Compendiū theologieEniqꝫ de dono ſapiētie dicēdū ē Et qm̄ ex ſuꝑiꝰ dictis in ꝑte patꝫ qͥd ſit. ⁊ qͣlit̓ ſe hꝫ ad donū ſcie et ad donuꝫintellectꝰ. ideo ſufficit hic pone̓ einotificationē Scd̓m aūt Augꝰ ſicdiffinit̉ Sapiētia ē ꝯgnitio rerumdiuinarū ¶ Itē ex lr̄a. iij. li. ſn̄iaꝝSapīa ad ſoliꝰ eterne veritatis cōtēplationem ⁊ delc̄ationem pertinet ip̄aqꝫ tm̄ creator cōſpicit̉ ⁊ ꝙſꝑ ⁊ incōmutabilit̓ manet qd̓ deꝰ ēGregꝭ. ſic diffinit Sapiētia ē donūſpe ⁊ egetitudine et̓noꝝ mētē reficiens Que diffinitio dicit oꝑationēeiꝰ ꝓpriā que ē mētē ꝑ guſtū refice̓qd̓ ſonat nomē eiꝰ Sapīa enī a ſapore dicta eſtQuo per. pij. dona ricpiſancti excluduntur. ſeptem vitia capitaliaAdona excludant̉ ſepte pecAtimo dicēdū ē qͣlit̓ ꝑ. vij.cata capitalia Et ſciēdum eſt ꝙ timor qꝛ ꝑ eū qͥs ſe depͥmit ne ſuperaliuꝫ ſe extollat. excludit ſuꝑbiamq̄ ſuꝑ alios ſe extollit Pietas q̄ ſibi illatas remittit iniurias. expellitirā q̄ vindicari q̄rit Scia q̄ mentēilluminat. euacuat inuidia. q̄ mētēexcecat Fortitudo q̄ excellit in arduis. pellit acidīam. que corꝑet inimis Cōſiliū qd̓ docet ꝓ trāſitorijs eterna mercari. remouet auariciā q̄ in terrenis ⁊ ꝓ terrenis tm̄q̄rit negociari Intellectꝰ quō veredelectamur in bōis ſpūalibꝰ. excludit gulā. q̄ vane ⁊ miſere delectat̉
¶ Incipit tractatꝰ ſeptide octo beatitudinibus et earumexplanationeUnc breuiter reſtat aliqͥd de octo beatitudinibus dicere Et pͥmo qͦͥddicat̉ beatitudo ſcꝫ anip̄a virtus. an id qd̓ promittit̉ vtgr̄a exempli reſpectu eiꝰ qd̓ dicitxp̄s Beati pauꝑes ſpū qm̄ ip̄orūeſt regnuꝫ celoꝝ an beatitudo ſitip̄a pauꝑtas vel promiſſio regniQualiter ſe habeant ad dona etad virtutes Quare vltime beatitudini ideꝫ p̄mium reddatur ſicutprime Deinde de qualibet beatitudine in ſe quid eſt et qualiter etcum quo dono conuenit et cui vicio capitali contrarietur
de octo btītudinibusin carnalibꝰ Sapīa ꝑ quā pure delectamur in deo extirpat luxuriaꝫqua qͥs impudice ī ſuo miſero corpore pelectatur¶ Explicit tractatus ſextus huius compendij de. vij. donis ſpūſſancti