Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
CXCVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Aujn̄ rheolegiyde. vij. vicijs

Cōmpēoiū cheologietio mentis ꝑtinet ad vim cognituam dicit̉ curioſitas In qͣntū aūtſe vagādo diffūdit ad locutioneꝫdicit̉ verboſitas In qͣntū vero reſpicit vagationē corꝑis ꝑ quā cōmunit̓ indicat̉ vagitas mētis hocꝯtingit duplicit̓ Nel reſpectu corporis in eodē loco manētis. ſꝫ pervarios et inordinatos mēbrorummotꝰ ſe vage et inſtabilit̓ agentiset tūc eſt inqͥetudo corꝑis Uel reſpectu corꝑis ſe ꝑ diuerſa loca vage agitatis ſeu diſcurrentis. et tūceſt inſtabilitas. licet etiā inſtabilitas poſſit ẜm vagā et incōſtanteꝫmutabilitatē et variatione propoſiti accipi Et ſic patet ꝙ Gregꝭ. eIſidorꝰ in effectu cōcordat Eſttn̄ ꝓ clariori dictoꝝ intellectu aduertēdū. ꝙ non oīs motꝰ acidie eſtpcc̄mimo frequēter in viris ſāctisinueniunt̉ aliqͥ imꝑfecti motꝰ acidie Motꝰ em̄ acidie qn̄qꝫ eſt in ſola ſenſualitate ꝓpter repugnantiācarnis ad ſpūm. et tūc eſt ſolū peccatū veniale Qn̄qꝫ vero ꝑtingitvſqꝫ ad rōneꝫ q̄ ꝯſentit in fugahorrorē. et deteſtationē boni diuini. carne oīo ꝯtra ſpūm p̄ualenteet tūc acidia eſt pcc̄m mortale Eſtetiā aduertēdū ꝙ vbi in ſuꝑioribdictū eſt acidiā eſſe triſticia de bonō ſpūali. nō ē accipiēduꝫ bonumſpūale cōiter. quia tūc acidia nonhabe̓t rōneꝫ ſpēalis vicij. cū om̄eviciū refugiat ſpūale bonum ꝟtutis ſibi oppoſite Sil̓iter ec̄ in qͣntūacidiā refugit bonuꝫ ſpūale ꝓut

eſt laborioſū vl̓ moleſtū corꝑi. autdelectatiōis impeditiuuꝫ. non diſtinguit̉ ab alijs vicijs carnalibꝰqͥbꝰ aliqͥs qͥetē et delectationē corporis q̄rit Sed ꝓprie acidia. dumviciū ſpēale ponit̉. ꝓut hic ē triſticia mētalis d̓ bono ſpūali diuinovel in bonū diuinū ordinato. ea ſola rōne quā in bonū dīnū ordinatur cū ꝯſenſu rōnis in ip̄iꝰ boni fuga horrorē et deteſtatiōe Nā mentem hominis adeo oꝑtet bono diuino de nc̄itate inhere̓. vt nō ꝯtriſtet̉ fugiat. horreat. ſeu deteſteturea q̄ ſibi ꝓpter deū īminēt faciēda De vicio ſeu peccatoquaricie Et qͣre dr̄ idoloꝝ ſeruitꝰAnc tranſeūdū eſt ad declarationem auaricie q̄ ſic ẜm tulliū deſcribit̉ Quaricia eſt immoderatꝰ amor habendiScd̓m ꝟo Sern̄ ſic deſcribit̉ Auaricia ē qͣrūlibꝫ reꝝ inſatiabilis etinhōeſta cupido Quaricia ſecūdūApl̓m dicit̉ idoloꝝ ẜuitꝰ. qꝛ auarus ꝓprie in effectū et oꝑe exhibetcreature ſcꝫ pecunie. illud qd̓ deberet creatori. et p̄cipue fidē ſpeꝫet dilectionē Nā ibidē tāqͣꝫ ī eo vn̄ſibi ſpēale auxiliū ꝓuēturū creditſuā pͥncipalit̓ ſpeꝫ ꝯſtituit. exindein ardorē dilectiōis trāſit Et in hͦſpēalit̓ rep̄hēdūt̉ auari qꝛ rei viliſſime .ſ. pecūie q̄ de t̓ra venit ⁊ accipit̉ ⁊ ꝓprie t̓ra ē qͣm natura infimāordinauit tantū amorem ſuū exhibent et impendūt Er hinc in ecc̄l