Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
CXXr
Einzelbild herunterladen
 

quid ſit canticordū

lxx

Pergamus interea ꝯſiderare quopacto ſpūs marie dictꝰ ē nedū canere. ſꝫ ad actū ſaltare. tripudiare.et exultare velut extra ſe ſaltae volebat ꝑabolicū illd̓ im ꝓperiū cauēqd̓ de pueris ludētibꝰ in foro xp̄sbn̄dictꝰ fructꝰ vētris ſui ſūpſit ꝯtraꝑfidiā veteꝝ iudeoꝝ. Cecinimꝰ inqͥunt vobis nec ſaltaſtis. Maria cecinit in ſpū et ſaltauit. nimiꝝ carmēillud erat nuptiale qd̓ epithalamiūdicimꝰ. Sꝫ qͣꝝ nuptiaꝝ. vtiqꝫ plurimaꝝ Nubebat ī aluo virginalisvteri palacio. humanitas cū deitate. caro cū verbo limꝰ cū deo. Dubebat ecc̄ia quā Ioh̓es vidit tāꝙͣſponſam nouā de celo deſcēdētē adeo ꝑataꝫ nouo viro ſuo xp̄o. Nubebat deiformis marie ſpūs deoſuo dn̄o ⁊ agno qͦ erat tanqͣꝫ ſponſus ꝓcedēs de thalamo ſuo. verꝰſol iuſtitie ponens tabernaculū ſuūī corde marie q̄ erat mulier amictaſole deſpōſata vni viro ꝟgo caſtaIh̓u xp̄o. Figamꝰ p̄cor in hͦ ſpū ſaltāte et exultate ſpūales oculos cordis in lūie fidei. Conſideremꝰ huncdeiformē ſpm̄ tanqͣꝫ diuiſū a carneeffulgeat apud nos. tanqͣꝫ angelvnꝰ dei. ſine carne et ſanguine. Nihilominꝰ aſpiciamꝰ ip̄m ꝓ tꝑe vietūc vere paſſū d̓ina ſimul et hūanaNam inuēta ſūt nō ꝯfuſa tn̄ in ip̄ohec oīa. ſpes. metꝰ. meror. gaudiuꝫnō qͥdeꝫ ꝓpter corpꝰ ſolū iuxta poetē ſnīaꝫ. Hinc metuūt cupiūt gaudent qͣꝫ dolētqꝫ. Nec auras deſpiciunt clauſe tenebris et carce̓ cecoAꝫ electione et acceptōe libera vo

Elūtatis Nolo tn̄ credat aliqͥs ſpiritū marie nō habuiſſe modū ꝯgnitōis alioꝝ viatoꝝ in quibꝰ om̄ibꝰꝯgnitio ꝓcedit a ſenſu. ſꝫ hac adepta ſpūs ſuꝰ libē vtebat̉ ſuis affectionibꝰ abſqꝫ organo corporeo deqͦ paulo pꝰ infra dicimꝰ. Habebatinſuꝑ affectōes varias ꝓportionāles paſſiōes illis qͥbꝰ aīa ſenſu corporeo vtens afficit̉ non ſine motucarnis aut corꝑis. aut bonas. tn̄oēs habebat mode̓atas et ordinatas ſub monāde deo in armoniaꝫpulcerrimā ſuauēqꝫ quā inhabitstrix dei ſapīa delectabat̉ audireO ſi ꝯgnouiſſet ſtoicoꝝ diſciplinagrauis li inueniſſꝫ ex fide muliereꝫhanc fortē exclamaſſet ꝓfecto h̓ h̓Qd̓ina mēs ſapiētis qͣleꝫ in hōieponi debē ꝯtēdimꝰ a quā mēte nōgaudia ſꝫ mala gaudia. nō timorēſꝫ vanū timorē et ita de ſpe et dolore r̄mouēdas p̄dicamꝰ. alioqͥn qͥda lapide. qͥd alia quāuis inſenſibilire differret ꝯditio ſapiētis Tl̓esp̄tēa poſuerūt taꝫ platonici qͣꝫ peripatetici celeſtes intelligētias qͣles nos xp̄iani angelos nōiamus.qͣꝫ impari veritate. Audiamꝰ tantūin eoꝝ poſitiōe qualēcūqꝫ ad nosꝯſonantiaꝫ vel tenuē veritatis abijciētes in pͥmis ꝙ celū ſic̄ animatūtanqͣꝫ aīal aliqd̓ rōnale ꝯpoſitū exmateria celi et forma intellectuali. Tōcedimꝰ tn̄ aſſiſtētes eſſe celisintelligētias quales appellat apl̓sadminiſtratorios ſpūs. Aaꝫ regila ē ꝯmunis theologie cum ph̓iacorporalia ꝑ ſpiritualia miniſtrari