⁊ eaꝝ declarationeClxxvij.
⁊cum ad hoc nos cogat tam lex nature qͣꝫ dn̄icū preceptū Uidi aliqͦsſentire cōtrariuꝫ. et aliquos diſtinguere de dilectione affectuali ⁊ effectuali Dicēdo ꝙ dilectione affectuali. plus diligēdi ſunt parētesꝓpter p̄ſtita bn̄ficia Effectuali ꝟoplus diligēdi ſūt filij qꝛ vt pl̓imumplus indigēt Sꝫ pone eqͣlem vtrobiqꝫ indige̓tiā tūc puto plꝰ ſubueniēdū eē parentibꝰ ſcꝫ pr̄i ⁊ mr̄i qͣꝫfilijs ¶ De vxore aūt qd̓ erat terciū dicit̉ ꝙ p̄ferēda ē parētibꝰ qͣntū ad cohabitationē. nō qͣntuꝫ addilectionē Un̄ illud ¶ Relinq̄thō pr̄em ⁊ mr̄eꝫ ſuā. et adherebitvxori ſue ⁊cͣ Intelligendū eſt ꝙ magis adhe̓ndū ē eis qͣꝫ parētibuscohabitatiōe nō tn̄ magis dilectione. eo ꝙ ml̓ta plurā bn̄ficia a parentibꝰ exhibita ſūt qͣꝫ ab vxorēAn omnes teneanturad dilectionē inimicoꝝE dilectiōe aūt inimicorūan teneamur oēs ad eoꝝdilectionē. et an teneamur eis oēsoſtēde̓ ſigna familiaritatis. Et dr̄ꝙ ſic .ſ. ꝙ oēs tenent̉ inimicos diligere. eo ꝙ ſuꝑ hͦ extat p̄ceptū diuinū. Math̓. v Ego aūt dico vob̓diligite inimicos vr̄os. benefacitehis q̄ oderūt vos Sed hͦ qͦ ad affectū dilc̄onis qͦ ſimpl̓r tenent̉ oēsinimicos dilige̓. quo ꝟo ad ſignadilectiōis ⁊ ad effectū nō tenenturoēs vt dicit̉ inimicū diligē niſi viderint eū nc̄itatē patiētē vel veniānō ficte ſeu irriſorie ſꝫ veraciter po
ſtulātē. vn̄ ſi ſalutat/ nō irriſorie ſalutādꝰ eſt Perfecti vero ſaltē religioſi ad ampliꝰ tenent̉ Propt̓ ſcādalū enī euitādū corā his p̄cipuequi ſciūt ꝙ offenſi ſūt tenent̉ offerre ſignū dilectionis Nec tn̄ intelligas de tali inimico qͥ fidē xp̄ianāet fidē catholicā impugnat. qͥa ſicimpugnanti niſi in vltima nc̄itatenō eſt ſubueniēdumDe quodam alio ordine diligendouemN ſūma nota ẜm Augꝰ. et Amb̓.N alios expoſitores ꝙ primo diligēdꝰ ē deꝰ. dein̄ aīa ꝓpria. deindeaīa ꝓximi. dein̄ corpꝰ ꝓpriū. expoſtea corpꝰ ꝓximi Int̓ ꝓximos autē pͥmo parētes .ſ. pr̄ ⁊ mir̄. ſcd̓o filij. dein̄ alij ꝯgnati. vtꝝ āt vxor ſitp̄ferenda filijs certū nō habeo. pꝰfilios et vxorē domeſtici ſcꝫ noti.dein̄ extranei nō inimici. dein̄ inimici. Ꝙ āt iubemur dilige̓ ꝓximos.ſic̄ noſmet ip̄os ſic intelligēdū ē ꝙſcꝫ eq̄ optādū eſt eis bonū et̓nuꝫſic̄ nobis Nō enim tenemur tꝑaliaeqͣliter eis vt nobis miniſtrare. ſednobis primo poſtea autem ipſisDe quatuor virtutibꝰcardinalibꝰ in generaliEquit̉ breuit̓ aliqͥd dicere6de ꝟtutibꝰ cardīalibꝰ .ſ. deiuſticia q̄ ẜm Augꝰ ē in ſb̓ueniēdo miſeris de prudētia q̄ eſtin cauēdis inſidijs. de fortitudineq̄ ē in ꝑferēdis moleſtijs. et de tēperātia q̄ eſt in pͣuis delectatiōibꝰI i
I i