De cancicordoThomꝰ tertius
pſallendo nūc Agͣt. nūc Bn̄dictꝰvel Nunc dimittis. vel alia canticaſyon cū pſalmis quos de filio ſuonouerat ꝓphetice ꝯpoſitos audiente crebro cū religioſa pietate ſponſo ſuo virginali Ioſeph vbi et p̄ueniebāt angeli ꝯiuncti pſallentibꝰ inmedio iuuenculaꝝ tympaniſtriarūEt ibi puer Ih̓s benyamin ad oleſcentulꝰ in mentis exceſſu. Quas hͦloco poetaꝝ muſas p̄tuleris ꝟboſapīe qd̓ ē fōs vite nō equi voluētis pede ꝓductꝰ in pernaſo monteſꝫ emanās a throno dei criſtallo fimilis a montibꝰ eternis quē fontēambiūt ꝓ muſis nouē ordines angeloꝝ qͥ non ceſſant vna voce laudare. bn̄dice̓ glorificare viuentē inſeculaʳ nō palladē fabuloſaꝫ. ſꝫ ſapientiā dei verā. Aeꝝ ꝑgamꝰ adreliqua ¶ Sāma myſticū plꝰ ꝯfertin cāticordo ſeu canticordis ſpūalibꝰ qͣꝫ manuale gāma in cātico ſenſibili oris vel inſtrumenti muſicalisHoc eſt ꝓfecto notādū valde. myſteriū qd̓ elicit̉ ex p̄miſſis ī aſſignatōe diſtinctionis canticordis a cātico oris. qm̄ pͥmū libeꝝ ē elicitiue.non ſcd̓m. Cōcurrit in pͥmo voluntas hōis ꝓ agente ſimul et patiēte⁊ medio nil aliud eſt qͣꝫ libeꝝ velleſuū. Nōt igit̉ dum vult et qn̄ vultpſallere in ſe iuxta exemplar qd̓ inſpexerit in gānia nr̄o nūc ꝯcinēdoꝑ. a. gaudiū. ꝑ. e. ſpem. nūc ꝑ. I. cōpaſſionē. Aut ſi volue̓it fiat in ſe. o.timor vel. v. dolor grauis. Puto qͦſqͥs hoc ſapient̓ nec minꝰ humilit̓ at
Lηυιtenderit ꝯgnoſcet fructuoſū eē gāma nr̄m ¶ Fructuoſū dixerimꝰ vtnouella corda in xp̄o dū aduenēittꝑs amantiū iuxta ꝑabolā Ezechielis dū euaſerint in etatē illā ī quaſue ſint libertatis ꝓ libito voluntatis vt ament et cantent. Sciāt paulatim ꝯpone̓ cantica amatoria caſtiſſimi cordis vt addiſcāt hymnisiā ꝯpoſitis ſuos affectꝰ ꝯſonare ꝙͣadmodū nouerat beata illa animaMarie frequētando dulcia canticacaticoꝝ q̄ dicunt̉ dragmā vel dragmata vel dragmatica vbi ſcꝫ ſitamantiū mutua nō expreſſis nōibꝰꝓprijs allocutio Inchoāte dilectaet dilecto rn̄dente. Itaqꝫ vox orisvox iocundā vox decora qn̄ laudiꝯcanora pura eſt vox cordium.Aāma myſticū p̄t ad ꝯſonantiasmuſicales q̄ vulgarit̉ appellant̉ tertia. qͦnta. octaua. deſeruire ſimilit̓ etad tonos ſeu neumata. Poſſet hocintuitu pͥmo videri ꝯtrariū p̄dictisde diſtinctione canticordi a cāticooris. qm̄ fit introrſus canticordumnec participat cū eo alienꝰ. nec perꝯſequens ip̄i ꝯſonat ꝑ diateſſeronaut diapente aut diapaſon. Qm̄inſuꝑ aduerſari videt̉ illud philoſophicū. ꝙ impoſſibile ē intellectūſimul plura intelligere Similit̓ igit̉nec canere ſeu notulare. deniqꝫ nōdū apparet ars tradita de tonisaffectionum quemadmodum devocalibus neumis inuenitur¶ Difficilia iſta nec vſitata fatemur. ſꝫ nō nihil nos ſperamꝰ eſſe di