in ſuis exercicijs ſe haſeruiui Sed et inſuꝑ te multiplicit̓offēdi et nihil hēo qͥ poſſim tibi ꝓneglectis ⁊ male geſtis ſatiſfacereniſi cor meū. vtinā debite ꝯtritū ethūiliatū Hoc e̓go tibi dn̄e offero⁊ rogo ne deſpicias ⁊ delicta iuuētutis mee ⁊ ignorātias meas. imoet neqͥtias meas ne memierꝭ. Etiāſcio dn̄e. ꝙ totis viribꝰ meis n̄ ſufficio talē face̓ ꝯfeſſionē qͣlē bn̄ exigerēt pcc̄a mea Sꝫ et tu ſcis deusmeꝰ deſideriū meū ⁊ volūtatē meābonā. qꝛ ex tuo dono et tua inſpiratiōe nihil volui vicario tuo meocōfeſſori celare de pcc̄is meis Gtip̄e ꝯfeſſor ſe ſatis putat informatū de mea vita Rogo igit̉ pie dn̄eſufficiat tibi. et da vt oblitꝰ ea q̄ retroacta ſt̓ extēde̓ ꝑ ampliꝰ me poſſim in āteriora in tuo ſc̄o ẜuicō Siautē dn̄e in futuꝝ aliqͥd aliud tibide me placuerit. ſuꝑ ꝯfitēdis meispcc̄is iteratis vicibꝰ. offero me ꝑatū. iuxͣ ꝯſiliū cuiꝰ cūqꝫ ꝑ ꝙͣ tuā mͥ dignaris innoteſce̓ ſuꝑ hͦ voluntatēNihil enī intendo retine̓ apud meqd̓ ſit conte Tn̄ nō ignoro etiamdn̄e deꝰ meꝰ ꝙ qͣꝫuis milleſies cōfiteor ex hͦ nō poſſū ſatis iuſtificari.ſꝫ ex tua ſola mīa mea dependet iuſtificatio Sū enī tu mͥ nō imputaueris pcc̄m. tūc iuſtus ſū et nō alias¶ Circa p̄miſſa etiā noͣndū ꝙ ꝑſona deuo q̄ circa curā rei familiarꝭ.et e̓ga exterioꝝ diſpēſatiōꝫ ml̓tū ēoccupata. nō debꝫ cū nimia anxietate conari ad hn̄dū. talē pacemtrāqͥllitatē et puritatē cordis. qͣlēꝑſona ſoli deo et ſpūalibꝰ vacans
bere debeāt C Cxciiijpōt et debet hr̄e Nec deꝰ reqͥrit hͦa tali de nc̄itate ſaluris Scit eī ꝙhūane infirmitati id impoſſibile e.Ad hoc eī conari nimiū eſſꝫ ſignūſuꝑbie et labor inanis. ꝑditō tꝑisinutilis Nō e̓go ꝑſona ſic exterioribꝰ occupata ꝓ ſua et alioꝝ ſalute ex d̓ina haud dubiū ꝓuidentiatriſtet̉ multū ſi deuotionē tantā n̄habue̓it qͣntā libent̓ hr̄et. et qualēalios hr̄e ꝯſiderat Impleat ip̄e tn̄fidelit̓ miniſteriū ſuū ad qd̓ deꝰ eūvoͣuit et ſatꝭ. ē Sic̄ nāqꝫ ip̄e nō ſolūꝓ ſe ſꝫ et ꝓ alijs ſe ext̓ioribꝰ occupat iuxͣ d̓inaꝫ volūtatē Ita ec̄ alijnō ſolū ꝓ ſe ſꝫ et ꝓ ip̄o ſic occupato et ꝓ alijs deo ⁊ ſpūalibus exercitijs vacāt Hoc adiecto vt qn̄qꝫcertis horis ſibi magis aptis ꝓutpoſſibile fuerit ad deū etiā recurſūhēat ꝯq̄rendo hūiliter de ſuis negligētijs ⁊ exponēdo dn̄o deo ſuonc̄itates occupatōnes et miſeriasſuas orādo vt pius dn̄s dignetureaſdē ſuſciꝑe a pauꝑe ẜuo ſuo loco deuotionis quā libētius ſibi offerret. ſi eam haberetHinc ſurgit pia ⁊ pulcra cōſideratio de corꝑe xp̄i myſtico In qͦip̄e dn̄s ih̓s deꝰ et hō ē nr̄m caputnos qꝫ mēbra eiꝰ In̄ et ſic̄ in corpore organico oīa mēbra nō eūdēactum habent. nec ſibi ſoli. ſed totihoī in ſuis actibꝰ deſeruiūt Pedesqͥppe nō ſibi tantū ābulāt nec manus ſibi ſolū laborant nec os ſibiſoli ꝯmedit et ſic de alijs. ſꝫ ip̄i toti hoī Ita ec̄ i hͦ corꝑe xp̄i myſtico