de decēpreceptisCxlolij

alie iudeoꝝ feſtiuitates nō p̄cipiebant̉ in decalogo Dic ꝙ cete̓ eorū feſtitates fuerūt tm̄ cerimoniales. nec ab oībus ſūt obẜuande. hͦaūt p̄ceptū magis morale ē qͣꝫ cerimoniale iō in decalogo ad queꝫoēs tenent̉ ſꝑ p̄cipiendū erat Sequit̉ deut̓. v. vn̄ ſumil̓ hoc p̄ceptūSex enī diebꝰ facies oꝑa tua ſeptimo aūt die q̄ eſt dies ſabb̓i nō facies in ea quitqͣꝫ oꝑis Et ſubditrōem p̄cepti Sex enim diebꝰ fecitdeꝰ celū et t̓rā vt ptꝫ gen̄. pͥ. et requieuit die ſeptīo. nō qͣſi laſſus?ponit̉ ibi reqͥeuit ꝓ ceſſauit. ſic̄ dr̄apoc̄. iiij. Requiē nō hn̄t die ac nocte dicētia ſc̄us ſc̓us ⁊cͣ i. dice̓ n̄ ceſſabāt Ita ſumit̉ in dicto paſſu requieuit ꝓ ceſſauit Nihil enī vlteriꝰfecit nouū cuiꝰ n̄ fece̓it pͥꝰ materiāvtpote corꝑaliū. vel ſil̓itudinē. vtpote ſpūaliū Oꝑat̉ tn̄ adhuc qͦtidie creatā gub̓nādo. vt dr̄ Ioh̓. vPr̄ meꝰ vſqꝫ mō oꝑat̉ et ego operor Circa qd̓ dic̄ augꝰ lib̓. iiij. ſuꝑgen̄ Sic reqͥeuit vt nouā creaturāvlteriꝰ ꝯderet nullā. nō vt q̄ cōdiderat ꝯtinere et gub̓nare ceſſaretEt bn̄dixit diei ſeptio. qui eſt diesſabb̓i. et ꝓ id ē ſc̄ificauit eū .i. ſc̄met celebre̓ eū hr̄e voluit. vt ſcꝫ nōfieret opꝰ ſeruile in eo. et ſic nō int̓dicit̉ opus charitatis nec nc̄itatꝭUn̄ pꝫ ꝙ poterūt exhiberi ecc̄iaſtica ſacrā. ſicut enī poterāt circūcidere ſabb̓o. ⁊ nos etiā die dn̄icꝫſacr̄a poſſumꝰ exhibe̓ et oꝑa charitatis vt elemoſynas. et oꝑa nc̄itatis exercere vt bibere comedere

¶ Expoſitio cepti.quarti preIc quo ad deū tria ponūtur p̄cepta Quātū aūt adtia. q̄rū vnū eſt affirmatiuū et ſexꝓximū ponūt̉ ſeptē ſequēſūt negatiua Offirmatiuū autē etqͣrtū in ordine pͥncipali. ſꝫ pͥmū inhis q̄ reſpiciūt ꝓximū ē illud ꝟonora pr̄em tuū et mr̄em tuā. Perqd̓ mādatū natura que corruptaeſt ad ordinē naturalē reuocatur.Nec fuit nc̄e hmōi p̄ceptū dari parētibus reſpc̄ū ſuoꝝ filiorū Creſcēte enī ꝟtute in filijs decreſcit ꝟtusin ꝑentibꝰ ẜm naturā. et deficiētivirtuti debet̉ iuſte ſb̓ſidiū In̄ qͥaminorat̉ virtꝰ ſeu vigor ī parētibꝰet auget̉ in filijs dat̉ p̄ceptū vt filij ſubueniāt parentibus Hec fuitnc̄e dare hmōi p̄ceptū ꝑentibꝰ defilijs qͣꝫuis pͥmo ip̄i filij fuerūt impotētes. qꝛ natura etiaꝫ corruptaad id cogit eo ꝙ naturalit̉ ſuctꝰaſcēdit a radice ad ramos et nōecōuerſo Et criſoſtꝭ. Hoc eſt amorin hoībus qd̓ eſt humor in arboribus Ait ergo. Honora pr̄em tuūduplici .ſ. honorē. et reuerēdo. ⁊ neceſſaria p̄bendo Patrē tā ſpūalēqͣꝫ carnalē Intelligit̉ etiaꝫ de pr̄edeo qui potiſſime ē honorandus.Un̄ mal̓. pͥ. Filiꝰ honorat pr̄em etſeruꝰ dn̄m Si ergo pr̄ ego ſuꝫ vbieſt honor meꝰ Et mr̄eꝫ tuam carnalē necnō ⁊ ſpūalem .ſ. ecc̄iaꝫ Dequa ad gal̓. iiij. Illa aūt q̄ ſurſū ēhirl̓m libera eſt. qͥ eſt mr̄ nr̄a. Noīeetiā pr̄is et mr̄is oēs ꝓximi intel

t 4