Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
CXCIIIr
Einzelbild herunterladen
 

eſt ꝙ qͣnto bonū qd̓ qͥs habꝫ maius eſt. tato ꝑ hͦ maiorē excellētiāꝯſequit̉ Ex qͣ ꝯtingit ꝙ hō cuiusappetitꝰ inordinate vel vltra modij ſibi ꝯueniētē in ſua ꝓpriā excerlētiā tēdit ſibi in aīo ſuo attribuitbonū qd̓ nō hꝫ vel maiꝰ qͣꝫ habꝫ ⁊tūc eſt tertia ſpēs ſuꝑbie ſupͣ poſita. q̄ eſt ſcꝫ cū qͥs iactat ſe hr̄e bonū qd̓ nō habꝫ Reſpectu ſcd̓i certū ē ꝙ qn̄ hō bonuꝫ qd̓ hꝫ. hꝫ exſe ip̄o. ip̄e excellētiꝰ hꝫ qͣꝫ ſi habe̓tab alio Et exhinc procedit. ꝙ hōcuiꝰ appetitꝰ inordinate ⁊ vltra medū debitū ⁊ ſibi ꝯueniētē in ſuā ꝓpriā excellētiā tēdit illd̓ bonū qͦdhabꝫ ab alio eſtimat in ſuo aīo etſibi attribuit hr̄e a ſe ip̄o Et qꝛ duplicit̓ aliqͥs p̄t eſſe cauſa ſui boni.Ino mō efficiēter. alio mō me̓itorie. ẜm hͦ ſumunt̉ due pͥme ſpēs ſuꝑbie ſupͣ poſite Naꝫ ſi hō illud bonū qd̓ a deo habꝫ eſtimet ⁊ reputet ſe a ſemet ip̄o habere et ſic efficient̓. tūc eſt pͥma ſpēs ſuꝑbie ſuprapoſita Si ꝟo illd̓ bonū qd̓ a deohꝫ eſtimet ſe ⁊ reputet a d̓o hr̄e. ſſuis mēitꝭ. ⁊ ſic mēitorie ⁊ tc̄ ē ſcd̓aſpēs Reſpectu tertij certū eſt ꝙ qͣnto aliqͥs bonū qd̓ habꝫ excellētiori mō qͣꝫ alij poſſidet tāto ꝑ hͦ maiorē excellētiā ꝯſequit̉ Et hinc eſtꝙ hō cuiꝰ appetitꝰ inordinate ⁊ vltra modū debitū et ſibi ꝯuenientēin ſuā ꝓpriā excellētiam tēdit illd̓bonū qd̓ hꝫ. eſtimat in ſuo aīo etſibi attribuit excellētiꝰ habe̓ qͣꝫ ceteri. et tūc eſt qͣrta ſpēs ſuꝑbie ſu

Cxciijpra poſita. ſcꝫ cū qͥs deſpectis ceteris appetit ſingularit̓ videri hr̄ebonū qd̓ habꝫ Ex qͥbꝰ apparetclara ſufficiētia ſperuꝫ ſuꝑbie perGregꝭ. aſſignata Eſt tn̄ aduertenduꝫ ꝙ ẜm diuerſos doctoresplures et alie aſſignant̉ ſuꝑbie ſpecies Hieronymꝰ aſſignat īgratitudine ſpem ſuꝑbie. Augꝭ. dicit ꝙ ſeexcuſare de pcc̄o ꝯmiſſo ad ſuꝑbiam ꝑtinet Etiā p̄ſūptio qͣ qͥs tendit ad aſſequēdū aliqͥd qd̓ eſt ſupͣſe. ad ſuꝑbia ꝑtine̓ videt̉. Bernardus etiā. xij. grādꝰ ponit ſuꝑbie qͥſūt. curioſitas. mentis leuitas. ineptā letitia. iactantia. ſingularitas.arrogātia. p̄ſūptio. defēſio pcc̄oꝝſimulata ꝯfeſſio. rebellio. libertaspeccādi ꝯſuetudo Sed qui debiteꝯſiderat oēs hmōi ſpēs ſeu gradad. iiij. ſpēs ꝑ Gregꝭ. vt tactū ē aſſignatas reduri pn̄t et ſub eis ꝯp̄hendūt̉ Nam pͥma ingratitudēde qͣ loqͥtur Hieronyꝰ reducit̉ adpͥmā ſpem. qꝛ ingratꝰ ſibi ꝓprie ⁊ īeffc̄u att̓bue̓ videt̉ hr̄e a ſemet ip̄oilld̓ bonū qd̓ ab alio habꝫ cū illd̓recognoſce̓ nolit Excuſatio d̓ pecatis. de qͣ loqͥtur Augꝰ ꝓprie ꝑtinet ad tertiā ſpēm quia ſic ſe excuſans videt̉ ſe iactare habe̓ bonuꝫqd̓ nō habꝫ ſcꝫ bonum innocētiePreſūptio aūt quā qͦs tēdit in idqd̓ ſupͣ ip̄m eſt ꝓprie ad qͣrtā ſpēmꝑtinet. ẜm quā qͦs appetit p̄ alijsſingularit̓ videri Duodecim ergogrādꝰ ſuꝑbie quos ponit Sern̄. licet ẜm qͦd et ẜm modū accipiēdij

G l