Compediū theologieIrca pͥmū eſt aduertēduꝫYintētio in generali ꝓuīAhic et in materia morali.ſvirtutꝭ ⁊ pcc̄i ſumit̉ ſic deſcribit̉ Irtentio ē actꝰ volūtatis in aliquē finem tendētis. ꝑ aliqͥd vel aliqͣ adillū finē ordinata Dicit̉ em̄ intentio qͣſi in illud tētio Nā intentio ſꝑreſpicit aliqͥd vt finē ẜm .ſ. ꝙ illd̓ ēterminꝰ volūtatis Ex qͦ clare apparet ꝙ intētio de ſe importat ⁊ denotat qͣndā diſtantiā illiꝰ qd̓ ſic intendit̉ Et ideo qn̄ volūtas fertur⁊ intēdit immediate in aliqͦd etiaꝫſi illud ſit finis vltimꝰ quē tūc ſibiꝯſtituit. terminꝰqꝫ ip̄iꝰ volūtatis q̄ꝓ tūc habet̉. non dicit̉ tn̄ ꝓprie eēintētio. ſꝫ qn̄ affectꝰ ſeu volūtas inaliquid tāqͣꝫ finē vltimū quem ſibitūc ꝯſtituit. vel tāqͣꝫ ad illū finē ordinatū fert̉ et tendit. nō immediate ſꝫ mediātibꝰ alijs ꝑ que in illudin qd̓ ſic fert̉ ⁊ tēdit nitit̉ ꝑueniretūc ꝓprie eſt intētio At gra alicuius exēpli fert̉ et tendit pͥncipalit̓affectꝰ alicuiꝰ ſeu volūtas in ſuā finalē ſalutē. ⁊ ꝓpter ip̄am faciliꝰ aſſequēdā intēdit corpꝰ ſuū domare⁊ ſpūi ſubijce̓ et vt hͦ ꝯgruentiꝰ etcū ſaniori ꝯſilio ⁊ auxilio face̓ poſſit intēdit religionē aliquā intrareet ꝓ hͦ̓ faciēdo ad aliquē locuꝫ tal̓religiōis ire Iſte talis reſpectu ſalutis ſue qͥ eſt vltimꝰ finis quē tūcſibi cōſtituit. reſpectu etiā domatinis ſui corꝑis ac ingreſſꝰ religionis. qui ſūt fines medij ad illuꝫ ſcꝫfinē vltimū ordinati dicit̉ ꝓprie ha
De intētione ac finebere intētionē Reſpectu vero additionis talis loci illius religionis. licet ſit quedaꝫ volūtatis diſpoſitio. non tamē ꝓprie dicit̉ eē intentio Ex precedenti intētionis ingenerali deſcriptione clare et faciliter elici poteſt deſcriptio intentionis recte per additioneꝫ ſcꝫ iſtorum verborum debitum et debitōmodo Eſt etiam intentionis peruerſe ſeu corrupte per additioneꝫoppoſitorum ſeu contrarioruꝫ verborū ſcꝫ indebitū et indebito mōſic tamen ꝙ in deſcriptione intentionis recte illa duo verba ſcilicꝫ debitum et debito modo coniunctiꝫaccipiantur cum ip̄a duo ad hͦ ꝙintentio ſit recta neceſſario habeant concurrere In deſcriptiōe vero intētiōis ꝑuerſe ſeu corrupte illa duo ꝟba oppoſita ſcꝫ indebituꝫet indebito mō accipiant̉ diuiſimcū alterū eoꝝ ad hͦ ꝙ intētio ꝑuerſa vel corrupta exiſtat ꝑ ſe ſufficiat Etem̄ vt ſepe dc̄m ē plurā nc̄e ēad virtute ꝯcurre̓ qͣꝫ ad viciū. imoper defectum vnius eorum que neceſſario ad virtutē requirunt̉ tranſitur in vicium Super quibus qͣntū ad intelligētiā nature et effectꝰintētionis reſpectu eoruꝫ que iamin hͦ octauo tractatulo huiꝰ libellicirca matēiā pcc̄i mortalis et pcc̄ivenial̓ tractata ſūt ⁊ tractabunturſpectare ⁊ ſuffice̓ videt̉. ſubijciūturhic aliqͣ regule noͣbiles Prima regula ē Ex fine pͥncipalit̓ itēto .i. reſpēu finis vltimi qͥ pͥncipal̓r ī aliqͦ