De modo ſe habēdicōtra malas
De modo ſe habēdiendū. ꝓut clare patꝫ in regula ſc̄bn̄dicti et alioꝝ aꝓpbatoꝝ ordinū inſtitutionibus Nō eſt enī aliqͣcogitatio tā turpis tā abomīabil̓mala et execrāda quā nō inueniatdeteſtāda ocioſitas Nā cor vacātis otio eſt ad inſtar molēdini. qd̓cū nō habet ad molēdū bonū frumētū qꝛ in ꝯtinuo motū eſt. molitet ꝯſūit ſe ip̄ꝫ. etiā vſqꝫ ad toͣlē ſuiꝯſūptōnē ⁊ deſtructōnē niſi ꝓhibeat̄ alicꝰ diligētia Et eq̄ cito molitaduolātes fedas muſcas ſic̄ granoꝝ electoꝝ adipes. p̄ſertim cumſuū ſit ꝯtinue molere et nō quieſce̓neqͣqͣꝫ ꝟo qͥd molat ſiue bonū ſiuemalū diſcerne̓ et eligere pōt niſi regentis ꝓuidētis alit̓ curet diſponere Si cui exēpla p̄miſſa ꝓ vitando otio nō ſufficiūt Attēdat ec̄ ꝙip̄i fr̄es carthuſiēſes qui plꝰ cet̓isreligioſis qͥeti ꝯtēplationis ⁊ ſpiritualibꝰ exercitijs deputati vident̉.hn̄t ꝓut intellexi certas horas qͥbus corꝑalibꝰ intēdūt oꝑibus ſecrete et ſine ſtrepitu in ſuis cellis.ſit hͨ ſtribēdo. libros ligādo. corruptos emēdando. ortulos ſuos colendo aut cete̓a hmōi exteriorā ꝓloco et tꝑe ꝯgruo faciēdo Quippeꝯſiderātes ꝙ ſpūalibꝰ ſemꝑ intendere nō ſinit humana fragilitas religioſi qn̄qꝫ corꝑalia exercēt vt vitetur ꝑiculoſa ocioſitas. Atteſtat̉p̄dictis d̓ina ſcpͥtura quō nō ſolūꝑiculoſū ſꝫ etiā damnoſū ſit otiumde ſodomitis qui peſſimi pcc̄oresnoīant̉ ⁊ int̓ ceteras cās que eosad tātū ꝑduxerūt malū ꝯmēorat̉
ni fallor ip̄m otiuꝫ Addendū ꝓpt̓p̄miſſa eſt ꝙ licet qͣſi oībus genē̓aliter ſit ꝑiculoſū ſimpl̓r velle intendere ꝯtēplationis qͥeti. et nō labori qn̄qꝫ intēdere manuali. ſpēalitertn̄ videt̉ h̓ ꝑnicioſū iuuenibꝰ ꝑſōisetſi nō oībus tn̄ multis. maxīe ꝓpt̓natural̓ caloris in ip̄is exceſſiuumdn̄ium. ac etiaꝫ ꝓpter eoꝝ indiſcretionē et inexꝑientiā q̄ diuturnitatetꝑis remouet̉ imo etiā ꝓpter p̄ſumptionē q̄ ſatis cognata eē ꝯſueuitiuuētuti In̄ ad magna poſſent ꝑuenire iuuenes aīaꝝ ꝑicula. ſi nonqn̄qꝫ et ſepiꝰ corꝑalibꝰ exercitarēt̉oꝑibus Nulli tn̄ dubiū qͥn ꝯtingatiuuenes qn̄qꝫ p̄ multis ſenibꝰ cōtēplatōni inueniri magꝭ. idoneos qͣꝫqͣꝫ de cōi curſu id negandū videat̉Inueniūtur nāqꝫ iuuenes vl̓ ex naturali diſpoſitione vel ex bono regimīe vel ex ſingulari dono diuiegr̄e qͥetiſſimi ⁊ ad ext̓iora quaſi innullo inclinati ſꝫ toͣliter pene deuotioni dediti Inueniunt̉ etiā inuēterati dieꝝ maloꝝ. in qͥbus qͣſi nll̓amētis eſt ſtabilitas. nec animi trāquillitas. nec cordis deuotio ſꝫ exmala ꝯſuetudine paſſionibꝰ vicioẜabūdātes. et pene in nullo mortificati nihil aliud qͣꝫ que carnis ſuntſapiūt Quis ergo dubitet qͥn illiiuuenes ad vacādū deo plus ſintapti qͣꝫ iſti ſenes ¶ Et ne qͥs murmuret attēdat̉ ꝙ ſūt ſcpͥtura teſtepueri cētū ānoꝝ Et ſūt adoleſcentes n̄ ꝯtēnendi qͥ poſteri pͥoꝝ vitāmoribꝰ tranſcēderūt Hec r̄mediadata con malas cogitationes dū