Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
CCXXXIIr
Einzelbild herunterladen
 

actionis ſeuoperationis CCxxxij

intentiōis recte actuūqꝫ bonoꝝ ⁊meritorioꝝ. dū tamē inter dictosactus ſeu fines ſic ſibi ad vltimumfinem principaliter intentū ſubordinatos. et ſuꝑ qͥbꝰ hmōi p̄cedentes volūtates ſeu intētiones ſic ferunt̉ ⁊ tendūt. nō interueniat ſeu intendat̉ aliqͥs actus ſeu finis ex ſeip̄o ſuaqꝫ ꝓpria naturs illi fini ſicpͥncipalit̓ intēto qͦ ad meritū difformis ⁊ oppoſitꝰ. et qͥ volūtatemſeu intētione q̄ ſuꝑ ip̄m fert̉ ⁊ tendit poſſet ꝑuertē ſeu corrūpereSexta regula Pro qͦ aꝑtiꝰ declarando ponit̉ ſexta regula Quotienſcūqꝫ int̓ plures actꝰ ſeu fines ſibi inuicē ad aliquē finē vltimū alias ex ſe ip̄o bonū et meritoriū pͥncipalit̓ intētū ſubordinatos interuenit ſeu intendit̉ aliqͥs actꝰ ſeu finis illi fini ſic pͥncipalit̓ intento exſe ip̄o ſuaqꝫ ꝓpria natura qͦ ad meritū difformis ⁊ oppoſitꝰ. voluntatemqꝫ ſeu intētionē q̄ ſuꝑ ip̄m fertur ⁊ tendit ꝑuertēs et corrūpenstalis actꝰ ſeu finis mediꝰ ſic interueniens. nō informat̉ ad meritūillā pͥncipalē intētionē illiꝰ finis vl̓timi ſic de ſe ip̄o meritorij. qͥn potius ip̄am pͥncipalē ⁊ finalē intētionē omnesqꝫ alios fines ſeu intentiones p̄cedētes. etiam alias ex ſeipſis bonos et meritorios deformat et qͦdāmō deprauat Ierbigr̄a Intēdit aliqͥs ire ad aliquadomū et ad hūc finē in illā domūvult ire vt ibidē luxurietur. ad hūcaūt finē luxuriari vult vt ſanior in

de efficiat̉ ad hūc vero fineꝫ vultſanior effici vt aptiꝰ ⁊ meliꝰ deo ſeruiat Iſte finis vltimꝰ pͥncipaliterintentꝰ aptiꝰ ⁊ meliꝰ deo ſeruiēdi qͥalias ex ſe ip̄o bonꝰ eſt ⁊ meritoriillā volūtatē ſeu intētionē q̄ ſic ſuꝑillū actū luxuriādi fert̉ et tendit eta minori illū actū ſi a caſu ꝯmitteret̉. cū ex ſe ip̄o ſuaqꝫ natura ſit illivltimo fini ſic pͥncipalit̓ intento qͦad meritū difformis ī oppoſitꝰ adp̄dictā volūtatē ſeu intētionē q̄ ſicſuꝑ eū fert̉ et tendit. peruertēs etcorrūpēs. nullo mō ad meritū reformare p̄t. qͥn potiꝰ illa ꝑuerſa etcorrupta volūtas et intētio ip̄amvltimā ⁊ pͥncipalē intētionē ac omnes alios fines et intentiōes ꝓcedentes deformat et quodammodo deprauat. peramplius qꝫ acgrauius faceret actus ſi a caſu cōmitteretur Et ratio horum eſt qͥavna voluntas ſeu intētio ex ſe ip̄aꝑuerſa ſeu corrupta. plures volūtates ſeu intentiones alias ex ſeipſis bonas deprauare poteſt ſednon econtra Ina etenim bonavoluntas ſeu intentio non poteſtplures ex ſe ipſis malas bonasefficere. imo nec plures bone etiaꝫſe inuicem conſequentes vnam exſe ipſa malam bonam efficere poſſunt Quia vt in ſuperioribus ſepedictū ē. ad bonitatē et rectitudinēalicuius volūtatis ſeu intētionisplura nc̄e hn̄t cōcurrere qͣꝫ ad eiꝰmaliciaꝫ ſeu corruptionē. imo adeius maliciam ſeu corruptionem