de ſeptē vicijsCōpenpiū theologie
Cōpeuplūet tūc eſt diſcordia ꝑ quaꝫ ſcꝫ hōad ſuam excellētiaꝫ oſtentandamnō vult a ꝓpria volūtate diſcede̓vt in aliū ſeu in alio cōcordet Stertio mō ſcꝫ qͣntū ad locutionemet ſic eſt cōtentio per quam ſcꝫ hōad ſuam excellētiam oſtētandamclamoſe verbis contra aliū litigatvolens vincere et obtinere Si qͥrto modo ſcꝫ quantū ad factū etſic eſt inobediētia ꝑ quam ſcꝫ hōad ſuam excellētiam oſtētandamnon vult exequi p̄ceptuꝫ ſuꝑiorisne exequendo videatur in aliquoinferior¶ De vicio ſeu peccatoinuidieAbſequent̓ d̓ inuidia tractandum venit Que ẜmAugꝰ eſt dolor ſeu odiū felicitatis aliene Scd̓m vero Ioh̓damaſcenuꝫ. eſt triſticia de alienisbonis Et dicit̉ inuidia a nō videndo quia ſcꝫ bona alioꝝ videre nōpoteſt ſeu nō libenter videt Et qꝛdiſplicentia boni alteriꝰ que interius habet̉ poteſt qͦdāmō ꝑ actū viſiōis exte̓iꝰ denoͣri ſeu ꝑcipiiō ꝓpriedr̄ īuidia a nō vidēdo .i. nō libent̓vidēdo Nā ſic̄ dicit Senecꝭ. Quicquid mente fugimꝰ ingeſtum oculis vix videmus Et ideo illa interior dīſplicētis proprie inuidia dicitur. ¶ Ipſius aūt inuidie quinqꝫper Gregꝭ. aſſignantur filie. xxxi.li. moral̓ ſcꝫ odiū ſuſurratio. detractio. exultatio in aduerſis ꝓximi.
ē diciafflictio in eiꝰ ꝓſperis ¶ Quarumnumerꝰ ſeu ſufficiētia ſic accipit̉ Inconatu em̄ inuidie. qn̄ ſcꝫ aliqͥs cōtra aliuꝫ inuidia in animo motusip̄am ad effectū ꝑducere nitit̉ aliquid eſt tanqͣꝫ pͥncipiū. aliquid tāqͣꝫ mediū. aliquid tanqͣꝫ terminusſeu finis Illud aūt qd̓ ē tanqͣꝫ pͥncipiū eſt vt pͥmo inuidus apud alios ꝟbo diminuat gloriā ſeu famāhominis Et hoc poteſt ꝯtingeredupliciter Uel in occulto. et tunceſt ſuſurratio. que ē qn̄ aliqͦs malum occulte de ſuo proximo dicit.eius famaꝫ denigrando Et iuxtaIſidoꝝ dicitur a ſono locutiōisquia ꝓprie fit in aure et ſecrete. nōin facie hominū Nel tēdit inuidgloriam alteriꝰ diminuere in manifeſto ſeu in aperto. et tūc eſt detractio q̄ eſt qn̄ aliqͥs aꝑte maluꝫ deſuo ꝓximo dicit eiꝰqꝫ famā denigrat. ledit et diminuit Et tn̄ circaiſta duo pcc̄a aduertendū. qꝛ ẜmThomā ip̄a in materia ꝯueniuntet ec̄ in forma ſiue mō loquēdi. qꝛvtrobiqꝫ maluꝫ de ꝓximo occultedicit̉ Et intellige hic occulte .i. nōaudiēte eo de qͦ ſic malū dicit̉ Ethinc ē ꝙ ꝓpt̓ iſtā ſil̓itudinē vnū ꝓalio ſepe ſumit̉ Differūt tn̄ in ſpēcie reſpectu finis ad quē fert̉ intētio Nam pͥncipalis intentio detractoris eſt famaꝫ ꝓximi denigrareUn̄ illa precipue mala de ꝓximoꝓfert. ex qͥbꝰ ip̄e ꝓximꝰ infamaripoſſit vel eiꝰ famā diminui Suſurronis vero intētio principalis eſt