ad me omnes quilaboratisccvij

ccvij

ad me omnes quiꝑ ſe ſufficit ad ꝯuertendū hominē.ceteraꝝ nulla ſine iſta aliquid valꝫFremat mundꝰ premat corpus. tu.multuet̉ ꝯſcientia. coruſcent miracula. appareāt exempla. addant̉ etdoctoꝝ verba. magis ꝑ hec blaſphemie. murmuratōes. ꝯtēptꝰ. ⁊ ijriſiones. detractiones. et ꝑſecutiones. qͣꝫ gr̄e aut virtutes ſuſcitabūt̉Hpis itaqꝫ de vocationum modistanqͣꝫ ꝑ exceſſū dictis ad ꝓpoſituꝫredeamꝰ Uenite inqͥt dn̄s ad me ⁊cͣCogitaui mihi qͥd ſibi dn̄s voluerit in hoc verbo venite. Accurrit ſētentia beati Bern̄. in ſermone ſuꝑcantica cāticoꝝ. lx. caº. ſic dicentisOſtende mihi faciē tuā. Ad quidvt mihi videt̉ ſe magis oſtenderevult. Ita eſt. videri vult. nō videreQuid em̄ ille non videt; Ita fr̄esꝓrſus ita mihi videt̉. Et in hoc loco ꝙ ip̄e potiꝰ venire velle ad nosqͣꝫ nos ad eū inſinuet. vtrūqꝫ tn̄ neceſſariū eſt ad eternā ſalutē. ſed ſuūvenire nr̄m p̄cedere. nemo ſane mētis ignorat. Eſt em̄ ſuū nr̄i cauſa. ſicut et fit nr̄i cauſa. Etem̄ niſi ip̄e venerit ad nos. nos nunqͣꝫ veniemusad eū. Sꝫ qͥd dicimꝰ. Qūo venit qͥvbiqꝫ eſt. Quo venire p̄t qui nuſqͣdeeſt. Qūo etiā veniemꝰ ad eū quiimmobilit̓ et immutabiliter eſt ſupͣomnia. et infra oīa. intra omnia. etextra omnia; Itrūqꝫ mirabile eſtſcꝫ ꝙ venit ip̄e ad nos. ⁊ ꝙ nos venimꝰ ad ip̄m. ſed videamꝰ qūo fiaqd̓ fieri om̄imodis conſtat. Et primo de aduentū ip̄iꝰ ad nos. Aduē-

tus ip̄iꝰ quadripertitꝰ eſt. aduentꝰincarnationis. aduentꝰ diſpenſationis. aduentꝰ aduocationis. aduentus vltime retributionis. Primꝰ inplenitudinē tꝑm. ſcd̓s ī cordibꝰ electoꝝ. tertiꝰ in cuiuſlibet hōis mortequartꝰ in nouiſſimo die. De eo queſcd̓o loco poſuimꝰ aduentu ſcꝫ diſpenſationis nūc agere intendimusceteris omiſſis. Ienit itaqꝫ dn̄sad nos vel in nos diſpenſatiue cuꝫmentes nr̄as illuminat accendit etreplet ſui amoris igne. Tūc ꝟo euꝫin nos veniſſe dicimꝰ cū intenſiore⁊ſolito ſancti deſiderij feruorē in corde ſentimꝰ. Et quāto feruentioresſumꝰ tanto eū preſentiorē eredimꝰ.Uenit cū menti aſpirat et vocē eiaudis ſed nō ſcis vnde veniat autquo vadat Uocē audis qꝛ gratiāſentis. ſed neſcis vnde veniat. quianō diſcernis vtꝝ de iudicio ſeueritatis an de ꝓpiciatorio bonitatisgr̄a ꝓcedat. Neſcis qͦꝫ quo vadatqꝛ nō intelligis ad quē finē tendatSi aūt ꝓ eo ꝙ ſcire te putas quovadat. qꝛ ſētis ꝙ in cor tuū vadatꝯtentioſius quere̓ inſiſtas et vndeveniat. Sane me aliud reſponderepoſſe non ꝓfiteor. niſi ꝙ de eo cordis loco vbi non ſentit̉. ꝓcedit adeū cordis locū vbi ſentiat̉. Non em̄de exterioribꝰ cuiuſqꝫ loci ſedibꝰ qͣilocaliter adueniens ingredit̉ ſicutnec de interioribꝰ anime ſucceſſibꝰquaſi tꝑalit̓ oriens egredit̉ ſꝫ incōmutabilis in ſe manens ab inexꝑiētia cordis ad exꝑientiā eius ꝓdit.

K 1