De verbisdomini Genite

potuit niſi charitas; Ip̄a eſt q̄ ſola ꝯmouit viſcera miſericordie deinr̄i quo mittēt nobis liberatorē ⁊ꝓpugnatorē. qͥ libe̓aret nos de ſeruitute diaboli quā oppreſſi eramꝰTeſtat̉ h̓ apl̓us vbi ait Propt̓ nimiā charitate ſuā qͣ dilexit nos deus pr̄ filiū ſuuꝫ miſit Itē ꝓprio filio ſuo non peꝑcit Hac charitateſua vrgente dei filiꝰ venit de celo.hac vrgente ſuſpēdi ſe ꝑmiſit in ligno Hac vrgēte deſcēdit vt ſuoseduceret qͥ captiui tenebant̉ in inferno Hanc ip̄e ⁊ verbo docuit etexemplo ꝯfirmauit. et ꝓprij ſanguinis effuſione ſignauit Hanc ſignificauit et loco Ierbo docuit. cuꝫdixit Diligite inimicos veſtros ⁊ͣExēplo cōfirmauit. cū in cruce pēdens ꝓ ſuis etiā crucifixoribꝰ oruit Pat̓ inqͥens ignoſce illis quisneſciūt qͥd faciūt Sanguinis effuſione ꝯfirmauit eā. qꝛ poſuit aīamſuā ꝓ oubiꝰ ſuis. et ꝓ ſuo grege pipaſtor mori dignatꝰ eſt Deſignauit eā ⁊ loco cū diceret Ienite adme omnes qͥ laboratis et oneratieſtis Locus ergo charitatis. ipſeeſt Sed diſcerne. vtruꝫ ſueh̓ eſt diuine an nr̄e Si dicamꝰ ſue. nulli hͦdubiū eſt In ipſo em̄ habitat omnis plenitudo diuinitatis corꝑaliter Si diuinitatis. et charitatisNā deꝰ charitas eſt Si dicamꝰ nr̄ecōſtat qꝛ charitatis nr̄e locꝰ ip̄e eſtQuis em̄ magis ꝓximꝰ eſt ſaucioaut qͦs magis diligi meret̉ ab ip̄oqͣꝫ ſamaritanus qui curauit eum

vino et oleo. Ad eūdē ergo locuꝫqͣſi ad idē centrū cōcurrit ex omniꝑte diuina charitas ⁊ humana. vtrecte ſit ip̄e mediator dei et hominū. hō xp̄us ih̓us Qd̓ elegant̓ deſignat ꝯuētꝰ ille dn̄i ⁊ moyſi. in ſummitate mōtis ſynai cū legit̉ dn̄min mōtē deſcēdiſſe. et moyſen aſcēdiſſe ad eū Quid ꝑ mōteꝫ iſtū. niſihomo ille ſignificat̉ aſſūptꝰ a verbo in vnitatē ꝑſone. Sed dn̄s ſuper mōtē deſcēdit. qꝛ vt homineꝫaſſumēt qͣſi a ſummo celi faſtigiodiuina ſe dignatio īclinauit Moyſes aūt electꝰ dn̄i aſcēdit. qꝛ om̄iselectoꝝ deuotio ad redēptorē noſtrū ſe ſubleuat. vt ad intuitūʳ deiꝑtingat Illud qͦqꝫ qd̓ de heſter regina legit̉ huic ſn̄ie opitulari videtur Rogatura heſter ꝓ ppl̓o ſuo accedit ad regē ſedētē in throno Iidet gl̓aꝫ eiꝰ et corruit. ſed eleuat̉ etoſculat̉ virgā aureaꝫ. qͣm ille tenebat manu Rex ſedēs in throno ēdeꝰ pr̄. cūctis iudiciaria ptāte preſidens Regina ecc̄iaꝫ ſanctam deſignat qͥ ꝓ filijs ſuis om̄ibus videlicet fidelibꝰ deū pr̄em interpellatSed gloriam regis vidēs reginacorruit. qꝛ maieſtatē diuinitatis cōſiderās ecc̄ia expaueſcit Eāqꝫ rexeleuat et virgā aureā ad ip̄am extendit. qꝛ vt ecc̄iaꝫ ſuā omnipotēsdeꝰ ad cōtēplationem diuinitatisſue exaltet. ncc̄e ē vt pauidā priuspª amorem incarnationis filij ſuicorroboret Ꝙ aūt ꝑ virgā humanitas xp̄i deſignetur habemus in