qAluuscertl
Thor¶ Solatiū in hōie multiplex reꝑijiuxta multiplicē in ip̄o potētiā cognitiuā atqꝫ ſubiectiuā quēadmodūnotauit xp̄s expͥmens aīaꝫ ſpiritūcarnē dum ait. Triſtis eſt aīa meavſqꝫ ad mortē. Spūs qͥdeꝫ ꝓmptꝰeſt caro aūt infirma ¶ Solatiū infirme carnis eſt delectatio ſēſus exterioris cuiꝰ ſubiectum eſt caro autneruus ſenſibilis mediāte ſpū corꝑali et ſubtili vn̄ ꝯſurgit facilitasaut difficultas ſolatij iuxta ꝯplexionis corꝑalis oualitatē accidentalē vel innatā ¶ Solatiū aīe triſtisqn̄qꝫ ē gaudiū imaginatiue vel cogitatiue virtutis organo corporeointus vtentis. et inde ꝯſurgit vt pͥus in ſolatio varietas ẜm diuerſitatē organi et ſpirituū aīaliū ex quatuor hūoribꝰ. ſanguine colera. fleumate. melācolia. Et ex diuerſis habitibꝰ in imaginatōne vel fantaſia¶ Solatiū aūt triſtis qn̄qꝫ ē gaudiū rōis organo corporeo nō vtētis in actibus ſuis. vbi plurimū valent habituales et actuales in rōcinando diſpoſitōes ꝑ abſtractiōesſpecieꝝ intelligibiliū a fātaſmatibꝰcū virtutum moraliū equali ſerenaqꝫ tranquillitate ¶ Solatiū ꝓmptiſpūs eſt gaudiū mētis q̄ ſuꝑior eſtportio rōnis ſic̄ p̄cedēs eſt inferiorvbi plurimū valet irrādiatio ſuꝑiori gratuita ex legibꝰ eternis ⁊ ꝑ habitꝰ donoꝝ atqꝫ beatitudinū et reformationē ſenſuū ſpūaliū in qͥbquāto ſenſus eſt intimior ſuo vero.tāto purior eſt. Quocōtra fit in ſē-
ſibꝰ corꝑis. tactꝰ em̄ ſpūalis et guſtus puriores ſūt quo deo intimiores ꝑ charitatis amplexū ¶ Solatiū qd̓libet in hōie reꝑtū d̓r aliqn̄ſolatiū cordis. aliqn̄ ſolatiū aīe. aliqn̄ ſolatiū ſpūs. aliqn̄ ſolatiū carnis iuxta diuerſos a doctoribꝰ modos vtendi p̄dictis nōibꝰ ¶ Solatiū in qͥduſdaꝫ rebꝰ quadrifarie vtin hōie. in qͥbuſdā bifarie vt in brutis. in qͥbuſdā nullo mō ſic̄ in rebſine aīa reꝑit̉ ¶ Solatiū intrinſecelibeꝝ vel laudabile nō inuenit̉ p̄terqͣꝫ in vtentibꝰ iudicio rōnis ¶ So.latiū ꝑticipatiue lꝫ nō eſſentialiteret intrinſece libeꝝ reꝑit̉ in imaginatiua vl̓ eſtimatiua ꝑte hōis q̄ nataeſt obedire rōni ꝯiūcte et expeditedū imꝑat et mouet. ¶ Solatiū infirme carnis exterioris et qͣi brutalis nullo mō eſt elicitiue libeꝝ neqꝫlaude ꝑ ꝯſequēs neqꝫ vituꝑio intrinſece dignū. ſꝫ nec pͥncipat̉ libeꝝarbitriū omni ſenſitiue ꝟtuti ſic̄ nutritiue vel vegetabili q̄ ꝓ ſtatu iſtonō audiūt rōnis imꝑiū qͥcquid deſtatu innocentie diceret̉ ¶ Solatiūſic̄ habet ꝓ obiecto adequato bonū apparēs ꝯiunctū. ſic om̄e qd̓ eſtaut apparē p̄t bonū vel ꝯueniensp̄t dici obiectū ſolatij ¶ Solatiuꝫdeceptoriū tot modis oriri pōt qͦtmodis potētie apprehēſiue poſſūtin apparētijs et iudicijs ſuis falliSolatium deceptorium nullumfuiſſꝫ in ſtatu nature primitus inſtitute. nec ī vigilia. nec in ſomno. necin diuerſa ratione obiectorum per