eq̄ cito molitaduolātes fedas muſcas ſic̄ granoꝝ electoꝝ adipes. p̄ſertim cumſuū ſit ꝯtinue molere et quieſce̓neqͣqͣꝫ ꝟo qͥd molat ſiue bonū ſiuemalū diſcerne̓ et eligere pōt niſi regentis ꝓuidētis alit̓ curet diſponere Si cui exēpla p̄miſſa vitando otio ſufficiūt Attēdat ec̄ip̄i fr̄es carthuſiēſes qui plꝰ cet̓isreligioſis qͥeti ꝯtēplationis ſpiritualibꝰ exercitijs deputati vident̉.hn̄t ꝓut intellexi certas horasbus corꝑalibꝰ intēdūt oꝑibus ſecrete et ſine ſtrepitu in ſuis cellis.ſit ſtribēdo. libros ligādo. corruptos emēdando. ortulos ſuos colendo aut cete̓a hmōi exteriorāloco et tꝑe ꝯgruo faciēdo Quippeꝯſiderātes ſpūalibꝰ ſemꝑ intendere ſinit humana fragilitas religioſi qn̄qꝫ corꝑalia exercēt vt vitetur ꝑiculoſa ocioſitas. Atteſtat̉p̄dictis d̓ina ſcpͥtura quō ſolūꝑiculoſū ſꝫ etiā damnoſū ſit otiumde ſodomitis qui peſſimi pcc̄oresnoīant̉ int̓ ceteras cās que eosad tātū ꝑduxerūt malū ꝯmēorat̉

ni fallor ip̄m otiuꝫ Addendū ꝓpt̓p̄miſſa eſt licet qͣſi oībus genē̓aliter ſit ꝑiculoſū ſimpl̓r velle intendere ꝯtēplationis qͥeti. et labori qn̄qꝫ intēdere manuali. ſpēalitertn̄ videt̉ ꝑnicioſū iuuenibꝰ ꝑſōisetſi oībus tn̄ multis. maxīe ꝓpt̓natural̓ caloris in ip̄is exceſſiuumdn̄ium. ac etiaꝫ ꝓpter eoꝝ indiſcretionē et inexꝑientiā diuturnitatetꝑis remouet̉ imo etiā ꝓpter p̄ſumptionē ſatis cognata ꝯſueuitiuuētuti In̄ ad magna poſſentuenire iuuenes aīaꝝ ꝑicula. ſi nonqn̄qꝫ et ſepiꝰ corꝑalibꝰ exercitarēt̉oꝑibus Nulli tn̄ dubiū qͥn ꝯtingatiuuenes qn̄qꝫ multis ſenibꝰ cōtēplatōni inueniri magꝭ. idoneos qͣꝫqͣꝫ de cōi curſu id negandū videat̉Inueniūtur nāqꝫ iuuenes vl̓ ex naturali diſpoſitione vel ex bono regimīe vel ex ſingulari dono diuiegr̄e qͥetiſſimi ad ext̓iora quaſi innullo inclinati ſꝫ toͣliter pene deuotioni dediti Inueniunt̉ etiā inuēterati dieꝝ maloꝝ. in qͥbus qͣſi nll̓amētis eſt ſtabilitas. nec animi trāquillitas. nec cordis deuotio ſꝫ exmala ꝯſuetudine paſſionibꝰ vicioẜabūdātes. et pene in nullo mortificati nihil aliud qͣꝫ que carnis ſuntſapiūt Quis ergo dubitet qͥn illiiuuenes ad vacādū deo plus ſintapti qͣꝫ iſti ſenes Et ne qͥs murmuret attēdat̉ ſūt ſcpͥtura teſtepueri cētū ānoꝝ Et ſūt adoleſcentes ꝯtēnendi poſteri pͥoꝝ vitāmoribꝰ tranſcēderūt Hec r̄mediadata con malas cogitationes